Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber quartus pharetre

vera pietas q̄ preponit diuina humanis: ꝑpetua tꝑalibꝰ. Io. chri. ſupermat. fides nūqꝫ ſeneſcit ⁊ religio fatigationē nō ſentit Ber. de ꝯſi. nosin monaſterijs recepimꝰ oēs ſpe meliorandi: at curia bonos faciliꝰ reciꝑeqͣꝫ facere ꝯſueuit Idē in ep̄i. vbi nontimet̉ reprehenſor: ſecurꝰ accedit tentator licentiꝰ ꝑpetrat̉ iniqͥtas. In conuentu vero bona ſi qͣ facis nemo ꝓhibet. malū aūt face̓ ſi vis nō licꝫ. moreī a pluribꝰ ꝯperitur: arguit̉: emēdat̉ſicut ecōtrario bonū cū vidēt om̄esmirant̉: venerātur: imitant̉. Id̓. ordonr̄ sͣ. li. i. de mōachis bo. Idē moriēsvix vnqͣꝫ aliqͥs a cella ī infernū deſcēdit: qꝛ vix vnqꝫ niſi celo prdeſtinatꝰ inca vſqꝫ mortē ꝑſiſtit. Ideꝫ exꝑto credite: qꝛ hec via qͣnto artior: qͣnto moleſtior videt̉ in ingreſſu: tanto latior:tāto iocūdior inuenit̉ in ꝓgreſſu Id̓qͥ debitor e. sͣ. li. iij: de carnalitate Idēin ſer. Qui eſt in mūdo fugiat ad clauſtrū negotiaturꝰ ⁊ qͥ in clauſtro eſt: n̄dormitet nec torpeſcat ꝑ acidiaꝫ tanqͣꝫ piger ſeruꝰ et neqͣꝫ. vita enī cōfertmeritū: locꝰ nō facit beatū Idē̓. minꝰdānabile eſt in ſeculo ꝑire qͣꝫ in monaſterio Idē felix domꝰ ⁊ beata ſꝑ congregatio vbi de maria martha ꝯq̄rit̉nā mariā marthe emulari: indignumꝓrſus eſt Id̓. regio auſtralis eſt clauſtrū vel heremꝰ in qͦ xp̄us ſuos abſcōdit a ꝯtradictione linguaꝝ poſtmodūadmixturꝰ ꝯſortio angeloꝝ Idē clauſtralis paradiſus ad ſuaue̓ ſpirantisauſtri clementiā qͣſi tot floribꝰ vernatqͦt virtutibꝰ abūdat Idē ſicut bonuꝫnoſce ſic ⁊ velle ſolum ꝑfecta religiovel religioſa ꝑfectio eſt. Idē nihil ſichorrēdū vt murmur ⁊ diſſenſio ī cōgregatione De ſufficientia Ca xxRego. in mo. Nō delectamurIexenijs. Idē in moꝝ. Vira ſecu

ritas eſt cordis aliena non q̄rere: ſedvniuſcuiuſqꝫ diei ſufficientia ꝯtētummanere: ex qͣ videlꝫ ſecuritate ⁊ ꝑennis reqͥes naſcitur: qꝛ a bona ⁊ tranqͥlla cogitatiōe ad gaudia eterna trāſitur Idē ſuꝑ exo. qui alimentoꝝ inopiā ſine murmuratōe tolerat nec pronc̄itate victꝰ agit aliquid. vn̄ aīa pctīlaqueū incurrat ſcit eſurire. Idē. illepauper eſt qui egēt eo quod nō habꝫnā ⁊ qͥ non hn̄s habere nō appetit diues eſt. pauꝑtas qͥppe inopia mētis ēnō in qͣntitate poſſeſſionis. Ideꝫ diſcamꝰ eſurire vt nobis ꝓpter abūdātiā ſeq̄ntē: noſtra hic inopia placeat.nec nos ventris nc̄itas ad culpā trahat: ne pctm̄ menti indigentia ſuggerat. Augꝰ. de ſolilo. ſiue de cibo etpotu: ſiue de balneis cetera qͣꝫ corꝑisvoluptate nihil int̓roges: tatū ab eopctō qͣntū valitudini opē ꝯferre pōtIde̓ de vita beata. nullꝰ ꝑfectꝰ aliquoeget ⁊ qd̓ videt̉ corꝑi nc̄ariū ſumet ſiaffue̓it: ſi n̄ affue̓it: nō eū iſtaꝝ reꝝ frāget inopia. oīs nāqꝫ ſapiens fortis ēIdē de vera relig. quē delectat libertas ex amoreʳ mutabiliū rerū liber eēappetat et quem regnare delectat vniomniū regnatoꝝ deo ſubditꝰ adhereat Bern̄. in ep̄i. ſurge: precinge: tol̓le ociū exere vires: moue brachia cōploſas explica manꝰ excitare in aliqͦ ⁊ſtatim ſenties ſola te appetere q̄ famētollāt: nō fauces demulceant: reddetqͥdē ſaporē cibis exercitiū qͦs tulit īertia multa: q̄ reſpuis ocioſus poſtlaborē ſumes vel deſiderio Sene.in ep̄i. magni aī eſt magna ꝯtēnere: acmediocria malle qͣꝫ nimia. illa eī vitalia vtiliaqꝫ ſunt at hec eo ꝙ ſuꝑfluūtnocent. ſic ſegeteꝫ nimia ſternit vbertas ⁊ rami onere franguntur Glo.mat: iij. ꝑfc̄a hūilitas sͣ. c. i. d̓ hūilitate De cōitate Ca xxi MRego. in regi. Nullꝰ nr̄m negle