Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CCIIr
Einzelbild herunterladen
 

Cde gratioſis

Cir

clericū ſolitudo facit nō publicuꝫUugꝰ. d̓ ſingu. cle. ſtrages peſſime cōuerſatōis nemo calcat nemo funeſtatniſi ſingularitatis caſtitas ſola q̄ munimen in luctu ē ſcīmonie ⁊ expugnatio fortis infamie: fortitudinis firmitas: ꝓbitatis p̄ſidiū: ⁊ īprobitatis excidiū: aīe victoria ⁊ corꝑis p̄da: vbertas gr̄arū ⁊ captiuitas criminū. Idēnō ē ſine filijs cū claritate: niſi ſingularitas ſola: quā non ſolū ꝯcupīa ſuanullis ſordibꝰ maculat: ſꝫ ec nulle opiniones ſuſpecte parilitatis infamantNaꝫ ſi caſtitas qd̓ eſt difficile maſculū ⁊ feminā pariter in virginitate cōſeruet: nō hꝫ claritatē: qm̄ cōitas ip̄anō p̄t niſi qͥbuſdaꝫ ꝓbroſitatum tenebris obſcurari Ber. in ep̄i: cū qͦ deꝰeſt nūqͣꝫ minꝰ eſt ſolꝰ qͣꝫ cū ſolꝰ eſt. tūcenī libere fruit̉ gaudio ſuo: tūc ip̄e ſuus eſt: ſibi ad fruendū deo in ſe ⁊ ſedeo: tūc in luce veritatis ⁊ in ſerenomūdi cordis: vltro patꝫ ſibi pura cōſcīa ⁊ libere ſe infūdit de deo memoria: et vel illuminat̉ intellectꝰ ⁊ bonoſuo fruit̉ affectꝰ vel libē ſe ip̄m deflethumane fragilitatis defectꝰ Idē ſuꝑcan. ſolꝰ es ſi nō cōia cogites: ſi nō affectes pn̄tia: ſi deſpicias qd̓ multi ſuſcipiūt: ſi faſtidias qd̓ oēs deſiderāt. ſiiurgia deuites: ſi damna nō ſentias: ſinō recorderis iniuriaꝝ: alioqͥn nec ſiſolꝰ corpore es: ſolꝰ es Taſſio. d̓ aīaNimia turba vitiorū ſine certaminevincit̉: qn̄ ſolitudo gr̄e ſuffragaturSene. in ep̄i. ſubducendꝰ ē a ppl̓o animꝰ tener ⁊ parū tenax recti: facile trāſitur ad plures: ſocrati ⁊ platōni ⁊ lelio excutere morē ſuū diſſimilis multitudo potuiſſet De religione Ca. xixRego. in regi. Uos qͥ viā viteextra hominū freq̄ntiaꝫ ducitistato maiora certamina pati nc̄e ē: qͣnto ad vos ip̄e magr̄ tētatōuꝫ accedit

Ideꝫ meliꝰ eſt de onili dn̄ico morboſaꝫ ouem eijcere qͣꝫ vniꝰ vitio ſanasamittere Idcͣ. cura ē ſolicitudinis adhibenda vt ea q̄ ꝓ qͥete religioſe conuerſationis fuerint ordinata: nec diſſimulatio neglige̓: nec qͥdē valeat p̄ſumptio ꝑturbare Idē. multi ſunt qͥ pn̄treligioſam vitaꝫ etiā cū ſeculari hituduce̓: ⁊ pleriqꝫ ſunt qͥ vbi oīa reliquerint: ſaluari apud deuꝫ nullatenꝰ pn̄rIdē religioſam vitā eligētibꝰ ꝯgruanos oꝫ ꝯſideratōe ꝓſpicere: ne cuiuſdancitatis occaſio aut deſides faciataut robur qd̓ abſit ꝯuerſatōis infringat Idē̓. ſicut ſtudij nr̄i eē decꝫ a litigijs foralibꝰ monachos ſubmoue̓: vtdiuinis miniſterijs pie ac ſolert̉ inuigilēt: ita nc̄e ē nr̄a ꝓuiſiōe quēadmodū negotia eoꝝ diſponi debeant ordinare ne diſtenta mens ꝑ varias cārūcuras effluat: ⁊ ad celebrādū opꝰ conſuetū eneruata torpeſcat Iſi. ī eth̓.religio appellata ē ꝙ ꝑ eā vni deo religemꝰ aīas nr̄as ad cultū diuinū vinculo ſeruiendi Augꝰ. de ecci. dog.Secreta ſatiſfactiōe ſolui crimina nōnegamꝰ: ſꝫ imitatio pͥus ſeculari hītu⁊ ꝯfeſſio religionis ſtudio ꝑ vite correctionē ⁊ iugiimo ꝑpetuo luctu miſerante deo ita dutaxat vt ꝯtraria ꝓhis q̄ penitet agat Idem de qͣntitateaīe. Oībꝰ ſubuētū velle debemꝰ etiā qͦnos leſerūt: aut ledē: aut oīo ledi volūt: hec ē vera: hec ꝑfecta: hec ſola religio. Idē Eſt religio vera: qꝛ ſe vnideo aīa vnde ſe pctō velut abruꝑat:recōciliatōe religat Idē nullo mō decet velle oēs qd̓ paucos vidēt āpliꝰnō qꝛ honorant̉: ſꝫ qꝛ tolerant̉ acciꝑe.ne ꝯtingat deteſtāda ꝑuerſitas vt inmonaſterio: vbi qͣntū poſſunt fiūt diuites laborioſi fiāt pauperes delicatiId̓ melior eſt qui qͣꝫuis. sͣ. li. ij. de iraAmbro. in ep̄i. preferenda eſt religionc̄itudini: pictas ꝓpinquitati. ea eſt eī

D i