Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CXCIIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber quartus pharetre

De cōitate xxi. De ſocietate xxijDe bonitatexxiiDe d̓ſiderioxxiiijDe feruorexxvDe meditatiōexxviDe aſcenſionexxvijxxviij.De contemplationeDe guſtu xxix. De ꝯſolatōe xxxDe regratiatōexxxi.De lectōe xxxij. De ſapīa xxxiij.De doctrinaxxxiiijDe dignitatexxxvDe doloxxxvixxxvij.De folitudīeDe correptionexxxviij.De equitatexxxix.De x. affectionibusxl.De timore xli. De dolore xlijDe confidentiaxliijDe letitiaxliiijDe ꝯnexiōexlvDe exēplo xlvi. De fama xlvij.De affectōexlviijDe martyrio xlix. De gloria .l.Expliciūt capitula322 Incipit liber quartur de voluntateRego. in ome. Ante d̓ioculos nūqͣꝫ ē vacua manꝰ a mune̓: ſi fuerit arcacordis repleta bona volūtate. Idē in ep̄i. certexp̄s ꝓaī voluntate oīa inacceptū refert: nemo apl̓is pauꝑior fuit ⁊ nemotm̄ ꝓ dn̄o deliqͥt Aug. de vera relitales ſeruos ſuos meliores eē deꝰ iudicauit ſi ei ſeruirēt liberalit̓. qd̓ nullo mō fieri poſſꝫ ſi nō voluntarie ſednc̄itate ſeruirēt Idē de ſpū ⁊ lr̄a. nemo habꝫ ī ptāte qͥd ei veniat ī mēteꝫſꝫ ꝯſentire vel diſſentire ꝓprie voluntatis ē Idē ꝯtra v̓. hēſes. ad ꝯpellendū nō p̄t eē moleſtꝰ exactor cū ad redden

aliqͥd sͣ. li. ij. de charitate Ide̓ de eccͣ.dog. nullꝰ ſcūs ⁊ iuſtꝰ caret pctō: nectn̄ ex hoc deſinit eē iuſtꝰ vel ſcūs: cuꝫaffectu teneat ſcītatē. Idē de viduitate. noſtrū ē velle: ſꝫ volūtas ipſa ⁊ admonet̉ vt ſurgat: ⁊ ſanat̉ vt valeat. ⁊et dilatat̉ vt capiat: et īplet̉ vt hēat.Idē de ſol̓. qͣnto auget̉ ſpes videndeilliꝰ cui vehement̓ eſtuo pulcritudīstm̄ ad illā totꝰ amor volūtas qͣꝫ ꝯuertit̉ Idē d̓ agone xp̄i. oīs creatura velit nolit: tn̄ dn̄o ſuo ⁊ deo ſubiecta ēſꝫ hoc admonemur vt tota volūtateſeruiamꝰ dn̄o deo nr̄o: qm̄ iuſtꝰ liberalit̓ ſeruit: iniuſtꝰ aūt ꝯpeditꝰ ſeruitIo. chry. ſuꝑ. mat. volutates bone ſicſuaues ſūt apud deum quēadmoduꝫapud hoīes odoriferi flores Idē. ſic̄pctm̄ opꝰ ſine volūtate nō facit. ita etiuſticia ex oꝑe nō ꝯſūmat̉: niſi ⁊ volūtas affuerit Idē ille ē gloria sͣ. li. ij.de ꝯtinētia tactꝰ Ideꝫ debꝫ volūtassͣ: li. ij. de gr̄a Bern̄. de li. ar. ordinattio ē oīodā ꝯuerſio volūtaria ad deuꝫet ex tota ſe volūtaria deuota qꝫ ſubiectio. Idē in ep̄i. Regnuꝫ dei intranos ē Quid ē hoc regnuꝫ; ſana ⁊ libera volūtas hoīs ita ſe ꝯformās volūtati dei vt nihil velit qd̓ ſciat ei diſplicere: nihil nolit qd̓ ſciat ei placereAnſel. de ſil̓i. volūtas bona eſt q̄ deivolūtati ſubiecta ē: qn̄ id vult qd̓ deus vult illā velle debe̓ āplectit̉ Idēnō ſꝑ velle debemꝰ qd̓ deꝰ vult: ſꝫ hocvelle debemꝰ qd̓ deus vult nos velledebere De tranquillitate Ca. ij¶Rego. in regi. nulliꝰ vos ibi lingua īplicet vbi ꝯſciētia nō accuſat: quē enī ꝯſcīa defendit ⁊ int̓ accuſatores liber ē ⁊ liber vel ſine accuſatione eē nō p̄t: ſi ſola q̄ īteriꝰ addicitꝯſcīa accuſat Idē ī moꝝ. pioꝝ ꝯſcīegrande ſibi ꝯferri p̄miū credūt cū dequibuſdā mō ſuis illicitis actiōibus