¶ Liber tertius pharetre
Ide̓ in ſer. filij hoīm vſqꝫ qͣ graui corde ⁊ pingui corde: vt qͥd diligitis vanitatē ⁊ veritateꝫ negligitis: pinguedo carnis: delicie corporis: ſaturitasvētris: aut an̄ mortē vos d̓ſerēt: autvos in morte illa deſeretis: qm̄ inqͥtſcūs. cū interierit hō nō ſumet oīa neqꝫ deſcendet cū eo gloria eiꝰ ¶ Sen̄.in ep̄i. cuꝫ tibi felicit̓ ſagina creſcet etthori creuerint nec vires vnqͣꝫ opimibonis nec pondꝰ eq̄bis adijce nūc qd̓maiore ſarcina aīm elidit̉ ⁊ minꝰ agilis eſt Idē ſtringe corpꝰ et aīo laxa locuꝫ multa ſeq̄nt incōmoda corporisdeditos cure Idē fateor inſitā eē nobis corporis nr̄i charitatē. fateor noshuiꝰ gerere tutelā: nō nego indulgendū illi: ſeruiendū nego. multis eī ſeruit qͥ corpori ſeruit: qͥ ꝓ illo nimiū timet qui ad illud oīa refert Idē ſic gerere nos debemꝰ nō tāqͣꝫ ꝓpter corpꝰvinere debeamꝰ: ſꝫ tqͣꝫ nō poſſimꝰ ſinecorꝑoreDe proſperitate ¶ Cap xviij¶ Rego. in moꝝ. Sci viri omnēSpn̄tis vite copiā īopiā deputātqꝛ videlꝫ nil extra deū ſufficit mentiq̄ veraciter deū q̄rit Ideꝫ qͣꝫuis qͦlibet in loco poſiti cogitādo: loq̄ndo:agēdo peccemꝰ: tūc tn̄ ꝑ tria hec animus effrenaciꝰ rapit̉. cū mūdi huiꝰ ſb̓leuat̉ ꝓſperitate Idē nō eſt cenſus īcrimine: ſꝫ affectꝰ: cūcta eī q̄ deꝰ ꝯdiditbona ſunt Idē ſolꝫ rerū abūdātia tāto magis a diuino timore menteꝫ ſoluere q̄nto magis hāc exigit diuerſacogitare. Naꝫ dū̄ ꝑ multa ſpargit̉ ſtare ī minimis fixa ꝓhibet̉ Idē qͥ trāſeūtia āplectit̉: eo ipſo ad decurſuꝫ ducit̉ qͦ decurrentibꝰ īplicat̉. Ideꝫ multos ſua peiꝰ felicitas ſtrauit: multosdiuturna pax inertes reddidit: eoqꝫillos inopinatꝰ hoſtis grauiꝰ ꝑculit qͥlongo quietis vſu negligentes inuenit. Ige ſuꝑ eze. abūdantia ſuꝑbie vi
cina eſt Idē qui a deo auertit̉ ⁊ ꝓſperatur tāto ꝑditōi fit ꝓximꝰ qͣnto a zelo diſcipline inuenit̉ alienꝰ Id̓ ī regi.libere nobis nō debꝫ dari donuꝫ deiqd̓ ꝑ delectatiōem ſui ſeꝑat ab amoredei: ne data danti p̄feramꝰ: et dū bonaꝑcipimꝰ etiā mali vnde creſce in eiusamore debuimꝰ: inde a timore illiꝰ diſiūgamur ¶ Io. chry. ſuꝑ mat. ipſa felicitas mūdialiū rern̄ ſatis magnū īpedimentū ē aīe ad iuſticiā faciendam.Id̓ q̄ vult deū amare nc̄e eſt vt odiat diuitias. qui aūt voluerit amare diuitias: nc̄e eſt vt odiat deū Ideꝫ ſuꝑioh̓. nō accuſo domos hn̄tes ⁊ agroset pecunias ⁊ mancipia: ſꝫ cū cautelahec poſſideri volo ⁊ cū decētia. qͥd ēcū decētia: niſi vt more dn̄oꝝ ⁊ nō ſeruoꝝ poſſideāt ea ⁊ nō poſſideant̉ abeis: vt vtant̉ eis: ⁊ n̄ abutant̉ ¶ Iſi.in ſyno diuitie nūqͣꝫ ſine pctō adqͥrūtur. nullꝰ res t̓rrenas ſine pctō adminiſtrat ¶ Augꝰ. ī ep̄i. fallax ī trāſitoriis ſuauitas. et infructuoſus labor ⁊ ꝑpetuꝰ timor ⁊ ꝑiculoſa ſublimitas: iniciū ſine ꝓuidētia ⁊ finis cū penitētiaIdē vtaris hoc mūdo tanq̄ꝫ nō vtēsvt ex bonis eiꝰ bona facias ⁊ nō mal̓fias qꝛ ⁊ ipſa bona ſunt ⁊ a deo bonaſūt: nec dant̉ hoībꝰ niſi ab illo qͥ habꝫoīm celeſtiū atqꝫ terreſtriū poteſtatē.Sꝫ ne putent̉ mala dant̉ ⁊ bonis: neputent̉ magna vel ſumma bona dant̉et malis Ideo qͦqꝫ anferunt̉ ⁊ iſta bonis vt ꝓbent̉ ⁊ malis vt crucienturIdē ſuꝑ lu. amor rerum terrenarū viſcus eſt pennarū ſpūalium. et eſt glo.p̄s. cxx. Idē ſuꝑ cano. iacobi. auxummateria laborū periculū poſſidentiuꝫeneruatio virtutum: malus dominusproditor ſeruus: aurum nemo tutushabet: niſi qui ſemper abſcondit in ꝑniciem domini fulget: per tenebrasqueritur: per tenebras cuſtoditur.Ide aurū p̄bꝫ mīe materiā apud bo