Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

De periculoſisClxxxiij

de ꝯtemp. nunqͥd in die iudicij miſeridice̓ incipiēt: mō dn̄e ecce modo ſinepaululū. ſic eī mīe diſſimulāt īfeliceset mō ⁊ mō nō hn̄t modū. ⁊ fine paululū ī lōgū vadit Idē clamā ad deūaīa mea trahe me poſt te. in odorē vnguentoꝝ tuoꝝ curremꝰ. alioqͥn qn̄ eūremorādo: tēpeſcēdo: pauſando ꝯſeqͥſperas: exultabit vt gigas ad currendā viā: hilareꝫ ſine dubio diligit ſecūtorē De voluptate Ca xvi.Rego: in moꝝ. Qui nūc male ſein voluptatibꝰ dilatat eū poſt inſupplicijs pena anguſtat Idē ī regiſt.ſi ꝓ luxū aī atqꝫ voluptate carnis dominico die quis lauari appetit hoc fieri nec reliqͦ quolibet die ꝯcedimꝰ. Siaūt ꝓ nc̄itate corporis hoc nec. dn̄ico die ꝓhibemꝰ Hier. ī ep̄i. miſeriedelicijs: et delicie miſerijs ꝯmutant̉. īnoſtro arbitrio eſt vel diuitē ſeqͥ vellazarū Idē difficile īmo impoſſibileeſt vt pn̄tibꝰ quis ⁊ futuris fruat̉ bonis: vt hic ventrē: ibi mētē īpleat: vtde delicijs tranſeat ad delicias: vt invtroqꝫ ſeculo pͥmꝰ ſit: vt et in celo: ⁊in terra appareat glorioſus Bern̄.de ꝯtemp. nūc et trahit ſua quēqꝫ voluptas: ⁊ odorē turpis lucri ſectātesq̄ſtū eſtimant pietate quoꝝ dānatio ēBoetiꝰ de ꝯſo. triſtes eſſe voluptatu exitꝰ qͥſquis reminiſci libidinū ſuarū volet intelliget q̄ ſi beatos explicare poſſent nihil cauſe eſt qͥn pecudesqͦꝫ beate eſſe dicant̉: qͣrū oīs ad explēdā corporalē laſciuiā feſtinat intētio.Interl̓. le: ij. nihil voluptuoſuꝫ: nihilſuaue placꝫ deo: ſꝫ qd̓ habꝫ aliqͥd mordacitatis ⁊ ſeueritatis: vn̄ paſcha cūamaritudinibus māducat̉ Glo. oẜ.iiij. voluptas inſaciabilis eſt ⁊ habitafamē nō ſacietatē parit Sen. ī. ep̄i.voluptates precipue ex turba et iiuſtiſſimas habe: latronū more in hocnos āplectūtur vt ſtrāgulēt: Multa

Vlib. ij. in c. de luxuriaDe carnalitate Ca xvij.C.Rego. in ome. vn̄ caroʳ ad tēpꝰſuauit̉ viuit inde ſpūs in et̓nuꝫinterit Io chry. ſuꝑ mat. Quid impinguas dic mihi corpꝰ: nunqͥd enī īmolare te habemꝰ: nunqͥd appone̓ mēſe Ber. de ꝯtēp. nōnulli cuꝫ ſpū ceperint heu carne ꝯſūmātur Idē hodie filij hoīm aīe curā negligūt: curā.āt carnis ꝑficiūt in oī deſiderio: neqꝫei peccare metuunt ſꝫ puniri: nec virtuti cordis dat̉ oꝑa: ſꝫ valitudini corporis: īmo ⁊ voluptati Idē ſuꝑ can.tu tibimet ip̄i diſpēſasᵉ miſertꝰ tui. ſuſpecta eſt mihi fateor tua ipſiꝰ ī te diſpenſatio vereor tibi illudi ſub tegmirie in noīe diſcretōis a carnis prudentia. Id te ſaltē volo admonitū eē vtſit tibi aucͣtoritas apoſtoli placꝫ de bibendo vino modico: qd̓ ille adiunxitnō pret̓mittas Idē ī apolo. qͥd vosdicitis obſeruatores ciboꝝ: moruꝫ neglectores ⁊ corruptores aīoꝝ Hyppocras ⁊ ſeqͣces eiꝰ docēt aīas ſaluas facere ī hoc mūdo: xp̄s ⁊ eiꝰ diſcipuli ꝑdere Quēnā vos e duobꝰ magiſtrueligitis; At manifeſtum ſe facit quiſic diſputat: hͦ oculis: hͦ capiti: illd̓ pectori vel ſtōacho nocꝫ ꝓfecto vnꝰ qͥſqꝫqd̓ a ſuo mgr̄o didicit: hͦ ī mediū profert Id̓. iſta charitas deſtruit charitate: hec diſcretio diſcretionē ꝯfūdit. talis mīa crudelitate plena eſt qͣ videlꝫita corꝑi ſeruit̉ vt aīa iugulet̉ q̄ et eīcharitas ē carnē dilige̓ ⁊ neglige ſpiritū; qͦ diſcretio totū dare corꝑi ⁊ aīenihil? qͣlis mīa ācillā refice̓ ⁊ dn̄aꝫ int̓fice̓? nēo ꝓ hmōi mīa ſꝑet ſe ꝯſeqͥ mīaꝫId̓ ī ep̄. qͥcūqꝫ ī carne ſt̓ ſiue p̄t̓ hītuſiue ī hītu religiōis: ſi verax e: īmo ꝙverax ē apl̓s: deo place̓ n̄ pn̄t. multūei citra ꝑfectū ꝓficit: īmo infra īꝑfc̄mdeficit cuiꝰ gula deꝰ eſt Idē qui debitorē. ſupra li. i. de religioſis malis.