Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXIIv
Einzelbild herunterladen
 

Liber ſcd̓s pharetre De principaliū

lū eī bonū ſine ꝑſeuerātia coronatur.Uit āt ꝑſeuerātiā hēat murꝰ obīe inherē ſibi debēt ꝓpagnacula patīe. Id̓redde reuerētiā ⁊ obīam p̄lato: qͣruꝫaltera cordis: altera corꝑis ē: nec eniꝫſufficit exteriꝰ obtꝑare maioribꝰ nr̄isniſi ex intimo cordis affectu ſb̓limit̉ſentiamꝰ de eis Bn̄dictꝰ ī regu. obediētia tūc acceptabilis erit deo ⁊ dulcis hoībꝰ ſi qd̓ iubet̉ nō trepide: nontarde: nō tepide: aut cū murmure: autcū reſpōſo nolētis efficiat̉: qꝛ obīa q̄maioribꝰ p̄bet̉ deo exhibet̉. Idē obīeboᵐ nō ſolū abbati exhibēdū ē ab oībꝰ: ſꝫ ec̄ ſibi īuicē ita obediāt fr̄es ſciētes ꝑ hāc obīe viā ſe ituros ad deumInt̓li. Ge. xvij. Obedientia eſt ꝯtemplāda ſine mora ⁊ obſeruanda De obedientia inaccepta c. xliiijReg. in regi. Apud volētis animū qͣꝫuis ſit euidēs rō non parēdi: tn̄ hͦ ip̄m qd̓ nō vult obſtaculūobīe eē ſolꝫ. Idē in moꝝ: ille pͥmꝰ inobediēs mox vt ſuꝑbiēdo peccauit pudenda ꝯtexit: qꝛ ei ꝯtūeliā ſpūs deo ītulit: mox ꝯtūeliā carnis īuenit. Idecū huiꝰ mūdi ſucceſſꝰ p̄cipit̉: cū locꝰ ſiꝑior īꝑat̉: is qui ad ꝑcipiēda hec obedit: obediētie ſibi ꝟtutē euacuat: ſi adhec ec̄ ex ꝓprio deſiderio āhelat Idēad detrimētū obīa ducit̉: cū mētē adſuſcipienda ꝓbra huius ſeculi neqͣqͣꝫex ꝑte aliqͣ etiā ſua vota comitanturIdē. dignū ꝓfecto eſt vt a dei bn̄ficiis ſit extraneꝰ cuiꝰ nimiꝝ iuſſiōibꝰ nōvult eſſe ſb̓iectꝰ Io. chry. ſuꝑ ioh̓.qͣnto leuiora ſūt p̄cepta: tāto maiꝰ ſuꝑpliciū his qͥ nō obediunt Augꝰ. deꝯfeſ. nemo iuitꝰ bn̄facit: etiāſi bonū ēqd̓ facit Ger. ī ep̄i. face̓ malū qͦlibꝫec̄ iubēte ꝯſtat nō eſſe obīam: ſꝫ potiꝰinobīaꝫ Idē extorta ſeu coacta mīa:mīa nō eſt: ſꝫ violentia. Idē. nō vosfelices. sͣ. de p̄latis bo. Idē ſuꝑ Can.nō dabit īobediēti copiā ſui tātꝰ obīe

amator: vt mori qͣꝫ nō obedire maluerit: ſꝫ tūc approbat tue ꝯtēplatōis īane ociū: qͥ dicit ꝑ ꝓph̓aꝫ laboraui ſuſtinēs. Idem ſi in die ieiunij. li. iij. de volūtate. Idē a mādatis tuis ītellexi. īfra li. iiij. de guſtu. Idē de p̄cep. ⁊ diſ.Imꝑfecti cordis ⁊ infirme ꝓrſus volūtatis indiciū eſt ſtatuta ſeniorū ſtudioſiꝰ diſcutē: heſitare ad ſingula q̄ inrūgunt̉ exigē de qͥbuſqꝫ rōneꝫ ⁊ maleſuſpicari de oī precepto cuiꝰ cā latuēitnec vnqͣꝫ libent̓ obedire: niſi cū audire ꝯtigerit: qd̓ forte libuerit. aut cumnō alit̓ licē ſeu expedire mōſtraue̓it.vel aꝑta rō: vel indubitata auctoritas. Idc̄. Si iubente ſeniore vt ſileāverbū mihi forte ꝑ obliuiōeꝫ elabit̉:reū me fateor īobīe. ſꝫ venialit̓. Si exꝯtēptū ſciēs ⁊ deliberās ſpōte ī ꝟbaꝓrupero: ⁊ rupero ſilētij legē: p̄uaricatorē me ꝯſtituo ⁊ criminalit̓: etſi impenitens ꝑſeuero vſqꝫ ad mortē peccaui ec̄ dānabiliter. Ideꝫ ī ſer. ſic ꝓfecto: ſic multoꝝ vſqꝫ hodie puſillanimitas ⁊ ꝑuerſitas exigit: vt ab eis q̄rioporteat qͥd vis vt faciā tibi: nō ip̄i q̄rūt. Dn̄e qͥd̓ me vis face̓. Cōſiderarenēpe nc̄c hꝫ miniſter ⁊ vicariꝰ chriſtiqͥd ſibi p̄cipi velīt: n̄ ip̄i ꝯſiderāt q̄ ſitvolūtas p̄ceptoris. Idē qͥ vel apertevel occultē ſatagit vt qd̓ vult ip̄e: hͦei p̄latꝰ iniūgat: ipſe ſe ſeducit ⁊ frutſtra ſibi blādit̉ de obīa. nō eniꝫ ea reipſe p̄lato: ſꝫ magis ei p̄latꝰ obeditSen. ī ep̄i. qͥ īꝑia libēs excipit partēacerbiſſimā ſeruitutis effugit ſcꝫ face̓qd̓ nolit. Nō qͥ iuſſꝰ aliqͥd facit miſerē ſꝫ qͥ īuitꝰ facit. Multa īfra lib. iij: deſtultiloquio in murmure. Cap xlv De oratione6 Rego. ī dial. Obtine ꝑ or̄onemAeqͣqͣꝫ pn̄t q̄ p̄deſtinata non fuerūt: ſꝫ ea q̄ ſcī viri orādo efficiunt. itapredeſtinata ſūt vt p̄cibꝰ obtineant̉Id̓ ī regi. Dn̄ico die a labore t̓reno