Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

virtutū multiplicitate

Clxxii

inſertasqꝫ cuſtodit Idē ſi obīe palmā apprehende̓ nitimur ꝓſꝑis huiꝰ ſeculi ex ſola iuſſiōe: aduerſis āt ex deuotōe militemꝰ. Idem dꝫ obīa ⁊ ī aduerſis aliqͥd de ſuo hr̄e: ⁊ ī ꝓſꝑis aliqͥd ex ſuo oī mō nō hr̄e qͣtenꝰ ⁊ in aduerſis tāto ſit glorioſior: qͣnto diuineordinatōi ec̄ ex deſiderio ſui iūgit̉: ⁊ī ꝓſꝑis tāto ſit vēior: qͣnto a pn̄ti ip̄aquā dīnitꝰ ꝑcepit gloria fūditꝰ mēte ſeparat̉ Ide obīa nō ẜuili metu ſꝫ charitatis affcū ẜuāda ē: nō tīore pene ſꝫamore iuſticie. Idē ī regi. pēſate qͣꝫtucūctis expedit ei quē nob̓ gr̄a dīna p̄tulit ītegerrimā ſꝑ ī oībꝰ obīaꝫ p̄bēIdē vide vt oīa abſqꝫ īminutione cuſtodias: qꝛ de his q̄ ꝓ ẜuanda iuſticiaſcribo ego abſoluor: tu ſi negligis obligaris Idē in obīa valde ē vtile ſi idqd̓ diſcipline vigor īponit nullo cogete hūilitas laudāda ẜuauerit Id̓ ſuꝑeze. ille rc̄e loqͥt̉ qͥ pͥꝰ obediēdo fece̓itq̄ loq̄ndo admonet eē faciēda Id̓ mādata dei ꝑ iuſſiōeꝫ face̓ ẜuiētis ⁊ obediētis ē: diligēdo āt face̓: obediētis ⁊amātis ē Auꝰ. de ci: dei pax hoīs ⁊dei ē ordīata ī fide ſb̓ et̓na lege obīaId̓ obīa ī creatura rōali mr̄ q̄dāmōē oīm cuſtosqꝫ ꝟtutū. Idē de operemōachoꝝ: citiꝰ exaudit̉ vna obedientis or̄o qͣꝫ x. milia ꝯtēptoꝝ Iſid̓. deſū. bo. nō erit caro ſb̓iecta aīe: nec vitia rōi: ſi aīmꝰ n̄ ē ſb̓iectꝰ ꝯditori: tc̄ ātrc̄e ſb̓ijciūt̉ nobis oīa q̄ ſb̓ nobis ſt̓ ſinos ſb̓ijcimur ei a qͦ nobis illa ſb̓iectaſt Hiero. ī ep̄i. bonū ē obedire maioribꝰ: parē ꝑfc̄is: ⁊ pꝰ regulas ſcpͥturaꝝ vite ſue tramitē ab alijs diſce necp̄ceptore vti peſſimo .ſ. p̄ſūptiōe ſua.Idē ẜuias fr̄ibꝰ hoſpitu pedes lauaspaſſꝰ īiuriā taceas: p̄poſitū mōaſterijtīeas vt dn̄ꝫ diligas vt parētē credas⁊tibi ſalutare qͥcqͥd ille preceꝑit: nec demaioris ſnīa iudices cuiꝰ officiū ē obedire ⁊ īple̓ q̄ iuſſa ſt̓ Amb. ſr̄ lu. di-

ſce hō d̓o eē ſubiectꝰ vt nō qd̓ ip̄e viseligas: ſꝫ qd̓ deo ſcis eē placituruꝫCypa. de xij. abuſio. obīa q̄ oīm diſciplinaꝝ mr̄ ē: magna exercitatōe indiget q̄ ſui normā ſtudij a xp̄o dn̄o ſūtpſit: qͥ obediēs pr̄i vſqꝫ ad mortē crucis ignōiniā libent̓ ſuſtinuit Ber.de p̄. ⁊ diſpē. qͥcqͥd vice dei p̄cipit hōqd̓ nō ſit tn̄ certu diſplice̓ deo: haudſecꝰ oīo accipiēdū ē qͣꝫ ſi p̄cipiat deꝰ.Idē generalis hec regula teneat̉ vt īdifficilioribꝰ qͥdē agēdis obīa gratiorqͣꝫ grauior pͥuaricatio iudicet̉ ⁊ ī facilioribꝰ minꝰqꝫ oneroſis ꝯtēptꝰ dānabilior qꝫ actus laudabilior eſtimet̉Idē nil me sͣ. li. i. de p̄latis bo. Idē īep̄i. hoc aduertēdū ꝙ q̄dā ſt̓ pura bona: quedam pura mala: ⁊ ī his nullādeberi hoībꝰ obiaꝫ: qm̄ nec illa omittēda ſt̓ ec cū ꝓhibent̉: nec iſta cuꝫ iubent̉ ꝯmittēda. Porro int̓ hec ſt̓ media q̄dā q̄ ꝓ mō loco: ⁊ tꝑe vel ꝑſonaet mala p̄n̄t eē ⁊ bona ⁊ ī his lex poſita ē obīe: tqͣꝫ ī ligno ſcīe boni ⁊ mali: qd̓ erat ī medio paradiſi. In his ꝓfecto fas non ē nr̄m ſēſū ſnīe p̄ſcribemgr̄oꝝ: ī his oīo prelatoꝝ nec iuſſionec ꝓhibitio ꝯtēnēda Idē O monachū obediētiſſimū cui ex qͥbuſlꝫ ſenioꝝ ꝟbul̓ ne vnū qͥdc̄ iota p̄t̓uolꝫ n̄ attēdēdo qͣle ſit qd̓ p̄cipit̉ ꝯtētꝰ: qꝛ p̄cipit̉. ⁊ hec ē obīa ſn̄ mora. Id̓ d̓ ꝯtē.mūdi. Age eia age qͥ relinque oīa diſponis: te qͦꝫ pͥmū int̓ relinquēda nūerare memēto: īmo ꝟo maxime ⁊ pͥncipalit̓ abnega teip̄m ſi deliberas ſequieū qͥ exinauit ꝓpt̓ te ſemetip̄m Idē īſer. obīa qͥnqꝫ ꝑtita ē. pͥma opꝰ rectuꝫqꝛ n̄ ē obīa ꝯtra deū. Scd̓a volūtariūqꝛ qd̓ fit ex nc̄itate n̄ ē bonū. t̓tia puꝝvt intētio pura ſit: qꝛ ſi oculꝰ ſimplexē totū corpꝰ lucidū ē. qͣrta diſcretu neqͥd nimis aut minus: qͥ enī rc̄e offertſi nō rc̄e diuidat peccat. qͥnta firmuꝫ.i. ꝑſeuerās q̄ oīa claudit ⁊ ꝯtinet. nin