Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CLXIIIr
Einzelbild herunterladen
 

virtutū multiplicitate

Clxiii

qͥ ſedet ad dexterā tuā: ⁊ te int̓pellatꝓ nobis: alioquī deſperare. multi eī ⁊magni ſuūt lāguores mei. ſꝫ amplioreſt medicina tua Ideꝫ Ue etiā laudabili vite hoīm: ſi remota mīa diſcūtias eā: qꝛ vero nō exqͥris delicta vehement̓ fiducialit̓ ſperamꝰ. aliquemapud te locū inuenire indulgentie.Idē̓ d̓ gr̄a no. teſt. Nō iā deſperādūeſt ꝑticipatōe verbi fieri poſſe hoīesfilios dei: qn̄ filiꝰ dei ꝑticipatione carnis factꝰ eſt filiꝰ hoīs Iſi. ī ety. ſpesvocata eſt ꝙ ſit pes ꝓgrediendi qͣſipes Ambro. Nemo diffidat ſcꝫ deſatiſfactiōe Io. chry. ī ſer. Spes ēin qͣ ſalꝰ nr̄a ꝯſiſtit ⁊ q̄ de terris aīasvelut qͥbuſdā catenis celitꝰ dependētibꝰ innexas euehit ad ſuꝑna Ber.in ſer. Spes triplex eſt: nā de fide preceptoꝝ orit̉ ſpes venie: de fide ſignoꝝſpes gr̄e. de fide ꝓmiſſoꝝ ſpes glorie Idē Tria cōſidero in quibꝰ totaſpes mea ꝯſiſtit: charitatē adoptiōis:veritatē ꝓmiſſiōis: ptātem redditionis. Multa infra li. iij. de ꝯfidentia De charitate Cap. xxv.Rego. in regi. Credat mihicharitas tua: qꝛ valde ꝯtriſtatus ſum de triſtia tua: ac ſi inte iniuriā ipſe ꝑtuliſſem. Dn̄icis eniꝫmādatis precipimur proximos ſicutnoſmetipſos diligere: eoꝝ qꝫ lāguoribꝰ tāqͣꝫ ꝓprijs infirmitatibꝰ ꝯdole̓.Idē O qͣꝫ bona eſt charitas q̄ abſentia ꝑ imaginē: pn̄tia ſibimet ipſis exhibet ꝑ amorē: diuiſa vnit: ꝯfuſa ordinat: ineqͣlia ſociat: īꝑfecta ꝯſūmat.Idē Magr̄a bonoꝝ omniū charitasnihil ſapit extraneū: nihil aſpū: nihilꝯfuſū: ita exercet corda. ⁊ corroboratvt nihil graue: nihil difficile: ſed fiattotū dulce qd̓ agit̉ Idem Dū nosnobis ꝑ oꝑatōis opem ꝯiūgimur qͣſiābulātes ꝑ lubricū viciſſim manꝰ nobis tenemꝰ: ſit qꝫ ex magna ꝓuiſione

charitatis vt eo ſinguloꝝ robuſtiuscharitas ꝑfigat̉ qͦ ⁊ alt̓ altero magisinnitit̉ Idem Si me ꝑticipē infra li.iij. de coītate Idē. Dū vnū ī redē̓ptoris. vnū corꝑe mēbꝝ ſumꝰ: ſicut īculpa tua dilaceror: ita qͦꝫ ī bona actione letificor Idē Inimici dilectiotūc veracit̉ cuſtodit̉: cū nec de eiꝰ ꝓuectu deijcimur: nec d̓ ruina illiꝰ letamur Idē Tharitatem recte predicator egregiꝰ vinculū ꝑfectiōis vocatqꝛ virtutes quidē cetere ꝑfectōeꝫ generāt: ſed tn̄ eas charitas ita ligat vtab a mātis mēte diſſolui iā neq̄antIdē Charitatis cū ſit ꝓpriū nutrireꝯcordiā: ſeruare ꝯpoſita: diſſociata cōiugere. praua corrigere: ⁊ virtutes ceteras ꝑfectōis ſue mūimine ſolidarequiſquis in eiꝰ radice ſe inſeruerit neca viriditate deficit: nec a fructu inaneſcit Idē Nec abeſſe credendꝰ ē quiꝑ dilectōis vinculū animꝰ inheretIdē ī moꝝ. Uirtuti mortis dilectioꝯparat̉ qꝛ nimirū mentē quā ſemel ceperit a dilectōe mūdi funditus extinguit Idē Qd̓ valde mens amat eōin ſermōe replicat. Idē probatio ſcītatis nō eſt ſigna face̓: ſed vnūquēqꝫvt ſe diligē. de deo aut vera cognoſcēde proximo vero meliora qͣꝫ de ſemetipſo ſentire Ideꝫ Per amorē deiamor proximi gignit̉: ⁊ ꝑ amorē proximiⁱ amor dei nutrit̉ Idē ī paſto.Nr̄a ſunt etiā illa bona q̄ imitari nōpoſſumꝰ: ſꝫ in alijs amamꝰ: et amātiūfiūt quecūqꝫ amant̉ in nobis Hinc gͦpenſent īuidi charitas qͣnte virtutiseſt q̄ alieni laboris oꝑa nr̄a ſine labore facit Ide̓ in omē. Uis amoris:hoc agē ī aīo ſolꝫ vt quē ipſe ſꝑ cogitat: nullū aliū credat ignorare Id̓Minꝰ proximū amare ꝯuincit̉ qui nōcū eo in nc̄itate illiꝰ: etiā ea q̄ ſibi ſūtnc̄aria ꝑtit̉ Ideꝫ ille deū. sͣ. c. de ꝯſenſu Ideꝫ Si quis quēlibꝫ amat: ſꝫ

y ij