Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
CXLVIr
Einzelbild herunterladen
 

De perſonarū varietate Exli

Cxlvi

in eo ſolicitior ꝙ preteritas aīo recolit voluptates Idē de viduitate.Ęſto vidua temꝑans: caſta. Tēꝑa tepͥmū a vino: vt poſſis caſta eſſe ab adulterio. nec te ille tentabit ſi vina nōtentāt. Nā ſi Iudith vinū bibiſſꝫ cūadultero vtiqꝫ dormiſſꝫ Id̓ de of.Quid tā decoꝝ qͣꝫ vt vidua vxor defuncto ꝯiugij fidem ſeruet. qͥd ec̄ hocvtiliꝰ quo regnū celeſte adqͥrit̉? Sūtenī qͥ ſe caſtrauerunt ꝓpter regnū celoꝝ Idē de fide reſurrection̄. Vulier ſatis pie viruꝫ luget̉ que ſeruatpudorē: nō deſerit fidē. Sic bn̄ defūctis officia pendūtur vt viuant ī mētibus: in affectibus ꝑſeuerent De ꝯiugatis Cap. xl.Q Rego. in moꝝ. Tūc ſolū cōiuges in admixtiōe ſine culpaſunt: cū non pro explēda libidine: ſed pro ſuſcipienda prole miſcētur Idē in paſto. Neceſſe eſt vt cōiuges crebris orationibꝰ deleant qd̓pulcre copule ſpeciem admixtis voluptatibꝰ feādt Idem Admonēdi ſūtꝯiuges vt ea in quibus ſibi aliqn̄ diſplicent ⁊ patientes inuicē tolerent ⁊exhortātes ſe inuicem ſaluent Id̓in regi. Uir cū ꝓpria vxore dormiēsniſi lotus aqͣ eccleſiā intrare nō debꝰſed neqꝫ lotꝰ intrare ſtatim debꝫ. ⁊ infra. Nec hoc dicentes culpā deputamꝰ eſſe ꝯiugum: ſed quia ip̄a licita admixtioq cōiugū ſine voluptate carniseſſe nō p̄t: a ſacri loci īgreſſu abſtinēdū eſt. qꝛ voluptas ip̄a ſine culpa eſſenullatenꝰ pōt Idē Si qͥs ſua coniuge non cupidine voluptatis: ſꝫ ſolūꝓcreandoꝝ liberoꝝ gratia vtitur illeꝓfecto ſiue de ingreſſu eccleſie ſiue d̓ſumendo dn̄ici corporis ſanguinisqꝫmyſterio: ſuo eſt relinquēdus iudicioquia a nobis ꝓhiberi non debet acci

pere qui in igne poſitus neſcit ardereIdem Cuꝫ boni coniuges aut meritū augere deſiderāt: aut anteacte vite culpas deflere: vt ſe ad ꝯtinentiaꝫaſtringāt: ⁊ meliorem vitā appetant. licet ſi vir ꝯtinentiā quam vir appetitvxor non ſequat̉. aut quā vxor appetit vir recuſat: diuidi ꝯiugiū non licꝫ.quia ſcriptū eſt. Qd̓ deus ꝯiunxit: hōnon ſeparat. Et iteruꝫ: mulier ſui corporis ptātē ⁊cͣ. ij. Coriū. vij. Augde bo. coniug. Cōcubitꝰ ncarius cauſa generandi inculpabilis: ⁊ ſolꝰ illenuptialis. Ille aūt qͥ vltra neceſſitatēiſtā progredit̉: iaꝫ non rōni: ſed libidini obſequit̉. et hunc tn̄ non exigere: ſꝫreddere ꝯiugi: ne fornicando dānabilit̓ peccet ad ꝑſonaꝫ coniugalē ꝑtinetSi aūt ambo tali ꝯcupiſcibili ſubigūtur: rem faciūt non plane nuptiarum Idē Cū ille naturalis vſus qͥ ꝓlabitur vltra pacta nuptialia: id eſt vltra ꝓpagandi neceſſitatē: venialis ſitin vxorē. in meretrice dānabilis. illequi eſt contra naturā execrabilis fit īmeretrice. ſed execrabilior fit in vxore Idē Bone ſunt nuptie in qͥbustāto meliores ſunt ꝯiugati: qͣnto caſtiores ac fideliores. deū timēt maximeſi filios qͦs carnaliter deſiderant: ſpūaliter nutriāt Idē in ep̄i. Mulierēconiugatam non licꝫ dicere facio qd̓volo de meo: cum et ipſa non ſit ſua:ſed capitis ſui id eſt viri. Idē ſuꝑGene. ad litteram. Qd̓ bonū habentnuptie peccatū nunqͣꝫ eſſe p̄t. Hoc autem triꝑtitum eſt. ſcꝫ fides: proles: ſacramentum. In fide attenditur ne p̄ter vinculum coniugale cū altera velcum altero ꝯcubat̉. In prole: vt amāter ſuſcipiatur. benigne nutriatur: religioſe educet̉ In ſacramēto vt ꝯiugium non ſeparet̉ ⁊ dimiſſus aut dimiſſa. nec cauſa prolis alteri coniungat̉. Idē contra iulianum. Intēperās