¶ De perſonaꝝ varietate
Cxliij
rū initia bonis moribꝰ malisqꝫ ꝑmixta ſunt. qꝛ ⁊ noua vita iā ꝑ intētōeꝫagit̉. et vetꝰ adhuc ex vſu retinetur.Iſi. de ſum. bo. Qui ex deteriore iāmelior eſſe cepit: caueat d̓ acceptis extolli virtutibꝰ: ne grauius ꝑ vanamgloriam corruat qͣꝫ prius per lapſumvitioꝝ iacebat ¶ Idē Ualet interdūꝯuerſis pro animi ſalute mutatio lociplurimū enī dū mutat̉ locꝰ: mutat̉ etmentis affectꝰ Aug. ſuꝑ gene. Nulla abſtinentia fit a volūtate carnali q̄nō habeat in exordio dolorē donecīmeliorē partē ꝯſuetudo flectit̉ Caſſio. ſuꝑ pſalteriū Initiū ꝓfectꝰ ē carnalia vitia relinq̄re ⁊ dn̄o ſupplicare.¶ Ber. in ſer. Solet inter pͥmordiaconuerſionis acriꝰ inſurgere tētatiopraue ꝯfuetudinis ⁊ vix poſſunt extingui iacula ignita diaboli¶ De proficientibꝰCa. xxxiiij(Rego. in moꝝ. Oīpotēs deꝰinteriora diſcernens: ip̄is ſpiritalibꝰ ꝓuectibꝰ modū ponitvt ex hoc hō qd̓ apprehendere conat̉⁊ nō valet in illis ſe nō eleuet q̄ iā valet ¶ Id̓ Ad deū qͣſi tot greſſibꝰ mēsaccedit qͦt bonis moribusⁱ ꝓficit.Idē Nonnulli qͥ etate creſcūt ab innocentia decreſcunt. electis vero cūforis etas corporis: intꝰ ſi dici liceatcreſcit etas virtutis ¶ Idē Si laſſelcere ab inchoatis bonis nolumꝰ: valde neceſſe eſt vt inchoari nos qͦtidiecredamꝰ ¶ Idē Sancti viri qͦ altiusapud deū virtutū dignitate ꝓficiūt:eo ſubtiliꝰ iudignos ſe eſſe deprehendunt: qꝛ dū ꝓximi lucis fiūt qͥcqͥd eosin ſeip̄is latebat inueniūt. ¶ Idē ſuꝑĘze. Quāto plꝰ ꝓficimus ī cognitōetāto nobis īdignamur āpliꝰ de ꝑuerſo oꝑe ¶ Id̓ Plerūqꝫ qͥ plꝰ in ꝯtemplatōe rapit̉ ꝯtingit vt āpliꝰ in tētati
one fatiget̉: ſicut qͥbuſdā bn̄ ꝓficiētibꝰ ꝯtinge ſepe ſolet: qͦrū mentē dū autꝯpūctio afficit: aut ꝯtēplatio ſuꝑ ſemet ip̄m rapit. ſtatiꝫ etiā tētatio ſeqͥt̉ne de his ad q̄ rapta eſt extollat̉.Id̓ ī regi. In tātū ꝓficis qͣntū tibi n̄ſtudueris d̓rogādo fr̄ibꝰ arrogareHiero. in ep̄i. Oblitꝰ poſterioꝝ ſꝑ pͥora ſectaberis: neq̄qͣꝫ ꝯſiderās qͥd alijmali faciāt: ſꝫ qͥd boni tu face̓ debeas:nec peccātiū ducaris multitudine: ſꝫſcōꝝ exēpla potiꝰ imiteris ¶ Id̓ Creſcat in te cū ānis gr̄a: creſcat̉ cū etateiuſticia: ⁊ fides tua eo ꝑfectior videat̄ qͦ ſenior ē. ¶ Aug. de ꝟb. apl̓i. Sēꝑ tibi diſpliceat qd̓ es ſi vis ꝑueniread id qd̓ nōdū es Naꝫ vbi tibi placuiſti: ibi remāſiſti: ſi āt dixiſti ſufficit: periſti ¶ Id̓ Sēꝑ adde: ſꝑ ābula: ſꝑ ꝓfice. noli ī via defice̓: noli retroire: neli deuiae̓: remanet eī qͥ n̄ ꝓficit. retroredit qͥ ad ea reuoluit̉ vn iam receſſerat. deuiat qͥ apoſtata¶ꝭ ¶ Id̓ de p̄deſt.Cur nō inqͥt cypanꝰ ꝓperamꝰ ⁊ currimꝰ vt pr̄iaꝫ nr̄aꝫ vide̓: vt parētes noſtros ſalutare poſſimꝰ: magnus illicnos charoꝝ nuerꝰ expectat parētumfr̄ꝫ filioꝝ freq̄ns ⁊ copioſa nos turbadeſiderat: iā de ſua īcolumitate ſecuraadhuc d̓ nr̄a ſalute ſolicita ¶ Id̓ ī c.de oratione Accepta qͥ didicerūtBernar. in ep̄i. Aut aſcendas nc̄e eſtaut deſcendas ſi attentas ſtare: ruasneceſſe eſt Idē in c. de verecū. li. iij.Noli repēte. Idē ī ſer. ita nimirū diuina ſolet pietas ꝯſeruāde hūilitatisgr̄am ordinare vt qͣnto plꝰ qͥſqꝫ ꝓficiteo minꝰ ſe reputet ꝓfeciſſe Nā ⁊ vſqꝫad extremū ſpūalis exercitij gradū: ſiqͥs tātū ꝓficit aliqͥd ei de pͥmi gradꝰīꝑfectiōe relinquit̉: vt adhuc vix ſibiillū adeptꝰ videat̉ Id̓ Ubi ſane inſpūali ꝓfeceris exercitio: erit nōnūqͣꝫrapi a tuo ſpū ī dīnū vt īcipias gaude̓de bonis domini qͥ propria āte mala