Liber .i. pharetre ſcī Bonauēture
numis loquētē excepta elemoſyna q̄indifferent̉ omnibus patꝫ. inſtitoremha beto potiꝰ qͣꝫ monachū ¶ Bernar.in epiſtola. Labor ⁊ latebre ⁊ voluntaria pauꝑtas. hec mōachoꝝ inſigniahec vitā ſolent nobilitare monaſticā:veſtri aūt oculi omne ſublime videntvr̄i pedes om̄e foꝝ circūeūt: veſtre līgue in oībꝰ audiūtur ꝯſilijs: vr̄e manus om̄e diripiūt patrimoniū. ¶ Id̓ſuꝑ Canti. Quale eſt hoc vt in omnibus fluuijs: agris: ortis: cellarijs vevix reperiri poſſit: ꝙ comedas vel bibas. memento te q̄ſo monachū eē nōmedicū: nec de ꝯplexiōe iudicandū. ſꝫde ꝓfeſſione. Parce obſecro: pͥmū ꝙdē qͥeti tue parce: deinde labori miniſtrātiū tibi: parce grauamini domus:parce ꝯſcientie. ꝯſcīe dico etſi nō tueparce ſaltē ꝯſcientie alteriꝰ ¶ Idemin apolo. Miror vnde inter moachostāta intemperantia in cibis ⁊ potationibꝰ: in veſtimētis: ⁊ lectiſternijs: eqͥtaturis ⁊ ꝯſtruēdis edificijs inoleſce̓potuit: qͣtenꝰ vbi hec ſtudioſiꝰ ⁊ voluptuoſiꝰ atꝫ effuſiꝰ fuerint: ibi ordo meliꝰ obſeruari dicat̉: ⁊ maior putet̉ religio ¶ Idē. Ecce int̓ monachos parcitas putat̉ auaricia: ſobrietas auſteritas: ſilentiū triſtitia reputat̉. Econtra remiſſio diſcretio dicit̉: effuſio liberalitas: loqͣcitas affabilitas: cachinnatio iocūditas: mollicies veſtimētorū ⁊ eqͦꝝ faſtus honeſtas: lectoꝝ ſuꝑefluꝰ cultꝰ mūdicia ¶ Idē Iā de aquepotū qͥd dicā: qn̄ nec nullo qͥdē pactovinū aqͣtū admittit̉. oēs nimiruꝫ ex qͦmonachi ſumꝰ infirmos ſtomachoshabemꝰ ⁊ tā nc̄ariū apl̓i de vino vtēdo ꝯſiliū nō ne gligimꝰ. modico tamēqd̓ ille p̄miſit non ſcio cur p̄termiſſo.Idē Querit̉ ad induēdum: nō qd̓vtiliꝰ ſꝫ qd̓ ſubtiliꝰ inuenit̉: nō qd̓ repellat frigꝰ. ſꝫ qd̓ ſuꝑbie ꝯpetat: nō deniqꝫ iuxta regulā qd̓ vili. ꝯparari p̄t
ſꝫ qd̓ venuſtiꝰ īmo vaniꝰ poterit oſtētari: Heu me miſeruꝫ: qͣlēcūqꝫ monachū: cur adhuc viuo. tedet aīam vidēad hoc deueniſſe ordinē nr̄m ¶ IdeꝫHabitꝰ nr̄: qd̓ ⁊ dolens dico: qͥ humilitatis ſolebat eē inſigne a monachisnr̄i tꝑis: in ſignum geſtat̉ ſuꝑbie. vixiā in nr̄is ꝓuincijs inuenit̉ qͦ veſtiridignemur: miles ⁊ monachꝰ ex eodēpāno partiunt̉ ſibi cucullaꝫ ⁊ chlamydē. Quiuis de ſeculo qͣntūlibet honoratꝰ: etiāſi rex: etiamſi imꝑator ille fuerit. nō tn̄ nr̄a horrebit indumenta: ſiſibi ſuo mō preparata fuerint ⁊ aptata ¶ Id̓ ſuꝑ miſſus: Ornari nō armari appetūt milites xp̄i: qͥ dū ſe p̄pararead preliū ⁊ contra aereas ptātes pretendere pauꝑtatis inſigne debuerāt:qd̓ vtiqꝫ aduerſarij multū formidāt:in mollicie veſtimentoꝝ: pacis potiꝰpreferentes indiciuꝫ: vltro ſe hoſtibꝰſine ſanguine tradūt inermes ¶ Idēin c. de curioſitate. lib. iij. Monachꝰ qͥſui. Itē in li. ij. in c. de ſuꝑbia: Idē inſermo. Nihil turpiꝰ qͣꝫ monachꝰ ꝑ vrbes ⁊ caſtella diſcurrens niſi cū hoccharitas cogat q̄ oꝑit multitudinempctōꝝ ¶ Anſel. d̓ ſimilitū. Nec cuiqͣꝫꝓdeſt habitū monachi exteriorē hr̄eſi nō ſtuduerit ⁊ interiorē retinere¶ De incipientibꝰ¶ Cap xxxiijRego. in paſto. Qui bona inchoata n̄ ꝯſummāt dū propoſita n̄ ꝑficiūt. etiā que fuerūtcepta cōuelluūt. Idem nec malos bona imperfecta adiuuant: nec bonosmala inconſummata condemnant¶ Idem. Uia dei et inchoantibusanguſta eſt: et perfecte iam viuentibus lata: et dura ſunt que contra conſuetudineꝫ ſpiritalit̓ aīo ꝓponimꝰ ettn̄ onus dei leue eſt poſtqꝫ hoc ferreceperimus ¶ Idē in moꝝ. Cōuerſe