¶ Liber .i. pharetre ſcī Bonauēture
velint et poſſint ⁊ infra ¶ Nec cuiqͣꝫvel adulſto plures in pluribus ecc̄ijshabere licꝫ: niſi diſpenſatorie quidemob magnā vel eccleſie nc̄itatē: vel ꝑſone vtilitatē ¶ Idem Quicqͥd p̄ternc̄ariū victū ac ſimplicem veſtitu dealtario retines: tuū nō eſt: rapina eſt:ſacrilegiū eſt ¶ Idē. Cōcedit̉ tibi vtſi bn̄ deſeruis de altario viuas. nonaūt de altario luxurieris: vt de altario ſuꝑbias: vt īde ꝯpares tibi frenaaurea. ſellas depictas: calcaria d̓aurata: varia griſea qͣꝫ pellicea ¶ Ideꝫ deꝯtemptū. Ue ve tibi clerice: mors inolla: mors in ollis carniū: mors in delicijs eſt: quomodo; qꝛ ſecus ītroitūdelectatiōis poſita eſſe cognoſcit̉. ſedob id maxime: qꝛ ppl̓i peccata ꝯſtat eēq̄ comedis: ac ſi ꝓpria tibi minꝰ ſuffice̓viderentur: ſolicitus eſto tanqͣꝫ redditurꝰ rōnem: dignos ꝓ eis gemitꝰ fundere: dignos agere pnie fructus¶ Idē Qn̄ poterit nc̄arijs eſſe ꝯtentꝰqui eo aīo introiuit: vt ſtipēdia clerici in vſus voluptatis: curioſitatis: ⁊vanitatis ꝯgreget: ſeruet ⁊ expendatTriplex ergo funiculus qui difficilerumpit̉ hominē miſerū in ꝑniciē trahit: qui impure intrat indigne miniſtrat: et ab ipſo fructu abutit̉ temꝑali ¶ Ideꝫ. Nō ordinauit deꝰ his quieuāgelio ſeruiūt de euāgelio quereredelicias vel ornatū: ſed viuere: vt aitPaulus ex eo: vt videlicꝫ ſint contēti alimenta corporis: non gule irritamenta vel incentiua libidinis habereet quibus tegant̉: non quibus ornentur accipere ¶ Idem. De altario inquit apoſtolꝰ viuat: non ſuꝑbiat: nonluxurietur: deniqꝫ non ditetur: nō cōtra ſancti cuiuſqͣꝫ plane dignaꝫ omniacceptione ſententiam ex clericatu ditior fiat: non ſibi de bonis ecc̄ie āplapalatia fabricet: mutans quadrata rotundis: nec loculos inde ꝯgreget: nec
in vanitate aut ſuperfluitate diſꝑgatnon extollat de facultatibꝰ eccleſie cōſanguīeos aut neptes ne filias dixerī¶ De ambitioſis.Cap xxiii¶Rego. in regͦ Sic̄ is qui inuitatꝰ renuit: queſitus refugitſacris eſt altaribꝰ admonēdꝰ:ſic qui vltro ambit vel in perpetuumſe ingerit eſt ꝓculdubio repellendus¶ Idē: Uerecūdū nobis eſt ⁊ dice̓pudet: quia ſacerdotes ſibi ducatū arripiūt qͥ exordiū religioſe militie nōviderūt ¶ Idē. Ordinate ad ordinesaccedendū eſt. Naꝫ caſum appetit quiad ſūma loci faſtigia poſtpoſitis gradibus ꝑ abrupta aſcenſum queritIdē in paſtoral. Nulla ars doceri p̄ſumitur: niſi priꝰ intenta meditationediſcat̉. ab īperitis ergo paſtorale magiſteriū qua temeritate ſuſcipit̉ q̄ndoars artiū eſt regimen aīarū. ¶ IdemOẜ. viij. Ip̄i regnauerūt ⁊ nō ex mepͥncipes extiterūt: ⁊ non cognoui.¶ Grego. in paſto. Ex ſe nāqꝫ et nonex arbitrio ſummi creatoris regnanthi qui nullis fulti virtutibꝰ nequaqͣꝫdīnitꝰ vocari: ſed ſua cupiditatē accēſiculmen regiminis rapiunt potiꝰ qͣꝫ aſſequūtur ¶ Idē Sacrū officiū nō ſolū nō diligit oīo: ſed neſcit qui ad culmen regiminis anhelās in occulta meditatione cogitatōis ceteroꝝ ſubiectione paſcitur. laude ꝓpria letat̉. ad honorem cor eleuat: rerū affluentiuꝫ habundantia exultat ¶ Idē Neſcit laudem cū ſuppetit fugere qui ad hanc didicit cum deeſſet anhelare ¶ IdeꝫQd̓ dicere pudet ſcꝫ in capº. de prelatis malis Iſi. de ſummo bono qui regimen ſacerdotum cōtendit appetereante ſe diſcutiat ſi vita honori ſit congrua: ꝙ ſi nō diſcrepat: humiliter adid ad quod vocatur accedat. reatumquippe culpa geminat ſi qͥs cū culpa