¶ De perſonaꝝ parietate Cxxxvi
Cxxxviij
tiam tuam nulla ſorde cōmacules. vtad altare chriſti quaſi virgo de thalamo ꝓcedas: ⁊ habeas deroris bonūteſtimoniū. Femineqꝫ nomen tuū nouerint: vultū neſciāt ¶ Ambro. ī epl̓atu qͥcūqꝫ in clero es dn̄i portio eiꝰ etpoſſeſſio eiꝰ: noli recedere de dn̄i turpoſſeſſione: vt dicas dn̄o poſſediſti renes meos: ſuſcepiſti me de vtero matris mee: et ille tibi qͣſi bono ſeruo dicat: trāſi ⁊ recūbe ¶ Augꝰ. de ſingularitate clerico. Cū xp̄s agnꝰ innocensīmo ip̄a celeſtis īnocentia qd̓ eſt verius totū ſe ꝯtēpſerit ꝓ ecc̄a: vt eā ſinemacula vel vlla ruga redderet illibatā: qualis eſt ille clericꝰ cui ad hocſponſa xp̄i ꝯmittit̉: vt ꝓ vniꝰ femineamore culpari totā eccl̓iam patiat̉.Io. chry. ſuꝑ Path̓. laici delinq̄ntesfacile emendantur: clerici aūt ſi ſemeleuaſerint īemēdabiles ſunt. ¶ Gern̄.de ꝯtēptū Ue ve in domo dei horrēdū videmus. Quid? Idolatras miniſtrātes. Vētior ſi nō idolorum ſeruitus auaricia eſt. Si nō qͥbuſdā etiamvent̓ ſuꝰ: factꝰ eſt deꝰ ſuꝰ. Qd̓ eī qͥſqꝫpre ceteris colit: id ſibi deū ꝯſtituiſſeꝑhibet̉ ¶ Idē. Res paupeꝝ nō pauperibꝰ dare ſacrilegij crimē eſſe dinoſcit̉. Sane pr̄imonia paupeꝝ facultates ſunt ecc̄aꝝ: et ſacrilega eis cupiditate ſurripit̉ quicqͥd ſibi miniſtri ⁊ diſpēſatores: non vtiqꝫ dn̄i vel poſſeſſores vltra victū accipiūt ⁊ veſtitū.Ideꝫ ī ſermo. Dilatata videt̉ ecc̄a etipſe clericalis ſacratiſſimꝰ ordo: ſupernumerū multiplicatꝰ eſt. verū etſi multiplicaſti genteꝫ dn̄e nō magnificaſtiletitiā dū nihil minꝰ appareat defeciſſemeriti qͣꝫ numero acceſſiſſe. ¶ Multainfra li. iij. in capl̓o de familiaritate¶ De beneficiatis¶ Cap. xxiij.Rego. in regiſtꝰ. Sicut eccle
ſia proprias res amittere non debetita eā rapacitatis ardore alienas inuadere nō oportꝫ ¶ Idem. Laudabileſtudiū ⁊ cōueniens eſt clerico ⁊ religioſo terrenis gratā deo pacē preferre ꝯpendijs: et ex rebꝰ trāſitorijs māſura ſꝑ charitatis lucra mercari.Idem loq̄ns de illo verbo ioh̓is vi.Amen amē dico vobis q̄ritis me nōqꝛ vidiſtis ſigna: ſed qꝛ ex panibꝰ meis manducaſtis ⁊ ſaturati eſtis. Pereoꝝ ꝑſonam dn̄s illos intra ſanctameccīaꝫ deteſtat̉ qͥ ꝑ ſacros ordines addn̄m ꝓpinquātes nō in eiſdē ordinibꝰvirtutū merita: ſed ſubſidia vite p̄ſentis exquirūt. nec cogitāt qͥd bn̄ viuendo imitari debeant. ſed q̄ ꝯcupiſcēdocōpendia ſortiant̉ ¶ Augꝰ. in epiſto.Si pͥuatim q̄ nobis ſufficiant poſſidemus: nō ſunt illa noſtra ſed paupeꝝquoꝝ ꝓcurationeꝫ quodāmodo gerimus: nō ꝓprietatē nobis vſurpatiōedānabili vendicamꝰ ¶ Augꝰ. de ver.domini. Clericus ſi non contentꝰ ſtipendijs fuerit que de altario dominoiubente conſequitur: ſed exercet mercimonia: interceſſiones vendit: munera libenter amplectitur: hic negotiator magis poteſt videri qͣꝫ clericus.Bernardus ſuper Lantica. Timeāt clerici: timeant miniſtri eccleſiarum dei qui in terris ſanctoruꝫ quaspoſſident: tam iniqua gerunt vt ſtipendijs que ſufficere debeant: minime contenti: ſuperflua: quibus egeniſuſtentandi forent impie ſacrilege qͣꝫſibi retinent: et in vſus ſue ſuperbieatqꝫ luxurie victum pauperum conſumere non verentur: duplici profecto iniquitate peccantes: eo ꝙ et aliena diripiunt: et ſacris in ſuis vanitatibꝰ et turpitudinibꝰ abutunturIdem in ep̄i. Honores ⁊ dignitatesecc̄iaſticas nō ignoro deberi his quieas digne ⁊ ẜm deum adminiſtrare