Pharetra ſanti Bouauenture

intentione diſcutiūt: diuino timori ſꝑinherentes. hoc etiā munere virtutisſꝑ accipiūt. vt iudicare etiā recte aliospoſſint: quoꝝ profecto mentibꝰ dīnaꝯtemplatio preſto eſt in his velut inthrono ſuo dn̄s preſidēs: alioꝝ factaexaminat: ⁊ cuncta mirabilit̓ de ſua ſede diſpēſat. Quid gͦ iſti niſi throni: ſuicōditoris ſunt. qꝛ vero cherubin plenitudo ſcientie dicitur ⁊ paulo dicente didicimus qꝛ plenitudo legis ē charitas: omnes qui dei ac proximi charite: ceteris ampliꝰ pleni: ſunt meritorūſuoꝝ ſortē inter cherubin nūeros ꝑceperūt ¶ Et ſunt nōnulli qͥ ſuꝑne contēplationis amore accenſi in ſolo ꝯditoris ſui deſiderio anhelant. nil iaꝫ inhoc mūdo cupiūt: ſolo et̓nitatis amore paſcunt̉: terrena queqꝫ abijciūt: cūcta tꝑalia mente tranſcendūt: amāt: etardēt. atqꝫ in ip̄o ſuo amore reqͥeſcūt.amando ardent: loquendo ⁊ alios accendunt: ⁊ quos verbo tangunt: ardere protinꝰ in dei amore faciūt Quid ergo iſtos: niſi ſeraphin dixerim. quorūcor in ignem conuerſum lucet et vrit.¶ De homine¶ Cap. vij.Regoriꝰ in omelia. Curemfr̄es chariſſimi ne qua nos immūdicia polluat qui in et̓na p̄ſentia: et dei ciues angelis equalesſumꝰ. vendicemꝰ moribꝰ dignitatē noſtrā ¶ Idem in mora. ad hoc in paradiſo hō poſitus fuerat. vt ſi ſe condtoris ſui obedientia vinculis charitatis aſtringeret: ad celeſtē patriā angeloꝝ qn̄qꝫ ſine carnis morte tranſiret.ſic nanqꝫ īmortalis eſt conditus: vt ſinō peccaret etiā mori nō potuiſſꝫ atqꝫ ex merito libe. ar. beatitudinē illiregionis attingeret in qͣ vel peccarevel mori nō potuiſſꝫ ¶ Idem homoab humo appellatꝰ eſt. et qūo valet eēſine macula qui ſponte ſua ad infirmitatē cōcidit factꝰ de terra. ¶ Idē nō

ſe deſperet humana fragilitas. vnigeniti ſanguinem ꝯſideret: et in p̄cio ſuoꝯſpiciat qͣꝫ magna eſt: que tanti valet.¶ Augꝰ. de adulterinis cōiug Indignant̉ viri ſi audeāt adulteros virospēdere ſil̓es adulteris feminis penascū tāto grauius eos puniri oportuit:qͣnto magis ad eos ꝑtinet ⁊ virtutevincere: ⁊ exēplo regere feminas xp̄ianas ¶ Idē de trini. iuſticiā ſibi darenō p̄t hō: quā perditā nō hꝫ: hanc etcū hō cōderet̉ accepit ⁊ peccādo: vtiqꝫ ꝑdidit ¶ Idē de li. ar. ex quo īcepithomo precepti eſſe capax: ex illo incepit poſſe peccare. Duobꝰ aūt modispeccat anteqͣꝫ fiat ſapiens: ſi aut nonſe accommodet ad accipiendum preceptū: aut cū acceperit nō obſeruet.Idē de ciui. dei. Infantia qͥdē: ꝙ nona riſu ſꝫ a fletu oritur habꝫ lucem qͥdmalorum ingreſſa: neſciens ꝓphetat qͦdāmodo ¶ Idē puer a ploratu īcipitnec ridē poteſt: ꝓph̓a calamitatis. lachryme ſunt teſtes miſerie. nō aūt loqͥtur et iā ꝓph̓at. Erubeſcāt cātatricesibi nō flere vbi infans qui nō eſt vnidiei predicat eſſe flendū ¶ Idē ſuperGene. cōtra manicheos: omniū aīaliūcorpora ſiue que in aqͥs: ſiue que ī terra viuūt inclinata ſunt ad terrā ⁊ nōſunt erecta: ſicut hominis corpꝰ quoſignatur etiā aīm noſtrū in ſuꝑna ſuaid eſt in eterna ſpūalia erectū eē deberi. ¶ Glo. Hiero. mat. xviij. magna dignitas aīarū vt vnaq̄qꝫ hēat ab ortunatiuitatis in cuſtodiam ſui angelumdelegatū. ¶ Iohā. chry. ſuꝑ Mathe.in hoc ſumꝰ imago dei vt qd̓ bonū eividet̉ et apud nos ſit bonuꝫ: et qd̓ eimalum videtur et apud nos ſit malūIdē in ſermo. cōparatus eſt ī aliūIdem in ſermo. cōparatus eſt vtait ꝓpheta hō iumentis inſipientibꝰ:et ſimilis factus eſt eis. peius eſt cōparari qͣꝫ naſci. Nota naturaliter non