Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
Cr
Einzelbild herunterladen
 

beati Bonauenture

C.

tionū leges irrefragabiliter iudicamꝰEx his duobꝰ gradibꝰ pͥmis qͥbꝰ manuducimur ad ſpeculādū deū in veſtigijs: qͣſi ad modū duarū alarū deſcēdētiuꝫ circa pedes: colligere poſſumꝰ. ꝙoēs creature iſtiꝰ ſenſibilis mūdi: animū ꝯtēplātis ⁊ ſapientis ducūt ī deūeternuꝫ. ꝓ eo ꝙ illiꝰ primi pͥncipij: potētiſſimi: ſapiētiſſimi: ⁊ optimi. illiꝰ et̄ene originis: lucis ⁊ plenitudinis: illiꝰinqͣm artis efficientis: exēplātis: ⁊ ordinantis. ſunt vmbre reſonantie ⁊ picture: ſunt veſtigia ſimulacra ⁊ ſpectacula nobis ad contuēdū deū ꝓpoſitaet ſigna diuinitꝰ data. Que inqͣm ſuntſicut exemplaria vel potiꝰ exēpla: ꝓpoſita mētibꝰ adhuc rudibꝰ ⁊ ſenſibilibus. vt ꝑ ſenſibilia q̄ vidēt: trāſeāt adintelligibilia q̄ nō vidēt: tāqͣꝫ ꝑ ſigna⁊ ſignata. Significāt āt hmōi creature huiꝰ mūdi ſenſibilis inuiſibilia deipartiꝫ: qꝛ deꝰ ē oīs creature origo exēplar ⁊ finis: ⁊ oīs effectꝰ ē ſignū cauſe: ⁊ exēplatū exemplaris: ⁊ via finisad quē ducit. partim ex ꝓpria repn̄tatiōe. partim ex ꝓphetica prefiguratōepartim ex angelica oꝑatōe. partim exſuꝑaddita inſtitutōe. Oīs em̄ creatura: ex natura eſt illiꝰ ei̓ne ſapīe quedāeffigies ⁊ ſimilitudo. ſed ſpēalit̓ illa q̄in libro ſcripture ꝑ ſpūm ꝓphetie aſſūpta eſt ad ſpūaliū p̄figuratiōeꝫ Spēaliꝰ aūt ille creature in qͣruꝫ effigie deangelico miniſterio voluit apparere.Spēaliſſime vero ea quā voluit ad ſignādū inſtituere: que tenet nō ſolumrōnē ſigni ẜm nomē cōe: verū etiā ſacramenti. Ex qͥbꝰ oībꝰ colligit̉ ꝙ īuiſibilia dei a creatura mūdi ꝑ ea que facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. ita ꝙ qnolūt iſta aduertere: ⁊ deū in his oībꝰcognoſcere: bn̄dicere: ⁊ amare. inexcuſabiles ſint. dū nolūt trāſferri de tenebris in admirabile lumen dei. Deo ātgr̄as ꝑ ieſum xp̄m dn̄m ur̄m: qͥ nos d̓

tenebris trāſtulit in admirabile lumēſuū. dū per hec lumina exteriꝰ data: adſpeculū mentis nr̄e in qͦ relucent dīndiſponimur ad reintrādū.De ſpeculatōe dei ꝑ ſuā imaginemnaturalibꝰ potētijs īſignitā Ca. iij.Uoniā aūt duo gradꝰ p̄dictiducēdo nos in deū ꝑ veſtigiaſua (ꝑ que in cūctis creaturisrelucet) manuduxerūt nos vſqꝫ ad hͦ.vt ad nos reintraremꝰ: in mentē. ſcꝫnr̄am: in qͣ diuina relucet imago. Hīceſt ꝙ iā t̓tio loco: ad noſmet ip̄os ītrātes: et quaſi atriū forinſecꝰ relinq̄ntesin ſanctis .ſ. interiori parte tabernaculi conari debemꝰ ꝑ ſpeculū vide deū:vbi ad modū candelabri reluceat luxveritatis in facie noſtre mentis. ī quaſcꝫ reſplendet imago btīſſime trinitatis. Intra igitur ad te: et in te: ⁊ videqm̄ mens tua amat feruētiſſime ſemetip̄aꝫ. nec ſe poſſꝫ amare niſi ſe noſcetnec ſe noſceret niſi ſui meminiſſꝫ: qꝛnihil capimus ꝑ intelligentiā: qd̓ noſit pn̄s apud noſtraꝫ memoriā. Et exhoc aduertis aīam tuā triplicē habēpotētiā: nō oculo carnis: ſꝫ oculo rōenis. Cōſidera igit̉ haꝝ triū potētiaꝝoꝑatiōes ⁊ habitudines. ⁊ vidē poteris deū per te tāqͣꝫ per imaginē. qd̓ ēvidē per ſpeculū ⁊ in enigmate Oꝑatio aut memorie eſt retentio ⁊ repreſentatio: nō ſolū pn̄tiū tꝑaliū ⁊ corꝑaliū: verū etiā ſuccedentiū ſimpliciū etſempiternaliū. Retinet nāqꝫ memoria p̄terita ꝑ recordationeꝫ: pn̄tia perſuſceptione: futura per prouiſionem.Retinet etiaꝫ ſimplicia ſicut pͥncipiaqͣntitatū cōtinuaꝝ ⁊ diſcretaꝝ. vt pūctū: inſtās: et vnitatem. ſine quibꝰ impoſſibile ē meminiſſe aut cogitare eaque pͥncipiantur per hec. Retinet nihilominus ſcīaꝝ pͥncipia ⁊ dignitatesvt ſempiternalia ⁊ ſempit̓nalit̓: quianunqͣꝫ p̄t ſic obliuiſci eoꝝ dūmō rōne

A