Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XCIXr
Einzelbild herunterladen
 

beati Bonauenture

xcix

tudo nihil aliud eſt qͣꝫ eqͣlitas numeroſa: ſeu quidā partiū ſitus cū colorisſuauitate. Aut attendit̉ ꝓportionalitas in qͣntum. tenet rōnem potentieſeu virtutis: ⁊ ſic dicitur ſuauitas: cūvirtus agens nō proportionaliter excedit recipientem. quia ſenſus triſtat̉in extremis ⁊ ī medijs delectat̉. Autattenditur proportionalitas in qͣntūtenet rōnem efficacie ⁊ impreſſionis.que tunc eſt proportionalis: qn̄ agēsimprimendo replet indigentiā patiētis. et hoc eſt ſaluare ⁊ nutrire ipſuꝫquod maxime apparet ī guſtu ⁊ tactuEt ſic apparet quo ꝑ oblectationē delectabilia exteriorā ẜm triplicē rōnēdelectandi ꝑ ſimilitudinem intrāt inaīam. Poſt hanc apprehenſionē et delectationem fit dijudicatio. qua nō ſolum dijudicatur vtrum hoc ſit albuꝫvel nigruꝫ: quia hoc ſolum ꝑtinet adſenſum exteriorem. non ſolum vtruꝫſit ſalubre vel nociuum: qꝛ hoc ꝑtinetad ſenſum interiorem. verūetiam quadijudicatur et rō redditur quare hocdelectat: et in hoc actu inquirit̉ de rōne delectationis que in ſenſu percipit̉ab obiecto. Hoc eſt aūt cuꝫ queriturrō pulcri ſuauis ⁊ ſalubris: et inuenitur: quia hec eſt proportio equalitatis. Rō aūt equalitatis eſt eadem inmagnis et paruis: nec extenditur dimenſionibus: nec ſuccedit ſeu tranſitcum tranſentibus: nec motibus alterat̉. Abſtrahitur igit̉ a loco tꝑe ⁊ motu: ac ꝑ hͦ ē īcōmutabil̓: īcircūſcpͥtibil̓īt̓minabil̓: ⁊ oīo ſpūalis. Dijudicatioigitur eſt actio que ſpēm ſenſibilē ſenſibiliter per ſenſus acceptaꝫ introirefacit depurando: ⁊ abſtrahendo: in potentiā intellectiuam. Et ſic totus iſtemundus introire habet in animā humanaꝫ per portas quinqꝫ ſenſuū: ẜmtres operatiōes predictas. Hec autēomnia veſtigia ſunt. in quibꝰ ſpecula

ri poſſumꝰ deū noſtrū. Nam cuꝫ ſpēsapprehenſa ſit ſimilitudo in medio genita: ⁊ deinde ip̄i organo impreſſa: etꝑ illā impreſſionē in ſuū principiū .ſ.in obiectum cognoſcēdū deducat. manifeſte inſinuat ꝙ illa lux eterna generat ex ſe ſimilitudinē ſeu ſplendoremcoequalem: cōſubſtātialem: et coeternalem. Et ꝙ ille qui eſt imago ⁊ ſimilitudo inuiſibilis dei: et ſplendor glorie: et figura ſubſtātie eius qui vbiqꝫeſt per primam ſui generatiōem̄. ſicutobiectum in toto medio ſuā generatſimilitudineꝫ. per gratiā vnionis vnitur: ſicut ſpēs corpoꝝ organo indiuiduo rationalis nature. Ut per illamvnionem nos reduceret ad patrem:ſicut ad fontale principium ⁊ obiectūSi ergo omnia cognoſcibilia habentſui ſpeciem generare: manifeſte ꝓclamant. ꝙ in illis tanqͣꝫ in ſpeculis videri poteſt eterna generatio verbi imaginis et filij a d̓o patre eternalit̓ emanantis. Scd̓m huc modū ſpecies delectans vt ſpecioſa: ſuauis: et ſalubrisinſinuat. ꝙ in illa prima ſpecie eſt prima ſpecioſitas: ſuauitas ⁊ ſalubritas.in qua eſt ſumma proportionalitas etequalitas ad generantem: in qͣ eſt virtus non per phantaſma. ſed ꝑ veritatem apprehenſionis illabens. in qͣ eſtimpreſſio ſaluās: et ſufficiens: et oēmapprehendentis indigentiā expellensSi ergo delectatio eſt cōiunctio conuenientis cū conueniente. et ſoliꝰ deiſimilitudo tenens rōnem ſumme ſpecioſi ſuauis ⁊ ſalubris vnitur ẜm veritatem et ẜm intimitatem et ẜm plenitudinem replentem omnem capacitatem: manifeſte videri poteſt. ꝙ in ſolo deo eſt fon talis et vera delectatio:et ꝙ ad ip̄am ex omnibus delectationibus manuducimur requirendā Excellentiori aūt modo et immediatioridijudicatio ducit nos in eternam veri

o iiij