Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XCVIv
Einzelbild herunterladen
 

Itinerarius mentis in dei

te: intelligentia ſine humilitate: ſtudiūabſqꝫ gratia: ſpeculuꝫ abſqꝫ ſapīa diuinitꝰ inſpirata. Preuentis igit̉ diuinagr̄a humilibꝰ ⁊ pijs: ꝯpūctis ⁊ deuotis: vnctis oleo letitie: ⁊ amatoribusdiuīe ſapīe: ⁊ eiꝰ deſiderio inflāmatisvacare volentibꝰ ad deū magnificandū: amādū: ⁊ etiā deguſtāduꝫ: ſpeculationes ſubiectas ꝓpono. inſinuans ꝙpaꝝ aut nihil eſt ſpeculū exteriꝰ ꝓpoſitū: niſi ſpeculū mentis noſtre terſuꝫfuerit et politū. Exerce igit̉ te hō deiprius ad ſtimulū cōſcientie remordētem: anteqͣꝫ oculos eleues ad radiosſapīe in eius ſpeculo relucētes: ne forte ex ip̄a ſpeculatiōe radioꝝ ī grauiorē incidas foueā tenebraꝝ. Placuit aūt diſtinguē tractatū in ſeptē capitula. premittendo titulos ad faciliorēītelligētiā dicēdoꝝ. Rogo igit̉ ꝙ magis penſet̉ ītētio ſcribētis qͣꝫ opꝰ: magis dictoꝝ ſenſus qͣꝫ ſermo incultus:magꝭ. ꝟitas qͣꝫ ẜmonū venuſtas: magꝭexercitatio affectus qͣꝫ eruditio intellectus. Qd̓ vt fiat: nō eſt harū ſpeculationū progreſſus ꝑfunctorie tranſcurrendus. ſed moroſiſſime ruminādus Primū Capitulū de gradibꝰaſcenſiōis in deū. et de ſpeculationeipſiꝰ: ꝑ veſtigia eiꝰ in vniuerſo Secūdū de ſpeculatione dei in veſtigijsſuis in hoc ſenſibili mūdo. Tertiūde ſpeculatione dei per ſuā imagineꝫ:naturalibꝰ potētijs inſignitā. Quartū de ſpeculatione dei in ſua imaginedonis gratuitis reformata. Quītūde ſpeculatione diuine vnitatis pereius nomen pͥmariū: qd̓ eſt eſſe Sextū de ſpeculatione beatiſſime trinitatis ī eiꝰ nomine qd̓ ē bonū. Septimū de exceſſu mentali ⁊ myſtico: in qͣrequies datur intellectui: affectu totalit̓ in deū ꝑ exceſſum tranſeunte Incipit ſpecula

tio pauperis in deſerto. Primū capitulū de gradibꝰ aſcenſionis in deum ⁊ de ſpeculatione ip̄iꝰper veſtigia eius in vniuerſoEatus vir (cuiꝰ eſt auxiliumabs te) aſcenſiones in cordeſuo diſpoſuit: in yalle lachrymaꝝ: in loco quē poſuit Cum beatitudo nihil aliud ſit qͣꝫ ſummi boni fruitio: et ſummū bonū ſit ſupra nos: nullus p̄t effici beatꝰ niſi ſupͣ ſe ip̄m aſcēdat. n̄ aſcēſu corꝑali: ſꝫ aſcēſu cordialiSꝫ ſupͣ nos leuari n̄ poſſuꝰ: niſi ꝑ vitutē ſuꝑiorē nos eleuātē. Quātucunqꝫ enī gradꝰ inferiores diſponātur: nihil fit: niſi diuinū auxiliū comitetur.Diuinū aūt auxiliū comitat̉ eos: quipetunt ex corde humilit̓ ⁊ deuote. ethoc eſt ad ip̄m ſuſpirare in hac lachrymaꝝ valle. qd̓ fit ꝑ feruentē or̄onem.Oratio igit̉ mr̄ ⁊ origo eſt oīs ſurſuꝫactiōis in deū. Ideo Dionyſiꝰ in liºde myſtica theologia volens nos inſtruere ad exceſſus mentales: pͥmo p̄mittit or̄onē: Oremꝰ igit̉/ ⁊ dicamusad dn̄m deuꝫ nr̄m. Deduc me dn̄e invia tua: et ingrediar in veritate tua.Letet̉ cor meū vt timeat nomē tuuꝫIn hac or̄one illuminamur: ad cognoſcendū diuine aſcenſiōis gradꝰ. Cū eīẜm ſtatū ꝯditiōis nr̄e: ipſa rerū vniuerſitas ſit ſcala ad aſcēdendū in deūet in rebꝰ quedā ſint veſtigiū: quedaꝫimago: quedā corporalia: quedā ſpūalia: quedā tꝑalia: quedā euiterna. ac ꝑhoc quedā extra nos: quedā ītra nosad hoc ꝙ perueniamꝰ ad pͥmū princium conſiderāduꝫ: ꝙ eſt ſpūaliſſimumet eternum ⁊ ſupra nos: oportet nostrāſire ꝑ veſtigin qd̓ eſt corporale ettēporale ⁊ extra nos. et hoc eſt deduci in via dei. Oportꝫ etiā nos intraread mentem noſtrā: que eſt imago deieuiterna ⁊ ſpūalis et intra nos: ⁊ hocē īgredi ī veritatē dei Oportꝫ eē nos