beati Bonauēturelxxxiii
miniū rōnis in libidinē ⁊ in motꝰ alios importunos. Ab Augꝰ. in librode moribꝰ eccleſie. Tēperatia ē amordeo ſeſe integrū incorruptum qͣꝫ conſeruās. A Macrobio. Temperatia ēnihil appetere penitenduꝫ: in nullo legē moderatōis excedere: ſub iugo rōnis cupiditatē domare. Ab Aug. ī liºde libero arbitrio. Tēperatia eſt affectio coercens ⁊ cohibens appetitumab alijs rebꝰ q̄ turpiter appetunturPartes temperātie ẜm tulliū in prima rhetorica ſunt tres ſcꝫ continētiaclementia: et modeſtia: Cōtinentia ēꝑ quā cupiditas cōſilij gubernationeregit̉. Clemētia eſt virtꝰ ꝑ quā animꝰin odiū alicuiꝰ temere concitatꝰ benignitate remittit̉. Hec ẜm tulliū. Secūdū Senecā vero: Clemētia ē temperātia animi in poteſtate vlciſcendi:vel ſuꝑioris lenitas aduerſus inferiorē in penis conſtituendis. Modeſtiaẜm tulliū eſt per quā pudor honeſtaſtis purā ⁊ ſtabileꝫ cōparat auctoritatem. Auctoritas in hac deſcriptiōeſtabilis appellat̉ grauitas ꝑſeuerans.Scd̓m dogma ph̓orū. Partes tēperātie ſunt qͥ fedis motibꝰ dn̄ant̉. queſunt modeſtia: verecūdia: abſtinētia:caſtitas: moderantia. parcitas: ſobrietas: pudicitia. Modeſtia eſt que facitcultū ⁊ motū ⁊ omnē noſtrā occupationē vltra defectū ⁊ citra exceſſuꝫ ſiſtere. Uerecūdia eſt in geſtu ⁊ verbohoneſtatē ſeruare. Abſtinentia ⁊ honeſtas moderātia ⁊ parcitas ⁊ ſobrieetas edulij cohibent nutrimenta. Abſtinentia eſt ſtatutū terminū prandendi nō preuenire. Honeſtas eſt nec lautiores cibos querere nec in apparatuoperā dare. Moderātia ē nimiū ciborum appetitū rōnis imperio reuocareParcitas eſt menſurā refectiōis nōexcedere. Sobrietas eſt exceſſum inpotu cohibere. Huius officium eſt
arcere mala ebrietatis. Caſtitas ē abſtinentia ab omni coitu illicito. que ētriplex: ſcꝫ coniugalis: vidualis: virginalis. Uirginitas eſt ẜm Augꝰ. incarne corruptibili perpetue incorruptionis meditatio. Pudicitia eſt moderamine rōnis petulātiam domare.¶ Actꝰ temperantie ẜm Augꝰ. ſuntcontra proſpera non preſumere qd̓non poſſit exerceri in vtendis: terrenas cupiditates non tm̄ reprimere. ſꝫpenitus obliniſci. ẜm Macrobiū. Tēperantie eſt omnia relinquere in qͣꝫtūnatura patit̉ q̄ corporis vſus reqͥrit.¶ Ca. xliijDe fortitudine.Equit̉ videre de fortitudinequātum ad diffinitionem: ſpecierum aſſignationem: et actuum variationem Fortitudo ſic deſcribitur a Tullio in pͥma rhetorica Fortitudo eſt cōſiderata periculoꝝ ſuſceptio et laboꝝ perpeſſio. Item ab eodem in ſcd̓a rhetorica. Fortitudo eſtmagnarum rerum appetitio ⁊ humilium contemptio: et cum ratione humilitatis laborum perpeſſio. Itē ab eodem. Fortitudo eſt rationalis aggreſſio terribilium cum conſtanti eorumperpeſſione. ẜm Ariſtotelem. Fortitudo eſt virtus difficillimoruꝫ in paſſionibus operatiua gratia boni. Augꝰ.de moribꝰ eccleſie. Fortitudo ē amorfacile omnia tolerans propter id qd̓amatur. Fortitudo etiam aliter deſcribitur. Fortitudo ē firmitas animi ꝯͣmoleſtias ſeculi. Et ſumit̉ de Math̓ix. Erant quattuor milia ⁊cͣ. Partesfortitudinis ſiue ſpecies ẜm Tulliūſunt quattuor: ſcꝫ magnificētia: fidentia: patientia: ⁊ perſeuerantia. Macrobius ſepteꝫ ponit partes fortitudinisſcꝫ magnanimitatem: fiduciam: ſecuritatem: magnificentiam: conſtantiam:patientiam: firmitatem. Secundumdogma aliquorum Fortitudo ē virtꝰm