¶ Tertia pars Centiloquij
iuſticia: temꝑantia: et fortitudo. Quarum ſufficientia ſic accipitur Duplexē facies aīe .ſ. ſuꝑior que ē reſpectu finis: et inferior que ē reſpcū eoꝝ queſunt ad finē. Suꝑior hꝫ rectificari ꝑtheologicas: et quātū ad triplex obiectū qͦd eſt in dīnis: ⁊ quātū ad triplexſubiectū qͦd eſt in nobis. In dīnis ēſumma veritas in quā nos dirigit fides ī credēdo et aſſentiēdo. ſūma maieſtas ſiue largitas in quā erigit ſpesin laudādo et expectādo. ſūma bonittas cū quā vnit charitas ī cōplectendo et diligēdo Triplex etiā ſubiectūin nobis eſt .ſ. potētia rōnalis que ordinatur ſiue rcīficatur per fidē. iraſcibilis que ꝑ ſpē. cōcupiſcibilis q̄ ꝑ charitatē Inferior vero facies aīe hꝫ rectificari ꝑ quatuor cardīales Nā prudentia rectificat rōnalē: fortitudo iraſcibilē: tꝑantia cōcupiſcibileꝫ. iuſticiarectificat oēs vires ſiue virtutes incomꝑatiōe ad alterū In comꝑationeinquā ad ꝓxīꝫ rcīficans oēs vires dicitur iuſticia cardinalis In cōꝑatiōevero ad ꝓxīm ad ipſū ⁊ ad deū. nō ſolum cardinalis dicit̉ ſꝫ generalis. generalis iuſticia totiꝰ aīe rectitudinemcomp̄hendens. Pōt et aliter ſufficiētia cardīaliū aſſignari ꝑ ſubiecta Nārōnalis rcīficari hꝫ reſpectu ſui: et ſicindiget prudētia. reſpectu ꝓximi ⁊ ſiindiget iuſticia. Iraſcibilis hꝫ rcīficari cōtra aduerſa ſic īdiget fortitudīe.concupiſcibilis cōtra ꝓſꝑa: et ſic īdiget temꝑantia Hn̄t aūt virtutes eſſegratuitu a gratia tāqͣꝫ ab origine ⁊ radice Et eē meritoriū a charitate tanquā a motore: forma ⁊ fine. Et iō oēsvirtutes qͦ ad hītus ſūt cōnexe. quoad hītus meritorios ſunt equales.¶ De fide ¶ Capitulū. xxxvij.Ęquitur videre de ſingulisvirtutibus ī ſpeciali et primode fide. Et primo quantū ad
eius eſſentiā. ſecūdo quātū ad ſymboli continētiā In ſe poſſumꝰ cōſiderare fidem quātū ad diffinitionē. eqͥuocationē: actꝰ diuerſificationē: et effectus īpetrationē. Diffinitur āt fidesmultipliciter Quātū ad genus ꝓpriūdiffinitur ab Auguſtino Fides ē virtus qua credūtur ea que non vidēt̉.Quātū ad finē vltimū ab ApoſtoloFides eſt ſubſtātia reꝝ ſperandaꝝ argumento nō apꝑntiū. A DamaſcēoFides eſt eoꝝ q̄ ſꝑantur hypoſtaſis.rerū q̄ nō vidētur redargutio Quātū ad obiectū et primū motiuū ab Auguſtino Fides eſt illuminatio mētisad ſummā veritatē Quātum ad actūꝓprium a Damaſceno. Fides ē noninqͥſitus conſenſus In ordine ad ſubiectū. a Dyoniſio. Fides ē vnicū credentiū fundamētū eos colloquēs veritati In comꝑatione ad illos hītuset modū aſſerendi Ab Hugōe ſic Fides ē voluntaria quedā certitudo derebus abſentibꝰ ſupra oꝑinionē ⁊ infra ſcīam conſtituta. ¶ Accipitur aūtnomē fidei decē modis. Aliquādo eīaccipitur ꝓ ſponſione. i. Thi. v. Cuꝫprimā fidem irritā fecerūt Aliqn̄ profidelitate. Hiere. vij. Perijt fides etſcūs de terra Aliqn̄ pro ſcīa Rom̄. ixOē quod nō ē ex fide pctm̄ ē Aliqn̄pro ſacr̄o fidei. vn̄ dicit Aug. ꝑuuloshēre fidem nō eſt aliud qͣꝫ fidei hēreſacr̄m Aliqn̄ ꝓ acceptione concluſionis ꝑ rōnem ꝓbate. et ſic dicit Boecius Argumētū ē rō rei dubie faciēsfidē Aliqn̄ ꝓ cognitione cōprehēſionis Roma. i. Iuſticia dei reuelabiturex fide ī fidē. gloſa. ī fidē ſpēi q̄ fidesd̓r qꝛ fidentiſſima ⁊ certiſſima eſt Aliquādo pro habitu fidei informis Iacobi ij. Fides ſine oꝑibus mortua eſtAliquando pro habitu fidei formateRoma. i. Iuſtus ex fide viuit. Aliquādo pro actu fidei et ſic dicit Augꝰ