¶ Primaᵐ parscentiloquij
ſub rōne reficientis ⁊ ſic eſt gula. Exhoc patꝫ numerus et ſufficientia vitiorum capitaliumDe differentia inter capitale vitiūinitium peccati: et radicem malorum.Capitulū xvi.Ttendēda eſt differentia intcapitale vitiū: peccati initiuꝫ:et radicē maloꝝ. Capitale vitiū dicit̉. qꝛ caput eſt mēbrū pͥncipaleet cōpletū et alioꝝ mēbroꝝ pͥncipiuꝫquātū ad motū ⁊ ſenſum. ſic vitiū qd̓dicit̉ capitale noīat peccatū cōpletuꝫa quo alia vitia oriūtur. Initiū veropeccati noīat ꝓprie illud ī quo actꝰ inchoat̉. Radix vero illud a quo nutrimentū trahit̉ ⁊ fomentū. Unde cumpeccatū nutrimentuꝫ trahat ex parteappetibilis ⁊ dicat receſſum a deo. hīceſt ꝙ initiū peccati attendit̉ ex parteauerſionis: radix veo ex parte cōuerſionis. Et ſic auerſio eſt rōne contemptus: ꝯuerſio vero eſt rōne cupiditatis et libidinis. Et ideo ſuꝑbia dicit̉initiū omnis peccati: cupiditas radixomniū maloꝝ. Dicit̉ aūt initiū om̄ispeccati triplicit̓ ſiue nominatur: autprout dicit receſſuꝫ liberi arbitrij a lege maieſtatis et ſic ſuperbia ſiue contemptꝰ dicitur initium peccati. qꝛ quipreceptū tranſgreditur creatoris a ſuperbia incipit ⁊ contemptu. Aut a lege veritatis: ⁊ ſic error dicit̉ initiumpeccati: qꝛ ſicut dicit ſapiens. Omnismalꝰ ignorās Et vere ab ignorantiaincipit ⁊ errore: qꝛ eterna deſerit proterrenis. Aut a lege bonitatis: et ſic īſipientia dicit̉ initium peccati. UndeChryſoſtomꝰ ſuꝑ illud p̄s. A facie inſipientie mee: dicit ꝙ omnis peccatiinitiū inſipientia eſt. Inſipiētia ē cōtraria ſapientie: ī qua diuina bonitaspreguſtat̉. merito ergo ab īſipiditatedicitur inchoare qui potiꝰ in maliciapeccati qͣꝫ in ſuauitate dei eligit dele
ctari. Radix etiaꝫ peccati ſiue maliēcirca pctm̄ dicit libidinis ꝓnitatē triplicit̓ poteſt ſumi. ſcꝫ generaliſſime. cudicit̉: cupiditas ſiue libido eſt radixomniū maloꝝ. Generaliter vt cū dicitur duplex eſt radix maloꝝ. ſcꝫ amormale accēdens: ⁊ timor male humilians ſiue deijciens. Amor eſt reſpectuboni. timor reſpectu mali. Minꝰ generalit̓: vt cum dicit̉ ꝙ triplex eſt radixpeccati. ſcꝫ cōcupiſcentia carnis: oculoꝝ: ſuꝑbia vite. Et ſic patꝫ ex preditctis quo accipiat̉ vitiū capitale. Patet etiā ꝙ initiū dicit̉ aliqn̄ de ſuꝑbiaaliqn̄ de errore: aliqn̄ de inſipientia.Patꝫ nihilominꝰ ꝙ aliqn̄ dicit̉ vnaradix: aliqn̄ due: aliqn̄ tres¶ De ſuperbia¶ Capitulū xvij.Am de ſingulis vitijs capitalibus eſtvidendū. Et pͥmo de ſuperbia. Circaquā tria ſunt attendēda. ſcꝫ diffinitio:differerentia: gradus. Suꝑbia diffinitur ſic a Bernardo Suꝑbia eſt proprie excellētie appetitꝰ. Sic̄ ab Augꝰ.libro de īnocētia. Suꝑbia eſt amor ꝓprie excellentie. Itē ab eodeꝫ de ciuitate dei. Suꝑbia eſt ꝑuerſe celſitudinis appetitꝰ ¶ Suꝑbia ẜm Gregoriūhabet qͣttuor differentias. pͥmaº eſt qn̄hō attribuit ſibi bonū qd̓ habꝫ. ſcd̓aeſt qn̄ et ſi nō ſibi: tn̄ ſuis meritis. tertia qn̄ iactat ſe habere qd̓ non habet.qͣrta eſt quando ſe exiſtimat alijs preualere. vnde verſus. A ſe: ꝓ meritis:falſo: plus omnibꝰ inflat. Scd̓m Anſelmuꝫ libro de ſimilitu. quatuor ſuntexaltationis ſpēs. Quedam eſt exaltatio in opīone: volūtate: ſermone: oꝑe.Exaltatio in opinione eſt cū qͥs reputat ſe dignū ep̄atū vel aliqͣ dignitate.tn̄ nollet eaꝫ habere Exaltatio in voluntate eſt cū quis vellet habere epiſcopatū tn̄ nō reputat ſe dignum veletiā opinatur. Exaltatio in ſermone