Sextaᵐ pars breuiloquij
huius finis debꝫ hoc ſacramētū oꝑari: debꝫ etiā integrari: ſuſcipi: ⁊ diſpēſari. Primū igit̉ qꝛ huiꝰ ſacramēti debet oꝑatio regulari a fine. ⁊ finis ē: ꝙintroductū eſt ad ſalutē felicitatis ꝑpetue faciliꝰ ⁊ expediētiꝰ cōſequēduꝫet hoc ſit ꝑ deuotionē ſurſuꝫ leuātem⁊ ꝑ exonerationeꝫ a culpis venialibet alijs ſeq̄lis que deorſum depͥmunt.Hinc eſt ꝙ ſacramētū iſtud efficaciāhabꝫ ad deuotionē excitādā: et ad venialia dimittēda: ⁊ ad pctōꝝ ſcoriamfaciliꝰ abolēdā. Et qꝛ pluribꝰ īfirmisexpedit adhuc viuere ad ſuoꝝ cumulū meritoꝝ. Hinc eſt ꝙ ſacramētumiſtud ⁊ aīam vigorādo in bono: ⁊ exonerādo a malo. frequēter etiaꝫ alleuiat a morbo. et hoc ē qd̓ dicit beatꝰ Iacobꝰ ꝙ or̄o fidei ſaluabit infirmū. ⁊ ſiin peccatis fuerit dimittent̉ ei. Rurſus qꝛ huiꝰ ſacramēti inſtitutio debeteſſe ẜm exigētiā finis. Et hic eſt addſitio ſpūalis ſalutis ꝑ remiſſioneꝫ culparū. et hec ſalꝰ reſpicit ſanitatem ⁊mūdiciā cōſcientie interioris ẜm quāiudicat ille iudex celeſtis. Hinc eſt ꝙin iſto ſacramento debꝫ eſſe oleuꝫ ſimplex ⁊ cōſecratū. qꝛ ſanctitatē ⁊ nitorē deſignat in habitaculo cōſcientie.Quia vero ſuꝑ iſtā ſalutem mortalishō nō habꝫ ptātem. hinc eſt ꝙ or̄o etforma vocalis expͥmit̉ per verbū deprecatiuū ad impetrādū gratie donū.Et qm̄ aīa infirmitates ſpūales contrahit in corpore ẜm qͣttuor virtutesipſiꝰ corporis regitiuas. ſcꝫ ſenſitiuā:interpretatiuā: generatiuā: ⁊ progreſſiuā. Hinc eſt ꝙ mēbra his virtutibꝰdeſeruiētia ſunt vngenda. Quia igit̉qͥnqꝫ ſunt mēbra deſeruientia quinqꝫſenſibꝰ. ſcꝫ oculi viſui: aures auditui:nares olfactui: manꝰ tactui: et os guſtui. et etiā alij virtuti interpretatiueſcꝫ ⁊ pedes deſeruiūt progreſſui. ⁊ lūbi generatiōi. qꝛ genitalia indignū et
pudendū eſt cōtrectari et etiā nolariHinc eſt ꝙ inūctio debꝫ fieri in ſeptēlocis predictis: vt ſic diſponat̉ hō ꝑhoc ſacramentū ad plenitudineꝫ ſanitatis ꝑ deletionē om̄is venialis peccati. Poſtremo quia iſtiꝰ ſacramentiſuſceptio a fine dependet: ⁊ finis eſtvelocior tranſitꝰ ad celū: per depoſitionem omniū venialiū ⁊ cōuerſionēmentis ad deū. ideo nō debꝫ dari niſiadultis: qui venialiter peccāt. nec aliquibꝰ niſi petentibꝰ qͥ deuotiōe ſurſuꝫerigunt̉. nec aliqͥbus niſi in periculocōſtitutis: et quaſi in tranſitū ad aliūſtatū Et qꝛ hoc eſt ſacramētū periclitātiū. ideo habꝫ materiā ſacrā. ſcꝫ oleum cōſecratū. Hinc eſt ꝙ ꝓpter periculū euitādum cōiter cōmitti debꝫ ſacerdotibꝰ: ⁊ ꝓpter cōſecrationem oletnō eſt niſi a cōſecratis manibꝰ contrectandū. ẜm variationē igit̉ finis ī cōfirmatione: et vnctione extrema orit̉diuerſitas in efficacia. in materia. ⁊ informa. in loco ⁊ in tꝑe. in ſuſcipienteet in diſpenſante. In efficacia. quia illud ſacramentū diſponit ad meliꝰ agonizandum. hoc ad celerius euolandū.In materia quia illud in oleo permixto balſamo: hoc vero in oleo puro.In forma: quia illud in īdicatiua. hocvero in deprecatiua. In loco quia illud in fronte: hoc vero in multipliciparte. In tempore. quia illud in ſanitate. hoc vero in egritudine. In ſuſcipiēte. qꝛ illud nō ſolū adultis. verumetiā in paruulis. hoc nō niſi tm̄ adultis. In dante. qꝛ illud ab ep̄is. hoc āta ſacerdotibꝰ qͥbuſcūqꝫ. et hec oīs diuerſitas a fine ꝓcedit. qꝛ ſicut claruitdiuerſitas in finibꝰ proximis: diuerſitatē introducit in his q̄ ad fines illoshabent finaliter ordinari¶ Capitulū xij¶ De integritate ordinis.