Druckschrift 
Opuscula
Entstehung
Köln 24. XII. 1486
Seite
XLIv
Einzelbild herunterladen
 

Sextaᵐ pars breuiloquij

abſolutiōe facta ab eo in quo ē ordoet ptās clauiū ⁊ iuriſdictio: abſoluit̉hō a pctō: et reunit̉ eccleſie ⁊ recōciliatur xp̄o mediāte claue ſacerdotali. ꝑcuiꝰ etiā iudiciū nō tm̄ fieri habꝫ abſolutio: verūētiā excōicatio ⁊ relaxatio. q̄ ꝓprie habꝫ fieri ab ep̄o tanqͣꝫ abeccleſie ſponſo. Rō aūt ad intelligentiā predictoꝝ hec eſt. qꝛ pͥncipiū noſtꝝreparatiuū verbū ſcꝫ icanratū eo ipſoꝙ verbū: eſt fons veritatis ⁊ ſapiētie.eo ipſo ꝙ incarnatū: fons eſt pietatis⁊ indulgētie. ideo reparare debꝫ genꝰhumanu ꝑ medicamēta ſacr̄oꝝ. ⁊ precipue circa morbū precipuū. qͥ ſcꝫ eſtmortale pctm̄. Iuxta ꝙ decꝫ pōtificēpiū: peritū medicū: ⁊ iudicē equū. vtſic in curatiōe nr̄a appareat verbi incarnati ſumma clementia: ⁊ ſūma prudētia: ⁊ ſumma iuſticia. Primuꝫ igit̉q̄ntū in curatiōe nr̄a a mortali culpaꝑ pn̄iam apparere debꝫ ipſiꝰ xp̄i potificis pijſſimi ſumma clemētia. et ſūmaclemētia pontificis ſuꝑexcedit omniapctā humana qͣliacūqꝫ ⁊ qͣntacūqꝫ ſintet qͦtiēſcūqꝫ fuerint ꝑpetrata. Hinc ēꝙ peccātes ſuſciꝑe ad veniaꝫ eſt ipſipontificis clemētiſſimi. nō ſolū ſemel:nec bis. ſꝫ quotiēſcūqꝫ implorauerintclemētiam dei. Et qꝛ diuina clemētiatūc vere ⁊ ſupplicit̓ implorat̉ qn̄ īteruenit pn̄ie lamentū et ad hoc p̄t hō ſecōuertere qͣꝫdiu eſt in ſtatu pn̄tis viteqꝛ ꝯuertibilis eſt in bonū ⁊ in maluꝫ.Hinc eſt ꝙ q̄ntūcūqꝫ: ⁊ qn̄cūqꝫ: ⁊ qͦtienſcūqꝫ peccator peccauerit. ad ſacr̄mpn̄ie p̄t habere refugiuꝫ ꝑ qd̓ ſibi fiatremiſſio pctōꝝ. Rurſus qꝛ in curatione nr̄a debꝫ appare ⁊ manifeſtari ipſiˢxp̄i medici peritiſſimi ſumma prudentia. et ſumma prudentia medici eſt inadhibendo remedia cōtraria. ꝑ q̄ nōtm̄ morbꝰ auferat̉: verūetiā preſcindatur cā. cū peccet̉ in deū delectatiōe: cōſenſu: et perpetratiōe: ſcꝫ corde: ore: ⁊

opere. Hinc eſt ꝙ prudētiſſimꝰ medicus inſtituit. vt cōtra deordinationēpeccatoris ẜm triplicē vim. ſcꝫ affectiuā: interpretatiuā: ⁊ oꝑatiuā. que ſit ꝑdelectatiōis cōplementum ⁊ cōplacētiā occultā eſſet reformatio penitētisẜm triplicē vim predictā: per doloreꝫpn̄ie conceptū in corde: per compunctionē expreſſam in ore. ꝑ cōfeſſioneꝫconſummatā in opere per ſatiſfactionem. Et quia oīa peccata mortalia abvno deo auertunt. et vni gratie opponunt̉: et vnā principalē hominis rectitudinē ꝑuertūt. Hīc ē ꝙ ad hoc ꝙpn̄ie ſacramentū ſit ſufficient̉ ex ſuispartibus integratū. neceſſe eſt ꝙ penitentia habeatur de omnibus peccatiset quātum ad preteritū per diſplicentiā de perpetratis. et quantū ad pn̄sper ceſſationē de perpetrādis. ⁊ quātū ad futurū per propoſitū nūqͣꝫ recidiuandi vel in idem vel in aliud genpeccati. vt ſic totalit̓ recedēdo a culpa per penitentiam: diuina gratia ſuſcipiatur per quam obtineatur veniaomnium peccatoruꝫ. Poſtremo quoniam in curatione noſtra manifeſtaridebet ipſius chriſti iudicis recta iuſticia. et ipſius in propria perſona noneſt iudicare ante iudicium vltimuꝫ finale. ideo ad particularia iudicia antefinem iudices debuit conſtituere. Sꝫquia iudices iſti inter deum offenſumet hominem offendentem ſint quaſi ītermedij vt proximi chriſto: et prepoſiti populo domini. domino autem illi precipue ſunt proximi et lamiliares ratione officij qui ſunt eius precipue miniſterio conſecrati ſcilicet ſacerdotes. ideo omnibus in ſacerdotali ordine conſtitutis et ſolis: dat̉ ptāsduplicis clauis. ſcilꝫ ſcientie ad diſcernendum. et clauis que eſt poteſtas ligandi et ſoluendi ad iudicandum etabſolutionis beneficium impēdēduꝫ