beati Bonauenture
xxxiij
et aſſeruntur in canone ſacre ſcripture. ſpecialiter tn̄ ⁊ ꝓprie articuli fideiſunt credēdi qͥ cōtinētur ī ſerie ſymboli apoſtolici. qͥ quidē vno mō ſūtduodecī ſi hēatur reſpcūs ad eos quiſymbolū ediderūt. alio mō qͣtuordecīſi conſideremꝰ que radicalit̓ ſunt credenda tāqͣꝫ oīꝫ credēdoꝝ fundamētaRō aūt ad intelligentiā predictoruꝫhec ē qꝛ cū primū prīcipiū in ſeipſo ſitſumme verū et bonū. in oꝑe vero ſucſit ſumme iuſtuꝫ et miſericors: ⁊ ſumme vero debeatur firma aſſenſio. ſumme bono feruēs dilectio. ſumme iuſtovniuerſalis ſb̓iectio. ſumme miſericordi fiducialis inuocatio. et gratia ſit ordinatiua mētis noſtre ad primi prīcipij culturā debitā Hinc ē ꝙ ipſa dirigit et regulat ad debita ⁊ meritoria exercitia in credēdis: amādis. ⁊ exequēdis: et poſtulādis ẜm ꝙ requirit ſumma. veritas. bonitas. miſericordia ⁊ iuſticia in trinitate beata Qm̄ igitur veritati eſt credendū. et maiori veritatimagis credendū. ⁊ ſumme veritati ꝑconſequens ſumme credendū. et veritas primi principij ī infinitū maior ēoī veritate creata ⁊ luminoſior oī luīeintellectus noſtri Hinc eſt ꝙ ad hocꝙ intellectus noſter ſit recte ordīatꝰin credendis: neceſſe ē ꝙ plus credatſumme veritati qꝫ ſibi. et ꝙ ſe redigatin obſequium xp̄i. ac ꝑ hoc ꝙ non ſolum credat que ſunt ẜm rationem. verumētiā que ſunt ſupra rationē et circa ſenſuū experiētiā. qd̓ ſi recuſat. nōexhibet ſumme veritati debitā reuerentiam. dū iudiciū induſtrie ꝓprie p̄fert dictamini lucis eterne qͦd eſſe nopōt abſqꝫ tumore ſuꝑbie: et elatiōisimprobe. Rurſus. qꝛ veritas ſuprarōnem ſiue preter rōnem eſt veritasnon viſa nec apꝑens. ſꝫ magis occulta. ⁊ ad credendū difficillima. iō ad hͦꝙ firmiter credatur neceſſaria eſt illu
ſtratio veritatis: aīam eleuans. neceſſaria eſt etiam teſtificatio auctoritatisaīam confirmans. primū fit per fideminfuſam. ſcd̓m per ſcripturam autēticam. quaꝝ vtrūqꝫ eſt a veritate ſumma per ieſuꝫ xp̄m qui eſt ſplendor etverbū ⁊ ꝑ ſpm̄ſcm̄ qui veritatē on̄ditet dicit et nihilominꝰ credē facit. Hīceſt ꝙ auctoritas prebet fulcimentumfidei. ⁊ fides aſſentit anctoritati Et ꝙauctoritas prīcipaliter reſidet ī ſacraſcriptura. que ꝑ ſpm̄ſanctum eſt cōdita tota ad dirigendam fidem catholicam Hinc eſt ꝙ vera fides a ſcriptura non diſſonat. ſꝫ ei aſſentit aſſenſione non ficta Poſtremo qꝛ veritas adquam credendam artamur per fidemet de qua ſacra ſcriptura agit principaliter: non eſt veritas quecunqꝫ. ſed veritas diuina. vel vt eſt in natura propria. vel in natura aſſumpta Nam inquius veritatis cognitione: conſiſtitet premium patrie. et meritum vie.Hinc eſt ꝙ articuli fidei qͥ ſunt fideifundamenta. aut ſpectant ad deitatē.aut ad humanitaiem Et quoniā diuinitas habet conſiderari in tribus ꝑſonis .ſ. in patre generante. filio genito.et ſpūſancto ꝓcedente. et quadriformi oꝑatione .ſ. creatione in eſſe nature. recreatione in eſſe gratie: reſuſcitatione in reꝑatione vite. et glorificatōne in collatione glorie. Hinc eſt ꝙ articuli ſpectantes ad deitatem ſūt ſeptem. Similiter qꝛ humanitas xp̄i habet conſiderari vt concepta de ſpuſācto: vt nata de virgine: vt patiens incruce. vt deſcendens ad infernum: vtreſurgens a morte. vt aſcendens ī celum. vt veniens ad finale iudicium.Hinc ē ꝙ ſeptē ſunt articuli ſpectantes ad humaitatē. et ſic ſunt ī vniuerſo quatuordecī ad modū ſeptē ſtellaꝝet ſeptē cādelabroꝝ aureoꝝ in quoꝝmedio filiꝰ homīs ambulabat Qm̄ gͦ
e iij