quas debet habere princeps
Q
tor generꝭ hūani. atqꝫ ip̄iꝰ poſtꝙͣ ꝑierat miſericordiſſimꝰ ꝑ paſſiōꝫ ſuā reꝑator d̓s miſericordiaꝝ ⁊ totiꝰ ꝯſolatōis. d̓s meꝰ ⁊ rexmeꝰ. Recordor obſecro l gr̄arūactiōe. quēadmodū liberaliſſīo ꝓuidentie tue donoſapiētiſſimo ꝓuidētie tue ꝯſilio dignatuses formare me portōꝫ aliꝙͣ creature tue cūnō eēm. ⁊ educē gemētē et mūdū ex vteromr̄is mee ācille tue. Dās poſtea renaſci denuo feliciꝰ ī gremio eccl̓ie/ ſpōſe tue mr̄isoīm pie viuētiū. ⁊ hͦ ꝑ lauacrū regnaͣtiōisī baptiſmate. faciēs d̓ filio ire filiū adoptōnis ⁊ gr̄e ꝑ infuſiōꝫ ſpūſſctī ī fide ſpe ⁊ charitate cū ceteris virtutibꝰ ⁊ donis animaꝫmeā ornātibꝰ atqꝫ firmātibꝰ. Dediſti p̄terea mihi pupillo ⁊ aduene tuo ī loco ꝑegrinatiōis hꝰ velociſſime trāſeūtis/ corpuſculū vegetū ⁊ ſanū. cū ītegris ſenſibꝰ ad ſubẜuiēdū aīe capiti ſuij p̄iꝰ. ꝓꝯſecutōe finisſui ī diligēdo te ex toto corde tota mētę totaqꝫ v̓tute ꝑ obediētiā mādatoꝝ tuoꝝ Originē īſuꝑ t̓buiſti r̄galē atqꝫ clariſſimā/ iuxͣnomē magnoꝝ qͥ ſt̓ ī t̓ra ⁊ ẜꝫ fugitīos ſecl̓iꝑeūtis honores deducēs ad me iura pͥmogenit̉e ꝓ regͣndo tādeꝫ ſucceſſiōe legitimaapd̓ xp̄ianū ppl̓m frācie qͦ tibi ē int̓ ceteroſcultū qͦdā ſacͣciore dicatꝰ. Et qͥbꝰ hec meritis meis talia tātaqꝫ ſuꝑ cet̓os hoīꝫ ꝯſodales ⁊ frēs meos. Tu ſcis dn̄e d̓s meus ⁊ rexmeꝰ/ qm̄ ex ſola digͣtōe miẜicordis gr̄e tueNā qͥd meruiſſem dū n̄ eēm vl̓ dū infās eſſeꝫ. ¶ Et ecce nūc ꝓut ꝯfitebat̉ tibi rex ſalomō pacificꝰ qͦndā amabil̓ tibi ⁊ ſortitusaīaꝫ bonā. ego ſū puer ꝑuulꝰ ⁊ igͦrās egreſſum ⁊ introitū meū. ⁊ ẜuꝰ ī medio populiquē elegiſti ppl̓i īfiniti ⁊ qͥ dinūerari n̄ p̄t ⁊ſupputari p̄ ml̓titudīe. Dab̓ gͦ ẜuo tuo cordocile. vt poſſit iudicare ppl̓ꝫ tuū. ⁊ diſcernere int̓ bonū ⁊ malū. Quis eī iudicar̄ p̄tppl̓m iſtū. ppl̓m tuū hūc multū. Deꝰ gͦ patrū meoꝝ ⁊ dn̄e miſcd̓ie. qͥ feciſti oīa verbotuo ⁊ ſapīa tua cōſtituiſti hoīeꝫ vt dn̄aret̉creat̉a q̄ ē a te facta. vt diſponat orbē t̓raꝝī eqͥtate ⁊ iuſticia. ⁊ ī directōe cordis iudicium iudicꝫ/ da mihi ſediū tuaꝝ aſſiſtricē ſapīam. ⁊ noli me r̄probare pueris tuis qm̄ẜu tuꝰ ego ſū ⁊ filiꝰ ācille tue hō īfirmꝰ ⁊ exigui tꝑis ⁊ mīor ad ītellectū iudicij ⁊ legūEt ſiqͥs erit ꝯſūmatꝰ int̓ filios hoīm/ ſi abillo fugēit ſapīa tua/ ī nihilū ꝯputabit̉. tu
āt elegiſti me futuꝝ r̄gē ppl̓o tuo ⁊ iudicē filioꝝ tuoꝝ ⁊ filiaꝝ. Mitte gͦ ſapīaꝫ d̓ cel̓ tuis ſcīs ⁊ a ſed̓ magitudīs tue. vt mecū ſic ⁊mecū laborꝫ. ⁊ ſciā qͥd acceptū ſit apd̓ te ſꝑScd̓a ꝑticula cōtines ꝯſideratoꝝ exhontatoriā ſui ip̄uMIvelut ad aīaꝫ ſuā vt ſe ſtatūqꝫ ſuū r̄cogitetDuoca nunc teip̄am o aīa meaaīa ad imaginē dei fctā aīa p̄cioſe xp̄i ſanguine redēpta. Cōſtitue te cora ocul̓ tue cōſiderationis ī lumīe rōnis ⁊ catholice charitatꝭ. dūad pn̄s ſola es. dum nō circūſtāt nec interturbāt ꝯcurſus ppl̓ares. Cōfabulare mōtetū ī ſecreto talami tui interrogās temetip̄am qͥd tu es ⁊ ad qͥd tu facta es. Quid teagē/ qͦ tēdere ꝯueniat? Qm̄ ſi te cōditiōeꝫqꝫ ꝓpriā neſciueris vt regas te ⁊ ſaluas teQuid p̄derit ſi vel alia cognoueris vl̓ rexeris? Atuero bn̄ eſt ſatꝭ ꝙ moneo. ¶ Sꝫrn̄de p̄cor qͥd dicis d̓ te aīa mea? Quid vides? Nōne tu ocul̓ tue ꝯſideratōis hac illacqꝫ circūuolutis vides quatuor regͣ vnūſupra te ad qd̓ aſpirare. Aliud circa te qd̓honorare. tertiū int̓ te qd̓ moderari/ qͣrtuꝫſub te qd̓ tueri poſita es? Magnū ꝓfectomagnū valde negociū arduū difficile immo ſine coadiutrice gr̄a dei īpoſſibile tibiip̄i ſi vigilant̉ attēderis cōmiſſū eſt. Nullus ꝓpterea tibi deinceps diſſimulādi nullus negligēter agēdi locus relinquit̉ o aīamea me ꝑeaſ hoc regno qͣdruplici ſed totoviriū conatu tēdas ad regnū celeſte ſuprate. colas regnū eccl̓ie iuxta te. modererꝭ regnū ꝑſonale intra te. ꝓtegas regnuꝫ tꝑaleſub te. O te felicē quaterqꝫ btām ſi hec itaꝑegeris ſi ſub rege regū dn̄o ieſu xp̄o talit̓regnaueris. ¶ Uides itaqꝫ regnū celoruꝫſupra te illud em̄ tibi puꝝ fidei lumē oſtēdit. de quo tanta gl̓ioſa ꝑ os loquit̉ ꝓpheticū ⁊ apl̓icū. ꝙ nec oculus vidit nec aurꝭaudiuit nec ī cor hoīs aſcēdit q̄ p̄parauitd̓s diligentibus ſe. Quidni igit̉ te totā adhoc regnū dei pͥmo querēdū ⁊ iuſticiā eiꝰextēderis vt cetera oīa adijciant̉ tibi? Illic patria tua eſt. illic portꝰ placida manēsquiete. Illic triūphalis aula quā incolūtciues ſctoꝝ ⁊ domeſtici dei patris tui ⁊ cōſodales futuri. Ad hoc em̄ cōdita es vt p