Tractatus de conſiderationibus
pagationis. aut ex defectu ꝓpͥe induſtrie ⁊amicoꝝ ꝓmotōis. Aut qꝛ nō plꝫ pͥncipibꝰeos honorare ditare vl̓ nobilitare. Talesdicūt̉ aggreſtes vl̓ ẜui naͣ les vl̓ barbari vl̓biſſani vt obſcuri vel ruſtici. Det̓minat ātph̓s .j. poli. illos hoīes eē natural̓r ẜuos etignobiles qͥ deficiūt in rōne ⁊ corꝑe robūthn̄t. quēadmodū nobilitas ꝯſiſtit ī clara ⁊illumīata rōne. lꝫ corpꝰ ſit debi le. De qͦ d̓rꝯſilio pollet vim cui natura negauit.Olligamꝰ ꝓpteqͣrta qͣdruplex ex p̄miſſis coArollariū. pͥmū ꝙ pulcritudo Atotiꝰ vniuerſitatꝭ ꝯſiſtit in ꝯſeruatōe nobilitatis. Ita qd̓ illud pulcꝝ ē ꝙ cuſtodit ordinē ẜuatqꝫ naturā. Sicut eꝯͣ turpis ē ꝑsq̄ ſuo nō ꝯgruit vniuerſo. Quid āt vider̄poterit ordinatiꝰ ꝙͣ maioris hꝰ mūdi ſpēmꝑ ꝯcathenatiōes duas; aureā ſpūaliū cārū⁊ argēteā corꝑaliū ẜm nobilitatē influēdia ſuꝑioribus ad infima ꝑ media.Corollarlū. 2. ſalus libertas¶ Pax ſaītascuiuſſibꝫ policie reſidet ī ꝯſeruatiōe ⁊ honoratiōe nobilitatis. Eꝯͣnil magis aduerſum paci nihil ampliꝰ cauſatiuū ſciſmatis⁊ diſcidij ꝙͣ nobilitatis vilipēſio dū iuxtav̓bū ꝓph̓e. tumūltuat̉ iguobil̓ ꝯͣ nobileꝫdū nobiles abijciūt prauis moribꝰ ⁊ cōſitijs ꝓpͥaꝫ nobilitatē quā ſicut nec libertatēnemo bonus niſi cū vita perditCOrollariū. ꝯ. ſaitas microcorlibertas ſalus ⁊mi reponit̉ vt ſaluat̉ in trāqͥllitate nobilitatis ſue dū mēs ſup̄ma pͥncipat̉ rōni ⁊ rōſenſualitati ⁊ ſenſualitatis ꝑtes nobilior̄sſuas abſqꝫ īpedim̄to v̓tutes exercēt. ſint ipſe naͣles ſint vitales ſint aīales. Hꝫ em̄ ꝯditio nobilitatꝭ hoc ꝓpriū vt ſe nitat̉ diffundere ⁊ cōicare ⁊ ſe qͦdāmō dare. Ex aduerſo aūt ⁊ rufficitas q̄ d̓r nō a rure ſꝫ a ruditate ſatagit raꝑe ⁊ ad ſe eſſe. Propt̓ea rectepaulꝰ īducit eē beatiꝰ ⁊ ita nobiliꝰ/ dare ꝙͣacciꝑe. Et ꝓinde dānatiꝰ ⁊ ſic ignobiliꝰ: diCorollariū. 4.riꝑe ē ꝙͣ ꝑdere¶ Nulla res p̄t ita degenerare qͥn nobilitatē aliquā retineat. ſic̄ ⁊ entitatē. et ita nobilitas ē ī demoībꝰ ⁊ dānatis. qͥ tn̄ iō dicūt̉
ꝓprie det̓iores ex d̓i ꝯtēptū ⁊ bſaſphemijsſic ꝓportionabil̓r apd̓ viatores blaſphēoshomicidas raptores dei deniqꝫ ⁊ ſue legisꝯtēptores/ ⁊ ea ꝓpt̓ igͦbiles ītellige ſꝫ n̄ ē inoībꝰ maīfeſtū. Proptea nobilitas vna l̓ altera colit̉ ⁊ honorat̉ qͦuſqꝫ hō ille qͥdā nobil̓ qͥ ī celi lōginquā abijt regiōꝫ acciꝑe regnū pr̄is r̄uertet̉ ad iudiciū/ maīfeſtaturabſcōdita cordiū. dū alligabit r̄ges p̄uaricātes ī cōpedibꝰ ⁊ nobiles degenes īmanicis ferreis vbi ſempit̓nꝰ horror inhītabit.Nobiles v̓o meritꝭ ⁊ gr̄a p̄ditos/ vocabitdi. Ueīte bn̄dicti pr̄is mei. p̄cipite r̄gnūꝗꝫvob̓ ꝑatū ē ab origīe md̓i. Plena ꝓrſꝰ et̓naiocūdiſſimaqꝫ tal̓ erit nobilitas. FinitSeꝗͥtur tractatꝰ eiuſdē d̓ ꝯſideratiōibꝰ qͣs dꝫ hr̄e princeps.Laro eruditori ⁊ ꝯfeſſori/ ſereniſſimi principis dn̄i karoliſeptī/ gr̄a d̓i/ frācoꝝ regꝭ Iob̓.d̓ gerſon ſalutē. ⁊ ad p̄fulgidūſapīe culmē ꝓlē regꝭ īclitā ꝓuehere. ¶ Si laudabil̓ ⁊ meritoria ē pue̓i cuiuſſibꝫ eruditio ad religionē ⁊ v̓tutes (cūſtulticia colligata ſit ī corde eꝰ ſenſuſqꝫ ⁊ cōgitacō ꝓna ſint ī malū) qͥs n̄ videat ꝙͣ laudabiliorꝭ ſupͣ modū meriti ſit hͦ agē in filio regꝭ. qͥ r̄gnaturꝰ ⁊ gub̓ naculū ſeu clauūclaſſis totiꝰ reipublice? moderaturꝰ expectatur. ¶ Age itaqꝫ qd̓ agis vir ornate. n̄ deerit petitōibꝰ tuis mea q̄ ad potuerit ſedulitas. En opuſculū triū dieꝝ ſuſcipe (qͣle tuputo q̄ſiſti) cōplectēs in ſe ꝯſideratōes ſeumeditatōes aliqͣs ex ꝑſona pͥncipis noīatiQuē tecū bn̄ valē deſidero qm̄ ī ſalute eiꝰnr̄a reponit̉. Uale gͦ. ⁊ circūſonātes ꝓcelloſe curie fluctꝰ/ tu ex ſublimi rōnis arce l̓ſpecl̓a/ tāꝙͣ ex alta rupe/ imꝑturbatꝰ circūſpice.¶ Explicit ꝓlogusPrima ꝑticula ī quaꝯtinet̉ or̄o ꝓ r̄cognitōe ꝓpͥe ꝯditōis ⁊ gr̄arūactōe petedo ſapīam ex v̓bis ſalomonisEx r̄gū ieſu benigniſſimeprīceps pacꝭ ꝑ quē reges renāt ⁊ in cuiꝰ manū ſt̓ oīa iura regnoꝝ. d̓s vnꝰ ī trinitatę ꝑfecta cū pr̄e ⁊ ſpūſanctoinitium ⁊ finis cuiuſqꝫ rei. creator ⁊ ama-