Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

in decretis facta pariſius

q

ſint inter illos de qͥbus alibi. Inimici hominis domeſtici eiꝰ. Illud etiā pueris decantatū. Que nocitura tenes. ꝙͣuis ſint cara relinq̄. Et ne me mutatiōis culpabilē arguant. ſi nunc tam vehement̓ fugio ꝙtā diligent̓ ꝓſecutus ſuꝫ / ſciāt qꝛ meū ſapecū etate ⁊ experiētia creuit. ⁊ mea ſpes plurima fruſtrata eſt. certum v̓o eſt .i. illud tēporibus mores ſapiens Qd̓ ſi allegeturinfamia mea/ ſcio ꝙ ꝑ infamiā ⁊ bonam famam ꝑgitur ad celū. Scio ꝙ ꝓ minimomihi eſſe debet vt ab humano die iudicerqui me iudicat dn̄s eſt. Ceterū nō populari rumore ſꝫ cōſcientie ſimplicitate xp̄ianivita metit̉. Conſultius ꝓfecto ⁊ honeſtiꝰeſt illud vltro facere qd̓ tādē ab inuite vl̓ip̄a mors extorquet. Expliciunt.Recommendatio licenciandoꝝ in decretis facta paraſius 5Uper eundem.Ueſiuerit forſan aliqͥs. cura vincul̓ ſcolaſtice exercitatōis ſūt hi venerabiles viriita ml̓tiplicitā nūero ꝙͣ merito velut in lib̓tatē qͣndāadducti. Rn̄demus ꝑ v̓baſummi legiſlatoris dei/ ī euāgelio dicētis.Bn̄s his opus hꝫ. Oraginal̓r Math̓. xxj.Mar. xj. Luc̄. xix. Quiſquis eī ocl̓os ſue ꝯſideratōis ꝑ vniuerſā eccl̓iam deducē voluerit. īueniet eā velut aliquā domuꝫ grādē iuxͣ ꝓph̓icā exclamationē. O iſrl̓ ꝙͣmagna ē domus dei/ ⁊ ingēs locus poſſeſſiōiseius. p̄ſidet huic eccl̓e dn̄s nr̄ ih̓s xp̄s tāꝙͣfilius hēs ī domo ſua/ dei pr̄is ſui. ẜm apoſtoluꝫ. Hed̓. j. Propt̓ea loq̄ns ī ꝑabol̓ frequent̓ noīauit pr̄em familias. Recte ꝓrſuſqꝛ familiā hꝫ multiplicē mirabili officioꝝordinumqꝫ varietate cōſtitutā. qͥ ⁊ ſi cūctaꝑ ſeip̄ꝫ agē poſſꝫ. diſponē volēs tn̄ nos coadiutores eē ſuos. ẜm apl̓m Ac ꝑinde bonitatꝭ ſue ꝑticipes fieri. Aſſumit hoīes adobſequꝫ ſuuꝫ. Nimiꝝ qꝛ iumēto etiā vtidignatꝰ ē. duꝫ miſit diſcipulos ſuos vt ſouerēt aſinā ⁊ pulluꝫ eius. vt dicerēt int̓rogātibus qꝛ dn̄s his opus hꝫ. hec ẜm lr̄am. Sꝫ a lr̄a traducamus ſi placꝫ v̓buꝫ iſtd̓ad myſteriuꝫ cōueniēs laudibus hoꝝ ſpec

tabilium ⁊ eruditorum virorum. Ita em̄mos ita em̄ ius exigit vt laudent̉ ⁊ dicamꝰqꝛ dn̄s his opus hꝫ. Quis dn̄s? Iā dcm̄ ēdn̄s dn̄antiuꝫ ⁊ rex regum/ cui ẜuire regnare eſt. glo. Rom̄. j. Cuius agi frenis ſumma lib̓tas eſt Boe. d̓ cōſol̓. Cuius ẜuitute gl̓iabat̉ theologizās agatheſ. ſumnia inquiens ingenuitas iſta eſt. in qͣ xp̄i ẜuituscōprobat̉. Qua in re/ ꝓtinus on̄diū lausegregia doctiſſimoꝝ ⁊ inſignium baccalariorum iſtoruꝫ qm̄ tāti taliſqꝫ dn̄i ẜuos ſededicare ſtuduert. nec ẜuos qualeſcūqꝫ? ſꝫvti les ẜuos. Dn̄s inqͥt his opus hꝫ. Eccenobilitas inſinuat̉. qꝛ tali ſubſunt dn̄o. etvtilitas qꝛ dn̄s his ꝯpus hꝫ. Sūt qͥ ſeruos viles ⁊ inutiles ſub quadā falſa ſpē libertatis ⁊ dn̄ij ſubdider̄t. hi ſub dn̄io carnis tanꝙͣ laxriarij. d̓ quibus ad Ro. xvj.zad Phil̓. iij. Quoꝝ d̓s vent̓ eſt ⁊ gloriain cōfuſiōe. Sunt qui ẜuiūt mundo ⁊ māmonē quis notauit xp̄s dicēs. Nō poteſtꝭdeo ẜuire ⁊ māmone. Sunt qui ſeruinuidyabolo ⁊ pctō. Nā a quo quis ſuꝑatus ēeius ẜuus efficit̉. jͣ. Pet̓. ij. ⁊ qui facit pctm̄ẜuus eſt pctī. Uos āt meliori conſilio rmente/ ſpretis his/ nō taꝫ dn̄is ꝙͣ tyranniscrudelibus. ẜui facti eſtꝭ deo. ita vt appelſandus ſit quilibꝫ ẜuus fidelis ⁊ paudensquē cōſtituit dn̄s. ſuꝑ familiā ſua/ nā dn̄shꝫ (O ſpectabiles ⁊ prudētes viri) 2h. Mhis ẜuis opꝰ hꝫ. Hn̄s itaqꝫ vob̓ opꝰ.ad regimē ſue familie grādis quietū et trāquillū. Ad quid? ſane vt doceatis eā iudicia iuſticie reddere vnicuiqꝫ qd̓ ſuū ē. Eaem̄ demum vera pax erit. ea gub̓natio idonea ea ſeruituſplacēs dn̄o ſi manet vnicuiqꝫ debitus ordo. Ordo autē quid aliud ēniſi parium diſpariumqꝫ reruꝫ ſua vnicuꝫqꝫ tribuēs collatio. Hunc ordinē doce habetis (O venerabilis licētiādi) quibꝰ dn̄sin hoc opus hꝫ. vt omīs d̓ familia ſua/ reddat ei religionē latrie. puritatē cōſcīe. charitatē ad ꝓximum. equitatē ad iudiciuꝫ. vtſic ordinet̉ quilibꝫ hō cōuenient̉ quo adtꝑalium miniſtrationē. Scd̓o quo ad ſpiritualium diſpoſitionē ⁊ hoc in ordine adꝓximum. Tertio qͦ ad emendatōem ꝯſcīequo ad ſeip̄m. Quarto quo ad exhibitiōꝫreuerentie ⁊ latrie quo ad deuꝫ. Hec ſuntquattuor principalia circa q̄ verſat̉ omniſꝫ2I

rſoniſiri 4 T