Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Recōmendatio licenciandorum

enſibus dicere vel audire aliqͥd noui. Ubip̄terea multitudine res gerit̉. vbi ſi qͥ ſintde ſua ſalute ſoliciti faciliter ⁊ abūde cōſilia reꝑiunt. apud illos v̓o qͥ ſalut ēſuā nōquerunt p̄dicatio nō ſolū ocioſa ſed etiaꝫꝑnitioſa et irriſiōe digna ſi nō tm̄mō cufioſa ſic efficit̉. vbi aūt nō eſt auditus noneffundas verbū. Exemplo xp̄i qͥ corā herode cū audire curioſa geſtiret obmutuit. Cōſideret̉ ꝙ ꝓfectꝰ eē Grugis pōt ſolo etiā vite exēplo ſi verba deeſſent. vbi tn̄ꝓfice bn̄ficiuꝫ notabile ꝑſtringit p̄laturacā ſolēnis. Cōſideret̉ ab exceptꝭ qͥd apd̓magnates ꝓſint īferiorū v̓ba. īmoguit̉ iraſcūt̉ dicētibꝰ/ ſi nō ſint ẜm volūtate ſi nonpbẜuēt illud. loqͥmini nobis placētia. ⁊ qͥdMichee ꝯtigerit ſi neqͣꝙͣ meminerīt. Quaꝓpt̓ multi doctoꝝ ⁊ p̄dicātiū qd̓ rn̄dēt direrę ioculatores ⁊ fiſtulatores mirant̉/ qͥ arbitriū tripudiare nolētiū. carmīa .i. doctrinas mēfurāt variātqꝫ. Cōſideret̉ ꝙ repugnāte naͣ vel cōſuetudine q̄ altera natura eſt nil vnꝙͣ felicit̓ agit̉. Eſt āt naͣ mea etcōſuetudo ad agibilia prorſus inepta ſcrupuloſa. iners formiduloſa. leuiſſime p̄tulbata vt plꝰ millies experior iugiter. Quidigit̉ conabor ꝯͣ īctū fluuij/ cur vim naturefaciā quā lꝫ expellā. furca (vt Oratiꝰ ait)en̄ vſqꝫ redibit? Quid fructu ꝓuiſione ⁊honore allectabor amicoꝝ? Fateor hec vlcimo euince potui carnalior et hoc parētibus ruralibꝰ hoc nō curātibꝰ. īmo ip̄is fratribꝰ ſororibꝰ muliebrior ⁊ ad altiora ſcanoētibus minoribꝰ minor. ſꝫ īminēte tantonaufragio mercibꝰ etiā chariſſimis īmo neceſſarijs vltro ꝓiectis enatandū ē. ⁊ ab incēdio diuitijs ꝓprijs emigrādū. ſicut a curia certe lucroſiore/ memetip̄ꝫ violent̓ eripui. nec piget quāꝙͣ obniterēt̉ amici. Qd̓ſi dicat ꝑicula hec ex tīore fugē ⁊ venire adillud Terētia. qͥd ſi celū ruat? ꝓculdubioplura dant intelligi amicoꝝ cominatiōesambigue ex p̄teritis futura p̄ſagio. ⁊ ꝑticularia tn̄ nec dū loqͦr nec dū ea q̄ intrinſecuſlatēt apio. Cōſideret̉ ī quata copia Gſūt mgr̄i ad cōtēplationē forte minusidonei. qͥ oībꝰ agēdis ī officio vigilātiꝰ libētiꝰ atqꝫ feliciꝰ deſeruirēt. Nec oꝑtet h̓ hominen q̄rere in quo nō ſit macula. qꝛ rarahimis auis in terris. nec ꝓfecto talis ſum

ego. Uidete obſecro ꝙͣ intollerabil̓ eēterror atqꝫ ſuꝑbia ī me vel in alijs d̓ me talia cogitare. et ſic p̄ferre velle. qualit̓ ſimiadeformis fetū ſuū caballis an̄poīt. Porronō eſt ꝯſiliū ꝯͣ dn̄m ſi ab oculis ſim ꝓiectꝰvt p̄ſit alter. Eſtimo ꝑ audita ⁊ facta. Bn̄dictū ne cederei/ ab amicis hoc ſuꝑbie fuco fuiſſe deceptū. qͣſi vicꝫ eccl̓ia recedēt cūſua ceſſiōe. nec alius talis ad regimen ip̄idebitū poſſe reꝑire. hec v̓o plane tēptatiodemonij meridiani. Conſideret̉ quātaſit raritas deo ī cōtēplatiōis qͥete viuentiūmorte prioꝝ ſctōꝝ. Iō ſi quis tenuit̓ ad hͦopus aptus īueniat̉ credēdū ſibi puto. qͥatalentū ſuuꝫ tale eſt nō alia agibilia ſalteꝫin tanto. ſicut opus oculi vidē eſt; nō laborare. Habet em̄ quilibet donū ꝓprium adeo/ talē ceſſionē hac cā ip̄e Greg. nazāzenus/ ⁊ papa Celeſti. ⁊ alij plures fuer̄t executi. Cōſideret̉ ſi ad ep̄atū vocarer velaliud ingēs tꝑale bonū an amici ꝯſulerētoībus ſpretis cācellariā eē tenēdā. Eſtimonequaꝙͣ nō dubito tn̄ quin nūc ſecuriusvolēdo deſcēde̓ illā deſero/ ꝙͣ alit̓ aſcēdendo. Qd̓ ſi in caſu dimiſſiōis officij ad maiora. vel ꝓ mortis trāſitū ꝓuidēdū reſtarꝫcācellarie. agat̉ nūc ꝓut tūc īmo tāto ꝓuidius ꝙͣto deliberato maior eē p̄t/ ꝙͣ primūdata rapiat̉ occaſio. Cōſideret̉ ꝙ multi etiā ex amicis ⁊ qui dicūt ꝑicula ſe vidēpn̄t abſqꝫ tātis inuidie odijs ⁊ aduerſitatūcauẜ ſubire illud onus gratis. in qͦ tantisgrauatꝰ ſuꝫ oneribus. ⁊ nō irrōnabil̓r vſqꝫquaqꝫ qͦrūdā vexatus odijs quibꝰ ꝑ meaꝫforte ambitionē/ aut īportunitatē ſpes qͣmſitiunt adēpta eſt ⁊ extorta. Qd̓ ſi renuantvideāt ꝙͣ equo mecū agāt iudicio. attēdātne digito mouē nolit onera q̄ meis ceruicibus volunt īmanere. Deniqꝫ nemineꝫdubitare arbitror qͥn liceat ẜm iura oīa/ reſignare bn̄ficiuꝫ tale reſignare in manu ſupioris. ⁊ vel regionē intrare. vl̓ alit̓ viuerep̄ſertim bn̄ficiuꝫ aliud curatum habenti;Qd̓ ſi lꝫ cognoſco me ⁊ mores meos. certꝰſum certitudine tali quā ī tali materia ſufficiētē exiſſimo ꝙ mihi ē expediēs. Qd̓ſi fingat nimis me amātes illd̓ nō expediens eſſe reipublice/ vel alioꝝ ꝓfectui; audiant diuinum tonitruum Quid ꝓdeſt hoīſi totuꝫ md̓m lucret̉. Uideant demum ne