Uenite ad me omnes

6

cere deuotōis affectꝰ ſeu pure ꝯtēplatōis exceſſus. cū mēs hūana ſpūſſctī feruore cōcepto vel effundit̉ ſuꝑ ſe vel rapit̉ extra ſe ettūc ita vehemēter ardet ⁊ exeſtuat vt ei dicere ꝯueniat. Aīa mea liq̄ facta ē. Un̄? Deigne ſctō. igne md̓o. Et ſi vis ſcire deus nr̄iſte ignis ē. Hec ⁊ his ſil̓ia vt mihi videt̉frēs dilectiſſimi dn̄s īnuere voluit cū dixitTollite iu. meū. ¶ Sꝫ cur addidit meūUtiqꝫ diſcernē voluit ſuū ab his q̄ ſuanō ſūt. Siqͥdē ē iugū ſtatꝰ hūani. iugū cordis puerſi ⁊ ē iudei. ſeculi. diaboli. inferni¶ Iugū ſtatꝰ hūani/ ē corruptio ⁊ mortalitas ⁊ ml̓tiformis infirmitas qͥbus omnehūanū genus ſubiacere dinoſcit̉. ¶ Und̓ſcriptū eſt. Graue iugū ſuꝑ filios adam.¶ Iugū cordis ꝑuerſi/ ē volūtas ꝓpria vl̓cōſuetudo praua qua rō noſtra captiua tenet̉ ⁊ ſepiſſime ducit̉ quo non vult. De qͦniſi filiꝰ nos liberauerit nūꝙͣ veri liberi erimus. de cuius nobis ꝑſona ꝓmittit̉. Ecceego venio dirūꝑe iugū captiuitatis veſtre.¶ Iugū iudei ē obſeruātia legis ad lr̄am.De qua apl̓s petrꝰ dicit. Quid tēptatis īponere iugū ſuꝑ ceruices diſcipuloꝝ. qd̓ neqꝫvos neqꝫ pr̄es vr̄i portare potuerūt. ¶ Iugū ſeculi ē cupiditas. Un̄ ſtultꝰ rex legit̉ dixiſſe ad ppl̓m ſuū. Pater meꝰ aggrauauitiugū vr̄m ego addā iugo vr̄o. Ac ſi diceretPater meꝰ exegit a vobis magnū queſtuꝫ.ego multo maiorē. ¶ Iugū diaboli ē peccatum vel iniquitas. De quo illud EſaieIugū em̄ oneris eius ⁊ virgā humeri eiꝰ ⁊ſceptrū exactoris eius ſuꝑaſti. Exactor nr̄eſt diabolꝰ qui peccati numū que in paradiſo nobis obtulit cū vſura exigit. qꝛ ad addendū peccato pctm̄ ſemꝑ inſtigat. vt in fine nos ad iuguꝫ eterne damnatōis trahatContra qd̓ oramus pr̄em nr̄m qui in celiseſt vt gl̓ioſa filij ſui natiuitas libēt quosſub peccati iugo vetuſta ẜuitꝰ tenet. Huiꝰitaqꝫ exactoris iugū ⁊ virgā ⁊ ſceptruꝫ apparens in carne dei filius ſuꝑauit cuꝫ ſeductionē afflictionē dn̄ationeꝫ qua cruentusille tyrānus nos tenebat ad nihilū moriendo redegit. ¶ Iuguꝫ inferni eſt eterna dānatio. qua faſciculi ad cōburendū colligabunt̉. vt illic cōiungant̉ in pena qui equales extiterūt in culpa. De hoc iugo pōt accipi qd̓ dn̄s dicit ꝑ Oſce. Propt̓ea imponēt̉

eis iugū. qd̓ nō auferet̉. ¶ Sūt ⁊ alia qͥnqꝫiuga boū curioſitates videlicet qͥnqꝫ ſenſuum exterioꝝ. q̄ iuga ſibi quidā in euāgeliocoemerat ⁊ vt excuſatus haberet̉ a nuptijsea ſe ꝓbatū ire dicebat. ¶ Dicēs itaqꝫ dn̄s.Tollite iugū meū ſuꝑ vos nō ad aliqd̓ p̄dictoꝝ nos inuitat. ſed ad illud de qͦ ſignāter dicere meū debuit. ¶ Sed qͥ ē ſuꝑ vos.hoc v̓bo admoneri nos arbitror vt donuꝫcōuerſionis nos celitus accepiſſe cognoſcamus. vel vt de accepto gr̄as iugiter agamꝰvel certe vt nos diuina p̄cepta ad ꝑfectuꝫnō poſſe implere ſentiētes ad ſuꝑne pietatꝭviſcera aſſidue ſuſpiremꝰ. ¶ Poſſumꝰ.ſane in ꝓpoſitis qͣtuor v̓bis/ pͥncipalesqͣtuor v̓tūtes approbatas intelligere. ⁊ qͣtuor ineptias ſiue abuſiōes que inter clauſtrales plerūqꝫ reꝑiunt̉ reprobatas acciꝑe.Uirtutes he ſūt. Iuſticia fortitudo prudēcia tꝑantia Iuſticie cōpetit qd̓ dicit̉: tolliteqꝛ vere dignū ⁊ iuſtū ē vt ꝯſulēti. acqͥeſcasp̄cipiēti obedias ꝯditori. Ad fortitudinēꝑtinet qd̓ dicit̉. Iugū. qꝛ ip̄o noīe dat̉ intelligi te fortē atqꝫ cōſtante eē debere. Prudentie ē qd̓ addit̉ meuꝫ. qꝛ nimiꝝ oporteteſſe prudentē vt ſcias reprobare malū ⁊ eligere bonū ac ſalutare iugū. Tꝑantie congruit qd̓ ſubinfert̉ ſuꝑ vos. qꝛ tꝑantis animi ē ad ꝯpetentē modū cūctos effectus reſtringere ⁊ ordinare. ¶ Abuſiones v̓o heſunt. Cōtinuꝰ tēpor. ⁊ indiſcretꝰ feruor. indebita occupatō ⁊ nimia formido. Toporꝯtrariꝰ ē iuſticie. ⁊ rep̄hēdit̉ in hͦ v̓bo tollite. Nimiꝰ feruor extermīat fortitudinem ⁊damnat̉ in hoc v̓bo iugū. Indebita occupatio expellit prudētiā. ⁊ dānat̉ in hoc qd̓d̓r meuꝫ. Porro nimia formido aduerſat̉tꝑātie ⁊ expͥmit̉ in hoc qd̓ ānectit̉ ſuꝑ vosSingula ſi placet ordīe ꝓſeqͣmur. iuxta alteriꝰ loci ꝑabolā ad vinea dn̄i ſabaoth excolendā. alij pͥmo mane. alij hora tertia. quidā ſexta vl̓ nona. nōnulli ⁊ vndecima veniunt. Hoc v̓o ē ꝙ ad iugū xp̄i. ad ſeruitiūdei. ad viuēdū religioſe. ad militāduꝫ ſubregula vel abbate. quidā veniūt in puericiaquidā in adoleſcētia. ml̓ti ī iuuenili ſeu virili etate. pleriqꝫ ⁊ ī vltima ſenectute. ¶ Fitv̓o nōnunꝙͣ vt is qͥ in puericia ad ꝯuerſionē venit/ frigeſcēte poſtmodū nouitij fernoris igniculo/ v̓tat̉ in tēporē. ⁊ qͥ qͦtidianis v