Ludouici francoꝝ regis

48

gelus vxori manue ſedenti et quieſcenti etleuāti ſe ſuꝑſe. Iudi. xiij. ¶ De qua conſideratiōe loquit̉ inuitās nos ad eā Gregꝰ.in ome. Si cōſideremus fratres chariſſimique ⁊ quāta ſunt q̄ nobis ꝓmittunt̉ in cel̓.vileſcunt animo oīa que habent̉ in terrisTerrena nāqꝫ ſub̓a ſuꝑne felicitati comꝑata mors eſt dicenda potius ꝙͣ vita. Ip̄e eīquotidianus defectus corruptōis quid aliud eſt ꝙͣ quedā ꝓlixitas mortis? Que aūtlingua dicere. quis intellectus capere ſufficit ſuꝑne illius ciuitatis quanta ſunt gaudia angeloꝝ choris intereſſe. cum beatiſſimis ſpiritibus gl̓ie cōditoris aſſiſtere. preſentem deuꝫ cernere. incircūſcriptū lumenvidere. nullo mortis metu affici. incorruptionis ꝑpetue munere letari? Sꝫ ad hecaudita/ inardeſcit animus Iāqꝫ illic cupitaſſiſtere vbi ſe ſperat ſine fine gaudē. Sedad magna p̄mia ꝑueniri nō pōt niſi ꝑ magnos labores Hec ille. Uere ſic eſt. Nemopōt nō dicā ad felicitatē. ſed nec ad hāc felicitatis cōſideratōeꝫ ſublimē aſcēdere niſi cum forti cōtritōe ſpūs. Uerbū eſt diuini dionyſij. Niſi p̄terea cum ocio magno ⁊libero a curis terrenis ⁊ deſiderijs om̄ibuscarnaliū. Niſi demū aſſit cōſtans ꝑſeuerātia cui ſoli aperit̉ ſola coronat̉. Hec tria.ponit bern̄. ſuꝑ Can̄. ¶ Sꝫ heu ⁊ ve ml̓ti ideo cedunt iuri ꝓpinquitatis hereditarie in agro hoc cōtemplatōis/ quia ducerenolūt Ruth. iuxta myſticā hiſtoriā Ruthiiij. ſcriptam. ¶ Ruth interp̄tat̉ quaſi deficiens ſeu defectio. animus v̓o humanusheres agri huiꝰ ex ſua creatione ⁊ regeneratione niſi Ruth ducat hoc eſt niſi deficiata ſeip̄o/ ⁊ agꝝ talē celeſtis cōtemplationisiure libero poſſidēduꝫ nō attingit. Nō videbit me hō ⁊ viuet inqͥt dn̄s. Et intelligevita ſenſuali ⁊ animali ſed diuiſionē fieriinter ſpm̄ ⁊ animā neceſſe ē ꝑ verbū dei viuax ⁊ efficax. Que diuiſio lōge plus habetāmiratōnis ꝙͣ aīe ⁊ corꝑis ſeꝑatio. quēadmoduꝫ teſtat̉ autor li. de ſpū ⁊ anima. ⁊ venerabilis richardus. ¶ Sed qͥd conamurquid multa garriēdo balbutimus qͣſi vicꝫrem tantā/ tatis v̓boꝝ anguſtijs clauderevaleamus. Hac itaqꝫ neqͥt fieri. Scripſer̄tmulta plurimi viroꝝ diuinoꝝ ⁊ eleuaeoꝝſuꝑ hac re. ⁊ diuinus Biony. Augꝰ. Gre-

go. ⁊ recētiores Bern̄. Hn̄go. Richardꝰ.⁊ poſt eos Bonauen. ⁊ alij qui in hanc cōcurrunt ſnīaꝫ nō poſſe hanc cognitōeꝫ cōſideratōis qua loqͥmur inexꝑtis aꝑire. quoniam eſt manna abſcōdituꝫ. ⁊ calculus inquo eſt nomen ſcriptuꝫ qd̓ nemo nouit niſi qui accipit. ⁊ fons in quo nō cōmunicatalienus. ¶ Sileamus ergo ⁊ ad vnuꝫ obedientes xp̄o: ꝯſideremus lilia agri quomōcreſcunt. qm̄ hoc ſufficiet tantum nō deſitimitatio ⁊ applicatio ad opus. Nōne liliorum ſemē pͥus mortificat̉ in terra ꝙͣ ſtipesaſſurgat. ⁊ ꝙͣ flores emicēt? Nō aliter carnalitatē ⁊ animalitatē cum ſuis appetitibꝰ⁊ deſiderioꝝ paſſionibus corruptiſſimis/emori neceſſe eſi cupimus tandē/ patentibus floribus/ pulchraꝝ caſtarūqꝫ affectionū libero ꝯſpectu ſuꝑnis inhiare fulgoribus. ¶ Et qͥs ad hec idoneꝰ? Nimiꝝ illeqͥ in valle lachrymaꝝ/ totꝰ in ꝯtritōe ꝑualida peccatoꝝ ſuoꝝ poſitus morit̉ ſibi. poſtmodū germīat ⁊ diſponit aſcenſiones ī corde ſuo de germīe ad ſtipitē. ⁊ de ſtipite adflorem. hoc ē de v̓tute in v̓tutem/ de imꝑfecto ad ꝑfectum donec aꝑto mētalis ſinusflore ⁊ irridiata deſuꝑ apice ſinderiſis. videatur deus deoꝝ in ſyon. in p̄ſenti ꝑ gr̄aꝫp̄guſtate dulcedinis. ⁊ in futuro ꝑ gloriaꝫcōplete felicitatis. quā nobis ⁊cͣ.Finit.Sequitur carmē optatiuum vt lilia creſcant eiuſdem.Ilij flores rutilantis auriFrancie ſcuto ſaphiri colorisEnitent oīs cor habēs piū dicLilia creſcantLilij flores ſolito magis ſuntInter vrticas tribuloſqꝫ ſpinisObſiti denſis miſeranti chriſto.Lilia creſcant.Ailij flores varium ſuborūNunc ſunt prius ⁊ fueruntStipitem ſolus tenet hic in ip̄oLilia creſcant.Lilij flores ſcelus o pudendumUnguibus curuis lacerans leo truxIſtius votis ꝓhibebat vſumLilia creſcant.Quiſquis es francus fidei ꝓbate