Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo in die ſancti

fodit̉. diſcerpit̉. lacerat̉. Nūꝙͣ igit̉ ſpereslilia v̓tutum ⁊ pulchroꝝ ſtudioꝝ poſſe creſcere in agro quē humore tali cupiditatistoxicato ſentis imbibitū. Nūquid lilia ⁊ſi creſcerēt eēt integra q̄ inter tot ſpinarūcuras p̄munt̉ ſed lacera ⁊ inualida ⁊ emortua. nā quid ita palleſcere facit. quid āpliꝰrobur omne v̓tuoſi ſtipitis euacuat ꝙͣ humor infectus auaricie? At v̓o ꝯtemptꝰ eiꝰeum aurea mediocritate ⁊ ſufficientia reddit diuitē. eū reddit ſecurū. generoſuꝫ ⁊ erectum. eū qͦꝫ ad legitimi roboris incrementum ꝑducit. cuiꝰ ī exemplū eſt regis noſtriſtrēnuiſſima ex frugalitate ꝓdiens fortitudo atqꝫ conſtantia. Multa h̓ de caninoappetitū ⁊ voraci diuitiaꝝ ac bn̄ficioꝝ apd̓eccl̓iaſticos nr̄i tꝑis multa de ꝯſequēti neglectu vtiliū ac p̄claroꝝ ſtudioꝝ ꝓ lucroſis artibus ac ſciētijs. Plura deniqꝫ a peſtiferis adinuētionibus demoliētibus agrūpublicū eccl̓ie ad peſtē hāc cupiditatis nōdico ſatiandā ſed irritandā occurſabāt indignāda ſeu melius miſerāda ꝯſiderantibus. que ſciēs p̄tereo vt ſtatim in tertia oratione fiat ꝯſummatio v̓bi noſtri. Seqͥt̉tertia or̄o. Cōſiderate lilia agri quomocreſcūt. vos qui venerāda iam etate ⁊ canicie matureſcitis. Conſiderate ⁊ imitaminiaſpicite ꝙ nō ſꝑ humotenus herent lilia.nō ſolū germīe ꝯtenta ſunt. erūpūt potius⁊ creſcūt in virens robur ſtipitis. ſpecioſo⁊ vario floꝝ ordine decorati. Poſtremo inflores pulcherrimos ⁊ ſuaues/ incredibiliſignatos arte/ ſemet aperiūt. qui flores libero quodā ⁊ patulo velut aſpectu ad fonteluminis etherei ſolē iugiter ſe conuertunt Hec ꝑabola ē humane etatis. ſic tandēagendū eſt oībus ⁊ hūc ꝑueniēduꝫ qͥ etatetam grādeua floreſcūt. nō ſꝑ more pueroꝝlatēduꝫ eſt in numero terrenoꝝ aut puſillo affectuū. vel in ſolo germīe v̓tutū. neqꝫinſtar iuuenū ſoli actioni inſudare ꝯuenitin ſolo ſtipite fulciri. Sed ꝓut ꝯſideratōꝫque ꝓprie eſt de celeſtibus ⁊ ſidereis ad ſuperna ꝯſcēdat animus floreſcat formet̉ atqꝫ dilatet̉ neceſſe ē ⁊ dicatis cū apl̓o. Nr̄aꝯuerſatio in celis ē. Nōne meminiſti vt ꝓphetaꝝ vnus maledicit puero centū ānoꝝNōne Seneca elemētariū ſenem irridet?quicqͥd aūt extra ꝯtēplatōeꝫ liberā (p̄ẜtim

celeſtium) agit animus. eſt in eius ꝯꝑatōeºelemētariū puerile infimū iacens ⁊ puſillū⁊ ꝙͣtū diſtat radix lilij a flore. tātūdē ⁊ amplius differt cognitio q̄ ꝯmuniter habet̉ exlitteratoria eruditōe ab illa q̄ in cōſiderationis eleuatōe ꝯtemplatiua ſentit̉. Qm̄ pͥma cognitio ẜpit humi materialiū fantaſmatum: ⁊ deſiderioꝝ carnaliū ꝯcurſantiuꝫnubeculis quodāmodo fuſcata. Itaqꝫ neſurſum euolet/ talibus fantaſmatuꝫ ⁊ deſiderioꝝ catenul̓ circūligata tenet̉ in portione inferioris rōnis q̄ eſt animalitas. Altera v̓o cognitio ſurſum emergit ab hac cōfuſione materialiū imaginum. ſic ꝙ remanet liber rōnis ſuꝑioris intuitus purus etſerenus ⁊ totus intellectiuus ad res ꝑ̄ſpiciendas cū ſumma facilitate circūquaqꝫ diffuſus. Ita fit vt res eadē longe alter ſciatur ꝑ eruditōeꝫ lr̄aꝝ aut exꝑientiā cōmunem. ⁊ aliter ꝑ ꝯtemplatōeꝫ q̄ facit hoīemtrāſire in affectu cordis ⁊ guſtare de re qͣlibet iuxta ſaporē ſibi ꝓpriū. ⁊ dat pure cōgnitioni q̄ arida eſt ſuum ſaporē ac inde reſultat ſapientia id eſt ſapida ſcientia. Prima cognitō in intellectū eſt. ſcd̓a in affectuPrima in quadā luce. ſcd̓a in luce ⁊ feruore. ſcd̓a plus īmutat quēadmodū dulcedomellis plus afficit dum guſtādo ſentitur ⁊maſticat̉ ꝙͣ dum tantūmodo rationatiue⁊ viſiue conſpicit̉. Ita nō oportet contemplātes plura ſcire ꝙ alios. ſed pluribus modis ⁊ alijs. Qd̓ ſi gl̓ioſus rex Ludouicus velut alter Dauid vir inter tot turbasᶠinter tot populos ⁊ abſqꝫ litteris multis. libera hac cōſideratōe ⁊ ꝯtemplatōne pollebat. erubeſcat ocioſa ⁊ litterata ſenectus/ ſitali careat. etſi nō vltra ſapiat ꝙͣ parnulusImitandus eſt certe patriarcha Iſaac qͥęgreſſus eſt ad meditāduꝫ in agro inclinate iam die. ⁊ vide quid ſecutū eſt. Siquidem rebecca illa prudens ⁊ decora q̄ ſapiētis ꝑſonam gerit eidem obuia fuit Gen̄.xxiiij. Inclinata eſt quippe dies vite ī ip̄isgrādeuioribus. Propterea exire debet hocveſꝑe ad meditandum in agro illo celeſtivbi ſapientia obuia erit. vbi theſaurus inmargarita p̄fulgida felicitatis eterne recōditur. inueniturqꝫ Mat. xiij. In hoc agroimpetrat axa irriguuꝫ inferius ⁊ irriguumſuꝑius. Iudi. j. In hoc agro apparet an-

(