Ludouici francoꝝ regis
48
mores. vitā honeſtat ⁊ ornat. Poſtremo diuinaꝝ pariter ⁊ humanaꝝ rerū ſcīaꝫ cōfertEt poſt multa hmōi/ cōſequēter on̄dit qͦpacto ip̄a ꝯſideratio/ mater ē qͣtuor v̓tutūcardinaliū. Deinde mr̄em ꝯſideratōeꝫ circa q̄ ⁊ qͣlia debeamus exercere ſalubri ꝓfūdaqꝫ declaratōne ꝑtractat. ¶ Hinc videtequeſo ꝙͣ latā nobis mīſtrat loquēdi materiā thema nr̄m qd̓ p̄mittit̉: ꝯſiderate. Reſtrictiꝰ actn̄ tradi videt̉/ dū dictū nō ē ſolūcōſiderate. ſed ꝯſiderate lilia agri quō creſcūt. Placet aūt vt ẜmo nr̄ hoc mō loquēdi euāgelico coartet̉ de ꝯſideratōe liliorūagri quō creſcūt ſi tn̄ vnā pͥus de ip̄a cōſideratōe cōſideratōeꝫ elicuero ad laudē regis nr̄i. ¶ Eſt āt iſta ꝯſideratio Sere Cniſſimꝰ rex Audouicꝰ plurimū ſuo tꝑecōſideratiuꝰ fuit. Hoc ita vl̓ ſentire vl̓ dicecerta me rō cōpellit. Pollebat quidem rexnr̄ ceteris v̓tutibꝰ. cū aūt ſint cōnexe veluti ſorores germane in chorea pulcherrimav̓ſis mutuo vultibꝰ ⁊ ip̄a cōſideratio nō ſolum v̓tus ē. ſed directrix aurigaqꝫ v̓tutū qͣſublata v̓tus q̄libet viciū eſt. ꝑſpicua eſt coſideratio. ¶ Preterea nōne ꝓfitet̉ eccl̓ia regem nr̄m digne ſancteqꝫ pͥncipatū fuiſſe?Neminē v̓o magis ꝙͣ ip̄m pͥncipē decꝫ cōſideratio. q̄ ſingularis q̄daꝫ ē mr̄prudētieHec eſt ph̓i ſentētia. ix. pol̓. Hoc in omniarte ꝑfacile ē aīaduertere. nā a rectoribus ⁊architectis in omni arte ſi cōſideratōeꝫ tollis qͥd ī reliquo ſit vtilitatis neſcit. ¶ Pulchram ſubinde ⁊ ꝓpoſito cōgruā narrationem infert Macrobius in ſaturnalibꝰ ſubhac quideꝫ ſentētia. qꝛ v̓ba nō teneo. Fuitin theatrico ſpectaculo romē vnus hiſtriovel minus qͥ ꝑ geſtus (vt ſolebant) ſtudebat effingere ⁊ rep̄ſentare ꝑſonā principis.Exclamauit alter hiſtrio ip̄m deficere a ꝓprietate rep̄ſentatoris. Appellabat̉ igitura populo vt iſtius errorem corrigeret. Paruit. Cōſtituit ſe qͦꝫ velut hoīeꝫ meditabūdum ⁊ vehemēter cōſideratiuū. ſignans exhoc nihil magis decere principē ꝙ ꝙ eſſetcōſideratiuus. Et videte ſi nō eandē ſententiā in ſacris lr̄is cōſideramus. Ille rexſalomon p̄dicauit dicens Prouer. xx. Rexqͥ ſedet in ſolio iudicij. Intelligite. nō ī mēſa. nō in cōmeſatōibus ⁊ cubilibꝰ. neqꝫ diſcurrēs euagatōe petulāti. diſſi pat oē ma-
luꝫ intuitu ſuo. Et qͥd intuitꝰ regis h̓ alid̓dat intelligi/ ꝙͣ acutā agendoꝝ ꝯſiderationem. Et Eſa. xxxij. Princeps q̄ digna cogitabit .i. conſiderabit. ⁊ ip̄e ſuꝑ duces ſtabit. Propt̓ea terre maledicite Ecc̄s. x. cuiꝰrex epuer ⁊ principes mane cōmedunt. curita? (niſi ꝙ puericia ⁊ matutīa comeſtio)ad lr̄am aduerſant̉ cōſideratōni. Cur ſubinde celebrat̉ a tullio memorabile id dictūſcipionis. Nunꝙͣ minus ſolus ꝙͣ cū ſolusCerte qꝛ principe decet maxīe ſecreta interdum ſilētia ⁊ ſeceſſus a turbis q̄rere vt ſolus cōſideret totius reipublice ſtatū. ⁊ ſolus abſqꝫ arbitro ponat an̄ mentis oculosſeip̄m ⁊ curas omnes agendoꝝ ſolertius ⁊fidelius ꝙͣto ſecretius dijudicet. qm̄ affirmante vno ex eiſdē Scipionibus (Et refert valeriꝰ li. vij. Nec ſilet ſeneca) tū ī om̄ibus tū p̄ẜtim in principe hec turpis ⁊ nonadmittēda excuſatio ē dicere. Nō putaui.Adeo nihil abſqꝫ cōſideratōe agendū eſtimauit eē/ quin futura caute p̄uideat. Hecobẜuabat inclitus ille Scipio africanꝰ minor qui qͦtidie nihil aggrediebat̉ agēdorūquouſqꝫ diluculo ſolus in capitolio diu reſediſſet. quo factū eſt vt oīa ei ꝓſpere/ ⁊ ẜmeſtimatōeꝫ tūc romanoꝝ diuine ſuccederētSic eneas apud Uirgiliū. Sic̄ apd̓ Therentiū comicus ſenex ſingula p̄uidiſſe ſibiip̄is memorant̉. Beniqꝫ ſi qͥs reuoluat hiſtorias actaqꝫ regnorum. puto recognoſcetomnes pene regnoꝝ ſubuerſiones ꝑ cladesbelloꝝ frequētius excōſideratōe ꝙ aliūdeꝓ̄ceſſiſſe. dū videlicet nō ſatis explorat̉ hoſtilis machinatio dū eoꝝ ſtratagemata velinſidie nō caute circūſpiciunt̉. dum ruit p̄ceps improuidaqꝫ acies velut beſtie in laqueos ⁊ in omne ꝓrſus ꝑiculū. Hoc titusliuius. hoc vegetius de re militari. hoc frōtonꝰ in ſtrata gematibus ⁊ alij hiſtoriographoꝝ palā tradiderūt. ⁊ nr̄a tempeſtate nimis exꝑtuꝫ ē. Et aīaduertite p̄cor ſi forſanhoc attēdebat Hieremias. Hiere. xij. duꝫlamentat̉ dicens. Deſolatōe deſolata ē omnis terra. Et tanꝙͣ ab eo quereret̉ rō. ſubiunxit. qꝛ nemo eſt qͥ recogitet corde .i. cōſideret de ſubuerſione ip̄a. Demum futurahierl̓m flens ſaluator. ei ꝓ cauſa precipuaſue deſolatōis exprobrauit incōſiderationem. qꝛ ſi cognouiſſes ⁊tu. inquit Lu. ix.
1I ⁊