Sermo

ſtabilibus. pulcritudo in odoriferis. queoīa cōuenienti ꝓportiōe ſua intra mentemalliciūt. Et dixi aīe mee. ecce hec ſūt amortuus. Fulci te his floribꝰ. ſtipa te his malis. Et ne vltra planxeris qꝛ amore lāgueo¶ Quid refugis. quid faciē obducis? Refugiebat em̄ (bn̄ ſenſi) aſꝑnabat̉qꝫ monitus meos/ cum his oībus q̄ induxeram intus adeam / ꝑ corꝑis mei ſenſus. Ipſa nimirum doctrice alterius amoris ſuſceꝑat.adhuc ferę a cunabulis ab ācilla tua deusnoſter matre mea. in gremio eccleſie ſanctetue ⁊ a ſpūſancto tuo. Qualis hec doctrixerat? erat fides catholica. q̄ mox vt excreui. mox vt greſſum figere potui. duxit animam meā ad fontē puriſſimū ⁊ ſerenū ſancte tue eccleſie in qua ꝓtinus vt vidit aīamea ſe ⁊ faciē ſuam velut in ſpeculo quodam mūdiſſimo ipſa repente ſagittata eſtiaculis ſuauiter ardētibus diuine pulcritudinis dignitatis honeſtatis atqꝫ dilectionis. inſtar narciſci. de qͦ poete fabulanturEx illo delere ſtatuit aīa mea a corde ſuooēm pulcritudinem rerū geſtarum. Oēmcepit̓ amorem alterum a tuo dedignari.Cepit tedere quotidianarum harum formarꝝ. hāc em̄ tantā de ꝓpria dignitate decore ⁊ nobilitate p̄ſumpſerat fiduciā? Tāſuꝑba de amore (vt vulgi vox ē) facta erat.ita vt nullū niſi oīpotētiſſimum ſapiētiſſimū ditiſſimū ⁊ pulcerrimū ſuꝑ oīa amaredigͣret̉. magna ſꝫ bona ſuꝑbia ¶ Quid mihi ⁊ tibi ait o hō quid mihi ⁊ tibi ad pulcritudines iſtas rerū materialium? Quidad amorē earū quas eque nobiſcū in facultate ſua bruta habēt? Eſto. pulcra ſint oīaEſto. ſpecioſa ⁊ amena ⁊ digna diligi. Quātum ſuꝑeminet pulcritudo ⁊ decor illiusqui fecit oīa? Si in veſtigio. Si in vmbra.Si in nutu quodā ⁊ odore hec violentiaineſt vt ſe amari tanta importunitate tantaqꝫ rapacitate cōpellant/ vbi tn̄ aculei graues ſunt/ vbi plus aloēs ꝙͣ mellis habent.Noli mirari ſi res ipſa a qua ꝓfluunt hecoīa/ ſua vi me trahit ⁊ dignitate me allicitIn cuius amore tanta delectatio eſt. ⁊ cuiꝰcōuictus nō habet amaritudine ſed leticiam ⁊ gaudiuꝫ. Iſte eſt deus meus. cuiusgit. me totā hēbat. ſibi me dedi. ¶ Ue­ Nvulnerata charitate ego ſuꝫ. ſibi me ele

rum ꝙͣdiu? heu tandē aberit. Et quouſqꝫvſqꝫ qͦ vociferab̓or vim patiēs ⁊ nō exaudiet? Quero eum miſera nec inuenio. vulnerauit me ⁊ abijt. Adiuro vos filie irl̓m vtſi inueneritis dilectū meum annūcietis eiqꝛ amore lāgueo. Et ita vere elanguit aīadū hoc mō aſſidue ſuſpirat ad deū ſuum.Eratqꝫ lāguor fortiſſimus. adeo vt macreſcerē ⁊ marceſcere totꝰ. diſplicebat quicqͥdagebā. quicqͥd videbā in ſeculo. ¶ Et aīoego ad aīam meam. Certe aīa mea adhucrudis es in amore nec ſatis erudita. ꝓpterea forte nō venit ad te dilectꝰ tuus. Uisintroeamus ſcolā aliquā q̄ doceat nos modum qͦ amādus ē amicus tuꝰ d̓s nr̄. Naꝫqd̓ ſine mō eſt. placere quō pōt? Qd̓ ſi adres alias viliores ars addit̉ ⁊ ꝓficit. ꝙͣtominꝰ rei huic diuiniſſime ⁊ qͣ ſola optīe viuit̉ exiſtimandū ē artē nō deeſſe? Annuitipſa. Uenit gͦ nō tā greſſu corꝑis ꝙͣ ſtudioſedule inueſtigatōis ad ſcholas varias: interrogaui de qͣlibet. Nunqͥd nō ars amoris doceret̉ in ea? Rn̄ſum accepi a ſingulis voce ꝯfuſa ⁊ rauca. Docemus amoremSed in veritate cōperi dum ꝑgereꝫ vltraquerere. ꝙ non erat amor ille. vt eſt amordei nr̄i. amor caſtus quē querebat aīa meaIn ſchola vna docebant̉ hoīes amare. inilla voluptatē. in alia mūdanā aliquā vanitatē. Quintiā ſchola illa q̄ videbat̉ honeſtiꝰ inſtituta/ ſcola lr̄atoria. ſchola ſcīaꝝvariaꝝ referebat ad cognitionē oīa. nihilad amoreꝫ. Docebāt̉ illic ſedulo adoleſcētes ⁊ ſenes. cum minoribus de rebus querere. diſputare. libros euoluere. verū a falſo acute ſecernere. In his totus mergebat̉intellectus. ſed affectus ꝓcul erat. ꝓcul ſine affectione ꝓcul valde. ⁊ exul in terra deſerta inuia ⁊ inaquoſa. In terra ſalſuginiſa malicia habitantiū paſſionū in ea. In loco horroris ⁊ vaſte ſolitudīs. exͣ terminoscōuerſatōis illius de qͣ dictū eſt. Nr̄a conuerſatio in celis. ¶ Ilico retorſi pedē egoBernardus ab his ſcholis. et aggrauataeſt valde aīa mea ſtudijs earū. eo ꝙ ita affectū ſuū vel deprauabāt. vel intolerabiliꝓrſus vanitate aridiſſimū relinq̄bāt. Etdehīc ex imo pectore altū trahēs ſuſpiriū.Filij inqͥt hoīm vſqꝫ qͦ graui corde vt qͥd ſine affecctōe de affectibꝰ iudicatꝭ. vt qͥd loqͥ