De omnibus ſanctis

46

fitatem in apoſtolis. Luctus purgauit auditum in martyribus ab impletōe tremula terrenarū ſolicitudinū ⁊ a ꝓprij cōmodiviſcoſitate per eſuriē iuſticie ⁊ miſericordieimpenſione. Luctus purgauit ⁊ ſanauit guſtum in cōfeſſoribus/ a febrili ⁊ ſordido humore fedorū deſiderioꝝ ꝑ mūdiciā cordis.Luctus deniqꝫ purgauit ⁊ ſanauit tactumſpūalem in virginibus ⁊ continētibus abinquietiſſima prurigine fede carnalitatꝭ ꝑvacem ſpūs. ¶ Porro neqꝫ lingua dicereneqꝫ mens percipere poteſt/ quanta ad hācſanitatem ⁊ reformatōnem a luctu factamſubſecuta ſit conſolatio. Ex magnitudineſuoꝝ effectuū eius plenitudo concludaturHec nēpe ꝯſolatio ſuo odore traxit abraāde terra ⁊ cognatione ſua. ⁊ īmolationemꝓprij vnigeniti nihilpēdere compulit. Sicde ceteris patriarchis ⁊ ꝓphetꝭ ſuo modoHec conſolatio ſua pulcritudine ducebatapoſtolos gaudentes a conſpectu ꝯſilij ⁊cͣ.Per ip̄ius dulcē armoniā lapides Stephano. ignis Laurentio. Agathe carcer. carbones igniti Tiburcio. Uincēcio ſartaginesdulceſcebant. Quid amplius? Per hancvtiqꝫ conſolationem ſapidiſſimā vaſta ſolitudo heremi. fames. ſitis. nuditas. et om̄iaque horrida ⁊ aſpera humana mortalitasrefugit. ea a beatis confeſſoribus vltro ſuſcepta ſūt. Deniqꝫ tenelle puellule hac conſolatione diuini amplexus cōfortate/ extinxerunt impetū ignis concupiſcētie infernalis. eis placuit celibatus. nuptie deſpecte ſt̓mors omniū terribilior abſqꝫ vllo terroreſuſcepta eſt.Bene ergo habet⁊hic terciū fundamētū in hoc t̓mīo ꝯſolatōvalidū ē ſicut p̄cedētia. ⁊ ſuſtinere ſine collapſu ſtructurā qͣdrificare ꝯſideratiōis p̄t.¶ Prima ꝯſideratio. Lugentes non ſolūnon contriſtat quicqͥd eis acciderit vt d̓ iuſto ſapiens loquit̉; ſed etiam ipſos letificat⁊ conſolatur. Ratio in ꝓmptu eſt. quoniāapp̄hendunt quicqͥd euenit eis/ tā ꝙͣ miſſūeis a patre miſericordiaꝝ. ⁊ a ſapientia diuine ꝓuidentie. que attingit a fine vſqꝫ adfinem fortiter; et diſponit omnia ſuauiter:tanꝙͣ etiam cooperans in bonum ſuū ẜmpoſtolicam ſententiam. Sit illud mors.

ſit tribulatio. ſit anguſtia. ſit letum. ſit triſte eodem per omnia vultū. eodem luctueadem conſolatione pugnant per arma inſticie a dextris et a ſiniſtrꝭ. ¶ Miratur hicaliquis de ſanctis noſtris. Miretur quomodo epicurus voluptatꝭ aſſertor dixit (teſte Seneca) iocundū eſſe virtuoſo / torreriin tauro phalaridis. Et dum moriēs vermibus ſcataret hanc vocem emiſit. feliciſſimū hunc diem ⁊ beatiſſimū ago. Nōne p̄cerea hoc vidit oculatiſſimꝰ ph̓oꝝ Areſto.dicens in virtuoſo omnia ꝯſonare rationi¶ Igit̉ erant fideles iſti ph̓i opponet aliquis aūt abſqꝫ fide intelligi pn̄t q̄ credunt̉Ubi eſt ergo illud niſi crediderius. nō intelligetis? Ezo autē quales iſti fuerint ph̓inon diſputo. Scio tamen nec mentituꝫ fuiſſe pn̄m. nec intellectum talium mercatuꝫhaberi poſſe abſqꝫ p̄uia fidei ſaltem informis colluſtratione. Et forte veritas ſeſe ꝑora infideliū ſicut olim per aſinā balaam⁊ per cayphā reuelauit. Propterea ip̄os intellexiſſe plene que dicebat nō aſſero. ſꝫ itatn̄ ſentiendū eē ꝯſtāter affirmo. Sꝫ dicuntnos dicere ita/ vel ad fauorē fidei vl̓ religionis adulationē. vel nr̄e ꝓfeſſiōis laudem.qͣſi vicꝫ officiū nr̄m mētiri ſit. ¶ Garriantqd̓ voluerint/ ꝓfecto. ⁊ ſi ceſſaret nunc oīsobligatō ad fidē ⁊ religionē certatū ⁊ comperta rō in hac me veritate teneret. beatos⁊ cōſolatos eē lugētes in multis quoqꝫ veriritatibus fidei nō minus exͣneis. ¶ Subinde miraculū hoc conſolatiōis in aduerſitatibꝰ fit ex gr̄a dei ſpecialit̓. ⁊ ex forti actuatione rōnis in recogitatiōe diuine ꝓuidentie pr̄ne om̄ipotentiſſime ⁊ ſapiētiſſime etoptime. Que actuatio fortis vel trahit adſe vel impedit actus inferioꝝ potentiarumaut ſaltem ne ſuū actum impediāt diminuit ⁊ remittit. Fūdat̉ hoc in illa regula ph̓ieMaiores motus impediunt minores. Ꝙautem in chriſti paſſione non ita cōtigeritmiraculoſe diſpenſationis fuiſſe dubiū nōeſt. ¶ Hic ingerit ſe corollarium de te beata virgine que regina celorū vocari dignaes. quia dum tuam pertranſiuit animamgladius paſſionis filij tui. anīa tua nihilominus conſolatione plena fuit. Deniqꝫ exhis elucet quo pacto in ſapientem neqꝫ iniuria cadit neqꝫ leſio.