De omnibus ſanctis

dtatis tue pōtabis eos. Et ibi. Ad impleb̓meleticia cum vultū tuo. Et ibi. Intra inaudiū dn̄i tui. Sic ⁊ talia īnumera. Ex qͦbus ꝓphetice ſentētie ꝯſonis elidit̉ poſitiohoīm felicitatē in voluptate nō in dei contemplatiōe ponentiū. Nā et ſi felicitati voluptas vl̓ vt ſecurius dicamnus iocunditasadiuncta ſit non tamen eſt felicitas neqꝫ finis noſter. ¶ Dic ſecundo. Si licet operari dei mandata propter leticiam et delectationem quam omnes appetunt cōſequendam. Reſpondi non licere tanꝙͣ pro finevel motiuo principali. Eſſet enim peruerſa et quodāmodo ſymoniaca aut adulterina affectio. Secus dū deus eſt principalis finis intentiōis/ ⁊ delectatio ſecundariſub hoc fine. qm̄ vbi vnū ꝓpter aliudiamnō plures quodāmodo ſꝫ exiſtimat̉ vnusfinis. ¶ Dic tercio. Si multo plures ex hoībus p̄ponūt ſpūalibꝰ carnales leticias Preponunt rn̄di qm̄ in guſtu corrupti ſunt. etquia ſpūalium guſtationē nō ſatis attigerunt. ¶ Dic quarto. Si par ſit in oībus ſāctis leticia ⁊ exultatio. q̄libꝫ itaqꝫ ẜm Anſhelmi deductione videt̉ eē infinita dū quilibet tm̄ gaudet de bono alterius ſicut deꝓprio ⁊ ita per reflexiones ꝓcedendo reſultabit gaudiū ſine modo. Rn̄di de lectationes in ſanctis ⁊ finitas eē ⁊ impares. Finitas quidē ſicut anime ſubſtātia ⁊ ſua capacitas finite ſunt. Impares vero ẜm diuerſas manſiones ⁊ cubiculoꝝ hoc eſt cōſcientiarum diſpoſitiones in gratia ac natura.Proceſſus autē Anẜ. non de infinitate formalis leticie locum habet. ſed de obiectalivel exemplari vel occaſiona li. ¶ Dic quinto. Si leticia ſanctorum viciſſim quādoqꝫvel minuitur vel augetur. Minuit̉ vel augetur. Reſpōdi ſi fiat aſpectus ad leticiamab accidentali beatitudine conſequentemvt de creaturarum pulchritudine gaudiobonitate. ⁊ in aureolarū coronatiōe. Hocintellexit doctor noſter iheſus dū ait. gaudium eē in celo angelis dei ſuper vno peccatore penitentiam agente. Similiter gaudium eſt ſanctis dum ex eorum imitationedumqꝫ ex eorum predicationibus vel ſcriptis ad bene agendum conuertimur. Itaergo nunc ⁊ al̓s dum honoramus ſanctosdum precamur dum libros eorum legimꝰ

dum d̓ eis predicamus ip̄os vtiqꝫ letificamus. Propterea grādis fiducia preſtaturnobis ꝙ repulſam non patiemur dum qd̓maxime cupiunt ⁊ quo delectant̉ petimusoramꝰ ꝓſequimur. ¶ Dic ſexto. Si triſtentur ſancti compatientes malis noſtrꝭ/ quale eſt illud angeli pacis amare flebunt? Reſpondi non eſſe amplius in ſanctis dolorēnon luctum/ paſſionem quidem ꝑdiderūtet ſi non compaſſionem. Poſſūt nihilominus intelligi d̓ noſtra pietate triſtari. dumgaudio illo carent qd̓ de noſtra ſanctitateſentirent. ¶ Dic ſeptimo. Si hic ſuper flumina babylonis in tāto tāqꝫ incerto damnationis periculo liceat quādoqꝫ gloriariexultare ⁊ letari. Lieꝫ reſpondi ſed in domino cum tremore. Alioquin trepidatio ſine exultatōe miſera ⁊ exultatio ſine tremore ſuperba vanaqꝫ reputatur. ¶ Dic octa Cuo. Si ꝓ viatoribus damnandis orantꝰReſpōdi orant/ vel quia fortaſſis eos damnandos nondum ſciunt/ vel vt minus mitiuſqꝫ damnentur. ⁊ vt compaſſionis habere viſcera ſe demonſtrent. nondum em̄ obſtinati ſunt. nondum locus deeſt remedijꝙͣdiu incole ſunt in terra/ ꝙͣdiu ſedē tenetmiſericordia domini ſuperexaltare potensiudicium/ tamdiu fas eſt condemnanduꝫin terra iuſticie ad miſericordie curam appellare. vbi preter humanoruꝫ mortem iudiciorum peccatorem abſoluit accuſatio ꝓpria/ propriaqꝫ ſaluat damnatio. Si noſipſos iudicaremus. non vtiqꝫ iudicaremur.¶ Dic nono. Si noſtras orationes ad ſanctos fuſas ipſi ſemper agnoſcunt? Agnoſcunt. reſpondi. Hoc quippe ad ſuam gloriam. hoc et ad beatitudinem ſaltem accidentalem pertinere cognoſcitur. Hoc igitur ſit vel in verbo vel reuelante orantisangelo. vel alio tali modo. ¶ Dic decimo.Si tantundem valeat orare ſanctum aliquem minoris meriti et maioris. et vnumſicut plures. et cur dictum eſt ad aliquemſanctorum conuertere. Hoc dicendum eſſe reſpondi. Quoniam affectio noſtra noſtraqꝫ deuotio. nunc iſto nunc illo modonunc ad hunc nūc ad illum ſanctum, plus⁊ plus accenditur. quo fit vt cōmodi plushabeat oratio. Addito ꝙ deus vult ſctōsſuos quoſlibet honorari/ hunc in illa hūc

§