Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Collatio

ſubtrahere ſe debeāt. iteꝝ et īteꝝ vehementiſſime cōmoneat. Ita dū ad teip̄m nocte ſaltem redieris verificet̉ illud Uirgilijeneid̓. vij. Ip̄e domū ſera/ ꝙͣuis ſe noctę ferebat. Hoc pacto tecū multa loq̄ris vt precipit. tn̄ caue ne male loqͣris. Hoc mō apd̓te corā deo cauſā tuā ages accuſator tui ſeueriſſimus. Idemqꝫ verax teſtis et iudexequiſſimus. Ages autē hoc vigilātioriſedulitate ſi auribus tuis ſꝑ inſonare putaueris illā vocē ꝓphete ad Ezechiā. Biſpone domui tue quia morieris tu ⁊ nō viuesEſa. xxxviij. O ꝙͣ vtilis ꝓrſus recordatio⁊ q̄ in ꝓſperis ſimul ⁊ aduerẜ hoīem ſancto timore pauidū. ⁊ qd̓ amplius eſt libeꝝefficiat ⁊ mūdi ꝯtemptorem. Facile inquitHiero. ꝯtemnit oīa ⁊cͣ. O ꝙͣ felix ſomnus iſte erit altus liber ⁊ tranquillus poſthmōi recognitione ſui. Anima itaqꝫ tanꝗͥin ſinu iaceat dei/ ſecura ꝑſiſtat/ reiectis fedoꝝ demonioꝝ amplexibus. Nā totiēs inter abominādos amplexus diaboli aīa dormit. quotiens peccati mortalis ꝯſcia impenitens requieſcit. De mane v̓o intellectꝰipſā oculatiſſimā ꝓuidētiā cū mēoria ī ſpeculā mittat. que diligēti ꝓuiſiōe ac ſolertioīa occurrētia examīet atqꝫ denūciet. ne qͥdinopinatū ne qͥd ſubitū. ne qͥd imꝑmeditatum ſurrepens ꝯturbet aut ne ꝑ inſcientiāvtilia p̄termittat. Porro ip̄i volūtatiquā ſponſā hoīs in domo poſuimꝰ/ hͨ Mobſeruāda erūt. fides thori ⁊ caſtitas integerrima; ꝯſideratioqꝫ ſemitaꝝ domus ſueprout int̓ mulieris fortꝭ p̄conia a ſalomōepoſitū ē. Suſpectos habeat oēs temptationū malarūqꝫ cogitationū introitus: cetusadulterorū atqꝫ latrunculorū inſidias. Sipulſauerint fores ſi feneſtras impulerīt cōfugiat ilico ad intellectū ⁊ eo inſcio ⁊ incōſulto nullos ſuſcipiat. Si alloqͥ blande ceperint / obſurdeſcat. Sirenes ſunt ſuā cantu ſopiūt vt demergāt/ ſi ſuos petāt amplexus cito reijciat/ latronū more gerunt; amplexant̉ vt perimāt. Si blanda frons ⁊ ſuauis p̄tendit̉ nō ꝯfidatꝭ arridēt vt irrideāt.Si ꝓmiſſa ꝓmiſſis accumulēt non credatQuotidianū ē ꝓuerbiū. magni ſponſorisrara vt plurimū fides ē. Ceteꝝ ſi fallacit̓ſenſimqꝫ obreꝑe aut vipalā irruere conentur hmōī tēptatiōes/ a ſe ꝯtinuo virili ani

moſitate aut debellat aut diro vultū ⁊ acribus v̓bis increpet dicēs. Seorſum vos maligniſſimi ſeductores nil mihi vobiſcū. Abite hinc ꝓcul cū dolis vr̄is; veſtriſqꝫ fraudibus. qm̄ intus vos ⁊ ī cute noui. ſcio cerce qͥd q̄ritis meā quippe ꝓſtitutionē meaꝫinfamiā meā deniqꝫ mortē. Et hec ego patior miſera nō faciā hercle nō vobis aſſentiā. Quāobrem auolate celerit̓. aliā queriteſi poteſtis/ quā vr̄a blādimēta ⁊ male ſuaſa v̓ba illa q̄ent. q̄ vr̄is credula ſit lenociniis. Me interim ſinite. qꝛ nō ſum quā putatis. aut q̄ vr̄o digna ſum ludibrio. Hac etſil̓i voce vtat̉ volūtas ſpōſa aduerſus temptationū malarūqꝫ cupidinū inſultus. Caueat ne eoꝝ vinculis ſe ligari aut manibusprendi ſinat. vel facibus ſuccēdi. Obnitat̉totis conatuū neruis; impetui primo. memor tragici illius in hypolito. qͥ blandiendo dulce nutriuit maluꝫ/ ſero recuſat ferreqd̓ ſubijt iugū. Sciat p̄terea ꝙ femīa mollit̓/ ⁊ ſemiplene negās/ petere docet ⁊ āmonet. Feliciſſimā ꝓrſus volūtatē dixerim. ⁊btā glorioſaqꝫ ꝓle fecundā/ q̄ ſe fornicarijshmōī ſuggeſtiōibus non īmiſcuerit. infeliciſſimā v̓o ſi talibus ſeipſā expoſuerit ꝓſtituendā. qꝛ infautiſtiſſimos monſtruoſiſſimoſqꝫ et vipereos pctōꝝ fetus gignet ī parente ſuā armatos. ſicut leonē ſuꝑbie luxurie porcū/ canē inuidie ⁊ ita de ſil̓ibus perq̄ cruciabit̉ lacerabit̉/ perimet̉. Ad vltimū corpus tuū qͥ efferus bos ē domab̓ ꝓuidebiſqꝫ ne ocio torpeat. Maligne nature ē/ abude ſuauiterqꝫ paſtꝰ recalcitrat. Impinguatus excutit ingū ⁊ vehiculum. ſeſſoremqꝫ deijcit Audiſtis qͥbus ſtudijs qdomus ꝓpria regēda ē qͥbus exercendadiſciplinis. quanꝙͣ faſtidij timidus multap̄tereā. Nūc qͥd ex te vagabūdus incediſ?;Precurre pͥor in domū tuā. Ecc̄i. xxxiiij. ettenet a cōi hoīm ſtulticia exime. de qͣ hiero.ad Sabinianū. Solemus mala domꝰ nr̄eſcire nouiſſimi/ ⁊ liberoꝝ atqꝫ ꝯiugū viciavicis canētibus ignorare. Ita ē/ aliene domus curioſi ſumus/ negligētes nr̄e. Uiciaidcirco nr̄a vltimi cognoſcimus. hinc irridemur. hic nob̓ placētes. fabula ppl̓o et riſus efficimur. Quo ꝯͣ bene iubet ꝑiſius (vtp̄miſi ⁊ repeto) Tecum habita. ⁊ noris ꝙͣſit tibi curta ſuppellex. ꝙͣtū ſcꝫ a v̓tutū poſ