eiuſdem ſermonis

4

pra deum In tali p̄terea vitā egiſſe ponitUalerius li. vij. c. j. ip̄m aglaum ſophodium. qui ꝙͣuis archadie eēt pauperrimꝰ appollinis tn̄ reſponſo gigilidoꝝ regi opulentiſſimo in felicitate p̄latus eſt. Et rn̄dit magis ſe ꝓbare ſecuritatē ridens tugurium ꝙͣtriſtem curis ⁊ ſolicitudinibus aulā. Nuquid hanc in habendis edibꝰ modeſtā humilitatē ceſar auguſtus tenuit. qui domuꝫſuā eo ꝙ paulo eminentior eſſet alijs/ coeqͣuit? De hoc Ouidiꝰ in de faſtis li. vj. Necparuū huius rei nobis chriſtus reliquit exemplū. qui nō marmoreas domus ſed humile p̄ſepiū ſua natītate illuſtrauit. Quāobrem his admonitus obẜuatū habeas ſecuram tibi jpſi tranquillāqꝫ humilitatꝭ domū ꝯſtruere. Qui em̄ altā fecerit domū ſuam querit ruinā. Prouer. xvij. Rō. qꝛ niſidn̄s qui tm̄mō humilia reſpicit edificauerit domū: inuanū ⁊cͣ. ¶ Poſt extructāhumilitatꝭ domū cura reſtat p̄cipua or Qdinare familiā ne domus ſit in qua nulluſordo ſed ſempiternus horror inhabitat/ fugiēdaqꝫ om̄ibus modis a domo diſcordiaẜmpitagoricoꝝ ſnīam/ cuiꝰ meminit Hiero: in epl̓a ad rufinū. Ad qd̓ retorq̄ri pōtillud Areſto. enigma ibide poſitū hyrundinē in domo nō ſuſcipiendā .i. garrulamloquacitatē. q̄ effectrix eſt iurgioꝝ. ¶ Subinde vt voluntatē intellectus doceat quaſimaritus ſpōſā neceſſe ē quatinus ea appetat qͥ recta ſunt adhibeat modū deſiderijs⁊ ſe incōſulto velit nihil. Semꝑ meminerꝭnō ob aliud egregiā ade domū miſerabiliruina deiectā/ ꝙͣ ꝙ vxor p̄cupida fuit/ ⁊ voluntas p̄ceps temere ſine intellectus conſilio pomū viſu decoꝝ p̄ripuit. ¶ Porro obuia caute/ ne rixoſa ſit voluntas. ne aut fumo domus abundet aut ſtillicidijs repleatur. alioqͥn abeundū tibi eſt/ mihi non credis dicenti hoc ſapienti fidem p̄ſta. Quidſumus ſi petis niſi ignorantia oculos intellectus ꝑſtringens. qua circūſeptus vix ſecūhabitat fugit ſe potiꝰ ⁊ horret veluti quandam mortis imaginē? Qd̓ Sen̄. exp̄ſſit dicens. Ocium ſine lr̄is mors eſt ⁊ viui hoīsſepultura. Behinc quid p̄ ſtillicidia niſi labiles inſtabileſqꝫ cogitatiōes accipimus qͥbus exagitatus intellectus ad ſeip̄m redire ⁊ in ſeip̄o ꝯſiſtere neqͥt? Rixoſa v̓o muli

er eſt voluntas improba. ⁊ que in ſenſualitatis naturā pene degenerat. Hec aſſiduismalarum cupidinū ſtimulis vexat intellectum eundemqꝫ volitionū ac nolitionummutuo altercantiū litibus inquietat vultcalcatis ſponſi legibus imꝑare prout libet.Intonatqꝫ illud ſatyricū. Sic volo ſic iubeo. ſit ꝓ rōne voluntas. Quid agat tuncintellectualis fenſus reclamet nō exaudiet̉p̄cipiat non obediet̉/ ⁊ obiurget acerbiꝰ ſono remorſu ꝯſcientie feriet̉. Quid igit̉ reliquū ē niſi ſemete domo p̄ripere. Nihilominus ꝑſiſtendū eſt viriliter. videbis furore voluntatis ſedato ip̄am dare victas manus lugere cōmiſſum. veniā vltro imp̄cari. Et ꝙͣuis receſſum pares ſponte reuocabit ingens illud creuſe ad Eneā? hanc primam tutare domū. Eneid̓. ij. Ita tamē niſi obſtinata ſit ac in reprobū ſenſū data/ tūetiam monenda eſt / tū coarguenda/ ⁊ ne talia p̄ſumat in poſteꝝ legibꝰ coercēda ¶ Ataltera ſuꝑeſt intellectui ſolicitudo/ ſeruoscompeſcere. ⁊ nequādo dominationē vſurpent ſtudioſiſſime ꝓuidere. Itaqꝫ effrenesſunt cōtumaces ſunt/ ingratiſſimi ſūt confeſtim vt dominū ſuū eis beniuolū indulgentemqꝫ ſenſerint; exiliūt. Repente dn̄mꝓpriū diſcerpunt vt canes ſui Metamor.iij. atqꝫ eum indigniſſima tyrānide p̄mūtverūqꝫ experietur illud ſapientis. Qui delicate a puericia nutrit ſeruū ſuum. poſteaſentiet eum contumacē. Prouerb̓. xxx. Etibidem. Inimici hominis domeſtici eius.Quāobrem eos ſi renitentes ſintꝭ bonaruꝫconſuetudinum arceat compedibus et inertes aſſiduis exercitationū verberibus vrgeat ¶ Quotidie inſuper ſemel ⁊ ampliusprecipue hora nocturne quietis/ cum te lectus ſuſceperit ponat intellectus cum eis qͣſi cum ſuſpectiſſimis diſpēſatoribus rationem. Nullum hoc precepto ſalubrius / nullum viro preſertim xp̄iano efficatius poteſteſſe. Qd̓ ſecum ſe facere ſolitum ipſe Sen̄.iij. refert de ira. Interroget intellectus intribunali mentis ſedens a ſingulis cur ſicaut ſic tali in loco/ tali in temꝑe geſſerint.cur ſic viderint / ſic audierint / tetigerint / locuti ſunt? Puniat mala ꝑ timore carnificēꝑ increpationē exrata corrigat ꝑ amorē bona coronet; et quid deinceps agere a qͥbus

EE 4