Dn̄ica ſcd̓a poſt paſca

42

Secunda prouiſio.¶ Fiat amplius apud ip̄os qͥ ſe p̄dicatiōibus exponūt/ examinatio prius circa gnaͣlia noſtre fidei. et circa p̄cepta et mores. vtagnoſcat̉ ſi talia p̄dicare nouerūt. ⁊ ad eaprincipalit̓ p̄dicanda. ſecluſis fabul̓ anilibus ⁊ ludicris cōpellant̉. Arceat̉ inſuꝑ tāgeneralis licentia apud qͦſdā religioſos qͥꝓtinus vt aliquis ſciuerit duo verba ꝓferre volubilitate lingue; intronizant eū ī cathedra p̄dicādi. Inſtruāt̉ deniqꝫ nō detrahere ſuꝑioribus abſentibus in ſubditorūpreſentia. Nam hoc agere quid ꝓficit niſi ad ſubuerſionem auditorū. apud quosinde nutritur rebellio. murmur. odiū. impatientia. contumelia proteruia. et detractionis libido. cuiꝰ ſignuꝫ eſt quia extollūtſe detractores hmōi. quaſi ſoli ſint qͥ veritatem audeāt palam dicere. Doceat̉ populus econtra obedire p̄poſitis ſuis etiaꝫ diſcolis oſtendendo. ꝙ dn̄s regnare facit malos ⁊ hypocritas ꝓpt̓ pctā populi ⁊ in eorūgrauem penā. Sic habeat p̄dicator līguā.et lingua. Linguā ꝓ ſubditis ⁊ linguaꝫ ꝓdominis in prelatis.Tertia prouiſio¶ Fiat rurſus prouiſio ſufficiens curis parochialibus. vt ſibi poſſint de pabulo p̄dicationis ꝓuidere. ſicut inſtitutio prior habuerat. que apud multos adhuc obſeruatur. vbi mendicantes nō abundāt. Sic etiam in qualibet parochia cura ſpecialis iuxta ſacros canones de inſtructiōe ꝑuuloꝝp̄ſertim in moꝝ diſciplina ẜm pͥmitīa nr̄ereligiōis rudimēta. Eccl̓ie ſiqͥdē reformatio (ſicut qͥdā ait) debet inchoari a ꝑuuliſqm̄ eiꝰ deformatio venit ab eis praue ⁊ nequit̉ inſtitutis. Quāobrē fiat ſicut p̄tactūeſt ꝓuiſio ſufficiens aliqua ꝓ mgris. fiatꝓ p̄dicatoribꝰ idoneis. ſi ſint ſeculares dep̄bendis. ſi mendicantes aliūde ꝑ p̄ latos ⁊curatos. qͣtenꝰ ad pietatē magis ꝙͣ ad queſtū ſuā valeant attentionē ordinare. Itaqꝫ ſi ꝓcuratoribꝰ/ ſi aduocatis/ ſi alijs practicantibus aſſignant̉ ſedulo pēſiones certe ⁊ magne ꝙͣuis aliunde lucrent̉/ qualit̓nō abſurdū erit/ nō magis hoc fieri ꝓ laborantibꝰ gratis ad ſpiritalē omniū dn̄ica96

rū nutritionē dū exercent officiū qd̓ de neceſſitate monſtrauimus annexū eſſe paſtorali dignitati? ¶ Sed improperando dicūt nōnulli p̄latoꝝ. Cur inquiūt vos theologi maxime doctorati/ non predicatis?cur ſtatis in ſtudio vel in cameris tota dieocioſi? Cur talentū ſcientie vobis collatūretinetis? Accipiant ſic loquentes veramhāc ꝓ multis rn̄ſionē. Nemo nos conduxit. neqꝫ licentia magiſtral̓ ī theologia datobligationē p̄dicandi. ſꝫ on̄dit idoneitatē/ quā exercere nō tenent̉ niſi velīt vl̓ aliūde mittantur cum mercede ſua. Addito ⁊plus ſolicitudinis ⁊ temporis apponet aliquis predicator verbi dei in vno ſermonerite componendo / retinendo ⁊ ꝓnunciando; quā aduocatus vnus per multos diespatrocinando. Cur ergo ſua mercede chariturꝰ eſt recipienda ab illo cuius debituꝫexercet officiū non ſolum a populo? Hocigitur fiat fiat. Quod audacius introduxi. qꝛ me ſentio ab omni ſpecie queſtus alienum. cum ſatis iam habeam dei dono debonis eccleſie vt ponam ſine ſumptū alieno euangelium.¶ Quarta prouiſio.¶ Fiat poſtremo quo ad hoc publicatō qͦrundam tractatulorum compoſitoruꝫ velcomponendorum vl̓ qui iam forte compilati ſunt in quibus generalis tenor noſtr̄fidei et preceptorum ⁊ ſacramentorū cumſimilibus contineātur. quatinus in eis ſacerdotes et curati ſimpliciores legere poſſint ⁊ inſtrui quid ip̄e ſcire quid alios docere debeant. docere inquā etiam per ſcripturam talem ſi non aliter cognouerint.Compelli quoqꝫ poterunt/ talia ſuis expēſis exemplaria ſibi comparare. quēadmodum fit de ſtatutis humanis ſynodalibꝰ/ꝓ cura tꝑalium / et hoc niſi forſan aliundecharitas abūdat p̄latoꝝ indigētie pauꝑiorū ſubuenire voluerit. ¶ Hic inſeri potuiſſet de lectionibꝰ ſacris legendis ad mēſaꝫeccl̓iaſticoꝝ ⁊ p̄ſertim p̄latoꝝ. Itē de cohibendis queſtoribꝰ iſtis laxantibꝰ linguasſuas ad falſitates ⁊ ineptias. Sꝫ hec interīſufficiant de ꝓuiſionibꝰ circa primā ꝑtitionem. et ſuas conſiderationes ita commęmoratas.