Ad eccleſiaſticoꝝ cautelā
42
betur in iuda quem in honore apoſtolicoIeſus tenuit. nec a conſortio ſeꝑauit quātūcunqꝫ ſciret illū apoſtatā in occulto Sꝫnec virgo eum Maria/ ſui facinoris ꝯſciadeuitauit.Dic igitur qualiter ille erit caput in eccleſiaſtica hierarchia quinon meretur dici membrū? Reſpondi poteſtates ⁊ gratias iſtas eſſe diſtīctas ẜm donum prelationis/ et donum charitatis ſeufidei. Propterea poteſtas p̄latōnis manere poteſt immo dari/ deſinentibus alijs. ſicut abſcedente charitate/ manet ſepe fideset ſpes. ¶ Error oppoſitus/ magnā vt audio in anglia rixam dedit Materia igiturſufficiens ad prelationem de facto vel ſuſcipiendā vel recipiendam eſt homo baptiſatus viator intendens reciꝑe id quod eccleſia conferre conſtituit. ¶ Dic cur dominꝰiudā quē caſurū ſciebat e legit in apoſtolūEgo inquit duodecim elegi/ et vnus ex vobis dyabolus eſt Reſpondi queſtionē iſtāeſſe vnam de illis. quas intuens apoſtolꝰreuer enti ſilentio preteriens honorauit exclamans. O altitudo diuitiaruꝫ ſapientieet ſcientie ⁊cͣ. Hoc vnum ſcimus ꝙ in iuda nō cauſauit deus improbam voluntatem ꝓditionis ſcelerate ineſſe malitie. Attn̄ ip̄a hac mala volūtate bn̄ vſus eſt tanqͥdei ſapientia attingens a fine vſqꝫ ad finefortiter ⁊ diſponens oīa ſuauiter. Corripitur hic ſtulta ambitio cordis humani. proruens impauide ad culmina dignitatumquē honorē/ hō etiā vocatus etiā electus adeo/ nō tute neqꝫ ſine multo cadēdi diſcrīeſuſcipit. teſtimonio ſunt iudas ⁊ ſaul plurimiqꝫ. Quis igit̉ manet exitus/ dū ingeritſe quiſpiā p̄ce p̄cio nō vocatū nō electumvtinā nō reprobatum.Dic ſi miracula fiebanta iuda vtiqꝫ reprobo. quale erit ꝓ canonizatione ſctōꝝ apud eccl̓iam argumentū. Reſpondi vitam inſpici debere. que ſiin humilitate certa et nō dicta ꝯiuncta ſitmiraculis. r̄ſultāt (vt det̓minat Greg. indialo.) duo ſigna ſufficientis ſanctitatꝭ on̄ſiua. Porro miracl̓a ſine vita quo ad hocſignū fallax. Properabat ingenioſitas ſtu
dioſa multiplicare queſtionēs hmōi ſupernumerū. cui ego valefaciens/ noli inquamamplius me interrogando morari. quoniam grandis adhuc reſtat dicendoꝝ via d̓ſignis ꝓditionis ſymonis ſchariotis. Paruit illa. illa petens ſcolaſticuꝫ exercitium.ego ad morale negocium redeo ⁊cͣ.Numeratis itaqꝫ quattuor Mſil̓atōibꝰ ſumptis ex iude ſtatuvl̓ ꝓfeſſiōe ꝓ collatōis ꝑte pͥmaſuꝑſunt iuxͣ ꝓpoſitū ab initō ſimulatōes alie/ qͥbꝰ ꝓditiōeꝫ ſuā iudas veltegē vl̓ excuſare conatꝰ ē/ tā geſtu ꝙͣ affatu:Quatuor vtrīqꝫ notauerā ꝙͣꝙͣ plures īueniri poſſe n̄ abnuo. Has ſil̓atōes tū occupationū turba irruēs tū amica breuitas p̄terire iubebat. qͣs nihilominꝰ breui cōpedio nō taꝫ ambulare ꝙͣ excurrere ꝓpoſuioctonariū ſub qͣternario cōplexurus. ⁊ admores ſub qͣdruplici ꝯſideratōe tͣducturꝰPrima conſideratioIudas cū ih̓ū cibū ſūpſit nedū carnalē ſꝫſacr̄alē. qd̓ eſſe debuerat/ nō mediocre fed̓ris argumētū Omittamꝰ iudā. clerū intueamur. ⁊ ꝓchdolor eccl̓iaſticos ſil̓es īuenimus/ comedētes pr̄imoniū ih̓u. eū v̓o ī ſuis pauꝑibus ſpoliātes. ſumētes euchariſtiam. ſꝫ eā venalē faciētes. Hīc ꝓueīt eſtīotāta ſuꝑ oēs hoīes in eccl̓iaſticis qͥbuſdaꝫcecitaſ. tā ī corrigibil̓ obduratō iuxͣ imp̄cationē ꝓph̓e. Fiat mēſa eoꝝ corā ip̄is in laqueum ⁊cͣ. Tolerat nihilominꝰ eccl̓ia tales ſicut xp̄s iudā. agricola zizaniā. p̄fertiī occultis ne/ vl̓ ꝯfeſſio ꝓdat̉ vel ſecretumSecūda cōſideratioIudas tolerauit lotōnē pedū a xp̄o ſibi fieri/ qͥbꝰ p̄die ambulauēat ad vēdedū eumFuerat hoc ſignū mūdicie ⁊ amicitie. ꝙͣꝙͣn̄emūdatior iteriꝰ ſꝫ ſordidior ⁊ odioſioreffectꝰ ē. Tales aliqͦs vide̓ ī clero ē: extēdētes palā pedes affectionū l̓ ī cōpūctōe vl̓ īꝯfeſſiōe tāꝙͣ xp̄i māibꝰ abluēdos. ſꝫ remanēt ſordes ī pedibꝰ eoꝝ. Quare? qꝛ nolūtpeccādi deſere penitꝰ volūtatē. ſꝫ eligūt velinſter quilinio libidinis cōputreſcere. velin alieni retētione rubigine cōſumi. vel igneo vindicādi zelo ſuccedi. Tales ⁊ ſi qͦtidie videāt̉ ꝯfiteri et celebrēt. irriſores ſt̓ ꝓ
6C 2