Adeccleſiaſticorū cautelā

Q

auaritie et ſuꝑbie in regionē noſtrā. Nonmuneribꝰ nō terroribꝰ ſolicitādo aīos cōtrariātiū ſed ꝑ viā liberalē ac benigne humilitatis. A qua tn̄ quā longe abierimuscogitare ſtupor eſt. querentibus omnibusque ſua ſunt nō que ieſu xp̄i. non ſine reatu ꝓditiōis. cū iuda ſymonis ſcariotis.Tertia conſideratio¶ Proditor eſt cū iuda eccleſiaſticus p̄dicans ⁊ confitens ieſum verbis. ꝯꝑibus aūtnegans Iudas interp̄tatur cōfitens. ſꝫ eſtcōfiteri deū ore. negare vero factis ẜm apoſtolum. ¶ Ignoſce mihi dn̄e ieſu. qm̄ hiccontra meip̄m ꝓphetaturus ſum ꝯtra animam meā niſi miſerearis locuturus Heuquotiens ego cum meis ſimilibus te Iheſum/ legemqꝫ tuā ore tractauimus? Quotiens alioꝝ languores predicando ſanarequotiēs ſpiritus immundos erroꝝ et vitōrum ab alijs depellere. quotiens teip̄m ineoꝝ cordibus ꝑ ſemen verbi tui ſpiritua liter gignere temptauimus? Cor autem noſtrum longe erat a te. languidū egrum. vitijs obſeſſum. cui ex ſententia dicere potueras illud ꝓuerbij. Medice cura teipſuꝫ:Illud inſuꝑ dictum tum peccatori. quaretu enarras iuſticias meas ⁊ aſſumis teſtamentū meum ꝑ os tuū? Tu v̓o odiſti diſciplinam. proieciſti ſermones meos retrorſum. et cetera que ſequūt̉. ¶ Sic vrias tulit ſecum lr̄as ꝓprie mortis. Sic fabricatores arce ꝓ ſaluando Noe cum ſuis ꝑierūtſic dicente Sen̄. Turpiſſimū eſt quod nobis obijci ſolet/ verba ph̓ie tractare nō oꝑaSic dominū cognoſcentes ph̓i/ neqꝫ tamēeum ſicut deum glorificantes non gratiasagentes/ dati ſunt in reprobū ſenſum. ꝙͣtomagis theologi xp̄iani.Nolo tamē inſultentpredicatoribus/ canes muti nō valētes/ neqꝫ volentes latrare. qm̄ ſi ꝓditionis rei ſt̓eccl̓iaſtici qui loquentes bona nō faciuntnunquid obſecro gloriabunt̉ illi/ nūquidexcuſabunt̉/ quoꝝ officio annexa eſt obligatio predicandi? Ip̄i autē bona neqꝫ dieunt̉ neqꝫ faciunt. Itaqꝫ duplici contritione ꝯterent̉. qꝛ ⁊ ſeip̄os interimūt letali gladio criminū. ⁊ alios ſilendo ociādoqꝫ ma-

le ꝑdunt. ¶ Quāꝙͣ terribile ſit valde vnde tāta ſurditas in auribꝰ p̄dicantiū qͥ propriā vocē nō audiūt. quo parto nō verent̉ferre dānationis in ſeip̄os ſententiā. Quōpreſumunt deū (vt ita loquamur) edocere quali pena mulctandi ſunt. Qua frōtenō expaueſcunt ſeueriſſimū illud de euangelio improperiū. Ex ore tuo te iudico ſerue nequā. Sed profecto aliqn̄ facilius ē accuſare vitia ꝙͣ vitare. facilius laudare virtutes ꝙͣ implere. Deniqꝫ. nō omnes qͥ ſcripturarum verba vel legunt vel loquūturformauerunt in ſeip̄os veros ꝓprios et intimos cōceptus eorum que dicunt̉. nō plꝰaliqn̄ quā pueri vel pice vel ceci de coloribus. Proprij nimiꝝ ⁊ veri cōceptus ſpūales/ ꝑ guſtū intimū guſtus vero intimusꝑ oꝑis exercitiū cū deſiderio vehemēti/ gignūtur formant̉qꝫ. Notauit hoc qui dixitAmandatis tuis intellexi. Et rurſus Guſtate. oꝑando. ⁊ videte cognoſcendo. Naꝫguſtus ip̄e cognitio eſt ⁊ exꝑimētalis noticia. ẜm Greg. in omel̓.Atuero ne miſerabilis hec admiratio. hec fatuitas inſenſibilishec incorrigibilis inſania videat̉ apud arrogantes ⁊ emulos. ꝓpria ſolis theologicꝭcommunis eſt affirmamus omnibus hominibus quos nō exceperit gratia ſaluatoris. Miraris tu et mirando deteſtaris ⁊ irrides ꝙ theologus dicit aliqua d̓ contemptū mundi ⁊ gloria futuri ſeculi/ et ea int̓pretaris quod nō credit qͦ loquit̉. Oſtendam tibi plus vel eque mirandū. Quis p̄cor eſt ex hominibꝰ qui neſciat ſe moriturū. qui non fateat̉ ⁊ dicat? Ego abſqꝫ vllamomenti interpolatione ſicut reus fugioad mortis ſuſpendium. ego ſicut vmbra p̄tereo. Nihilominus ꝙͣ raros ex hominibus oſtēdas mihi/ qui nō talia ⁊ talit̓ operantur in acquiſitiōe diuitiarū/ in luxu ſeculi/ in cōtentiōibus et emulatōibꝰ et ſimilibus inſanijs quaſi ꝑpetuo victuri ſint. q̄ſi nō ꝓtinus et repente velint nolint̓ ab hꝰvmbratili ſeculo migraturi. Currunt admortē ſicut vitulus aliqͥs ſaltās laſciuiēs⁊ ludens Ita nihil mouet eos illud quodſciunt quod loquunt̉ qd̓ pro certiſſima reꝓfitent̉. Mentior ſi nō viderim hominē

CC