41De dominio euangelico

41

ꝑticipationē iuris p̄ expoſitā Prima or̄o d̓iure in monarchatu / ꝑ ablutionē gr̄e q̄ r̄ginerat. Scd̓a or̄o de iure ꝑ humiliatōꝫ quetriumphat. Tertia d̓ iure ꝑ refectionē ſacramentalē que deo vnit ⁊ incorꝑat. Egoaūt aīaduertes materiā hāc latiſſimā quānō pateret̉ pn̄tis collatōis breuitaſ exequiꝯtētabor d̓ pͥmo nūc d̓ titulo/ orōnē cū ſuis ꝯſiderationibꝰ texere. d̓ reliqͥs ſi vita cōmes fuerit/ in poſterum diſſerere propoſui¶ Sic igit̉ exordior. Noli precor o rōnal̓ſpūs. noli gr̄am negligere quaꝫ offert tibipr̄ ip̄e te monachā ſtabilire. ip̄e tibi oīa inmanꝰ dare diſpoſuit. tm̄mō laueris ab iniquitate tua ⁊ ab oībus inqͥnamentis tuisablutis emūderis. Audi (o rōnalis ſpūs)⁊ ſi grādē rē tibi p̄cepiſſet pat̓. tū tn̄ facered̓bueras. ꝙͣto magꝭ qꝛ dixit tibi; vt lauerisſepties .i. ꝑfecte. ⁊ mundaberis a lepra pctīet te heredē ſuū te monarcham omniū cōſtituet/ ⁊ omnia dabit tibi in manus. Atuero ſi non lauero te inquit; non habebisꝑtem mecū. Horrenda nimis comminatio. Nō hēbis ꝑtē mecū. Et quā partem.de qua ꝓph̓a exultat gloriabūdus dicens.Pars mea deus ineternū. Pars hec ē merces magnanimis. hereditas p̄clara. immoomne bonū. ꝓpterea nō te ꝯtuirbet nomenꝑtis qͣſi tue aliqͥd auiditati vel monarchatui deroget̉. qm̄ ſi pars iſta deꝰ eſt ſicut eſt.quis negauerit poſſeſſorē eius habere dominium bonoꝝ oīm aggregatiōe ꝑfectū.Uere felix ablutio cui ꝑs talis tāta portiotā in ſignis p̄ſtatur hereditas ¶ Attendetibio fidelis ſpūs ſi primā baptiſmatiſ ablutionē in coinquinatā ſeruaſti. tectū beneactū eſt. lauari nō eges mūdus eſt totuſ/ ſilius ⁊ heres ex iſtis. Sed ſi rurſus intinctꝰes ſordibus pctōꝝ. ſi volūtatus in ſterquilinio flagitioꝝ/ nō deſꝑes. qm̄ tibi relinqͥt̉penitētialis ablutio ꝓ pctīs ⁊ ad gratiā regeneratio. Parua ne tibi videt̉ iſta patrisdignatio. ꝑua ne tā facilis ad hereditatemꝑditam reuocatio. Laua te ⁊ mūdaberis ⁊mundatus heres eris. Caue caue. ne abijtaris tante miſcd̓ie largitate. qm̄ tanto deteſtabilior vtiqꝫ erit tranſgreſſio; ꝙͣto eratimpletio facilior. ¶ Percingere igit̉ fi.del̓ ſpūs. p̄para pelui cordis tui. q̄ ſur­ 1ſum patula ſit ꝑ celeſte deſideriū. ⁊ n̄ euer

ſa humi/ ꝑ cupiditatē terreſtriū Eijciaturab ea oīs aliena repletio. p̄ſertim aceruusgrādis/ aut lapidoſaꝝ aut lutoſaꝝ cogitationū ⁊ affectionū. alioquin aqua mundatiuā/ quō ſuſciꝑet? quō cōtineret? tota dilaberet̉. tota foras efflueret. Hec aqua (ſineſcis) aqua eſt tuaꝝ piaꝝ lacrimarū hauritur ip̄a / a puteo ꝯtritionis ꝓfunde cauato ꝑ acutū ligone meditatōnis. ſitula fid̓iillā ꝯtinet. corda ſpei ſurſuꝫ trahit. fornaxardens charitatis eā calefacit. miſcet cinēsrecordatio peccatoꝝ. ¶ Tale ſibi lauacruꝫquotidie p̄parabit inclitus rex. Lauabo inquit ꝑ ſingulas noctes lectū meū lacrimismeis ſtratū meū rigabo. Uult ecce xp̄s pr̄nr̄ lauare tibi pedes. noli ꝓhibe̓. ſꝫ dic cūPetro. dn̄e nō tm̄ pedes affectionū/ ſꝫ ⁊ manus oꝑationū ⁊ caput cogitatōnū. Lauasquotidiana ſolicitudine manum corꝑalēaut tunicam ſit tibi queſo cura vigilantior de aīma tua/ ꝙͣ d̓ manu vel tunica. Nōſis oro piger ad lauandū animā tuā ꝓ cuius lauatione/ chriſti ſanguis effuſus eſt.Nō vis habere in mundā domuꝫ. immūdum vas. immundū ſeruum. immundaꝫcaligā. immundaꝫ animam habere quarenon refugis? Sit tibi carior anima tua qͥcaliga: monet Augꝰ. ¶ Porro cōfeſſor nr̄locū tenet xp̄i/ oſtende illi ſunt ſordes noſtre/ q̄s ꝑ abſolutōis manuuꝫ tāgis ⁊ abluet. ⁊ lintheo ſatiſfactōis abſterget. ¶ Lītheum iſtud ſatiſfactōis triplici ſilo vel ſtamine ꝯtextū eſt. Alū aliud eſt orationis. aliud ieiunij. aliud elęmoſyne ſalutaris Uisgͦ hr̄e ꝑteꝫ cū xp̄o. vis omnia cibi in manꝰdari? Reſpondebis volo. et valde voloUt gͦ taliter mūderis ⁊ in filiū mūdatꝰ etterſus adopteris neceſſe eſt. ¶ Sꝫ hru qͣliter ⁊ amplius iudā reprobū imitāt̉ ꝙͣ plurimi. quoꝝ corda que demon occupat / nl̓la deuotionis vnda ſubintrat. ꝓditores ſt̓hypocrite ſunt. fures ſūt aut ⁊ ſacri legi. eccleſiaſticoꝝ loculoꝝ raptores. ꝓpterea qͥcquid exterius agat̉ circa eos remanent intus ſordidi. Nulla eos p̄dicatio. nll̓a horrende dānationis interminatō nullū diuine dignationis ⁊ humiliatōis obſequiuꝫ.nullū beniuolentie ſignū/ oſculū vel alloquiū. nulla poſtremo bonoꝝ ſocietas a p̄cōceptꝭ facin oribꝰ plus ꝙͣ iudā abſtergent

bB 3