Sermo in cena dn̄i

ſe. Ponit in celū os ſuū ⁊ lingua eius tranſit in terra. caput qͦꝫ inter nubila cōdit. qꝛibi eſt tenebroſa aqua in nubibus aeris.¶ Hec poſtꝙͣ animad uerterit ꝑgere mevt de pnīa loquerer. pepulit me. ad cuiusimpulſum cum tremiſſem ⁊ faciē cōuertiſſem. ipſa me torua indignabūdaqꝫ animoſitate ſuſpiciens vt arrogans eſt ⁊ tumida.Abi inquit in malā hora tuaꝫ. quid cogitas. qͥd ordiris. qͥd puſillus iſte ⁊ degeneranimus obrepſit tibi vt famā negligere vtꝑpetuā ꝯflare nō horreas infamīa. Quidme ſpectas ita. dum omiſſis cōſiderationibus altis ⁊ ſubtiliſſimis ſpeculationibus.materiā cōmuniſſimam aſſumis. qͣſi in eadem iugiter cantilena nugatoria ꝑſeueresqͣi pueriliter vulgariſſimū carmen afferasvel efferas. Linque humiles materias. nūquid deſunt tibi myſteria longe plus difficultatis ⁊ vere laudis habentia/ circa ſacramentū altaris ⁊ bn̄dicte paſſionis. Illic tuū ingenium. tuā manifeſta eruditionem. coram viris omni doctrina ſuꝑeminēter eruditis. An ignoras vbi loqueris.Adde ꝙ materia de pnīa nō accuratumſtilū vel elaboratū ſed qͦtidianū exigit. qd̓locutōis genus qͣi ſordidū iam apud modernos diſſolutū floccidū ⁊ nauſeans cōtemnit̉: p̄ſertim in ſermocinalibus exͣ ſcholam. None demū habet in ꝓmptu qͥlibetmateriā hanc de pnīa/ ꝑ doctores copioſiſſime ꝑtractatū. iiij. ſnīarum et in ſummisatqꝫ tractatulis confeſſorū. Quiſquis ea legere voluerit ꝑtinus intelliget. Pretereaqueſo nō te caſſo labore fatiges. neqꝫ turpēriſū tibi ſuſcites. ¶ Hoc mō ſcīa inflāsſtomachando loq̄bat̉ tum ē ſurſum elapſa eſt ſicut placuit altiſſimo charitas edificans cuius introitū decorē ⁊ aſpectū ſcīainflans que ⁊ ſuꝑbie ſpū ⁊ inuidie tota vexabat̉ ferre nō valens/ mox abſceſſit tunccharitas ſic orſa eſt. Te nō fallat p̄cor. precor nō abducat meretrix hec peſſima. ſcīainflās curioſa vana garrula quietis impaciens. que ſub ſpecie vana ſubtilitatis mētes ſibi deditas euiſcerat torquet. veluti qͥbuſdā minutis muſcularuꝫ aculeis. Hecgignit pruritū nō extinguit. Huiꝰ hec occupatio eſt ſemꝑ diſcere ⁊ nunꝙͣ ad ſcīamv̓tutis. ꝑuenire. arrogātioreſqꝫ oībus hoī

bus ſuos efficere ſectatorēs. Hanc deſere.delectēt te vtilia magis ꝙͣ ſubtilia ad imitationē illius qui loquit̉ ꝑ ꝓphetam. Egodeus docens te vtilia. Nunquid nō in tāta tꝑis egeſtate/ in tanto diſcrimine rerumin tali mortis incertitudīe docēdi ſumusviuere potius ꝙͣ diſputare vel acute fantaſiari. Qd̓ tibi p̄cipit deus inquit ſapīa illacogita ſemꝑ. Porro ſi qͦtidie peccādo ſordeſcimus. qͥd ſalubrius qͥd ve cōſultius ꝙͣvt de nr̄a lotiōe crebro loquamur. Anxiequeramus aſſidue ꝑtractemus. O qͦt ſibivident̉ ſapiētes in oculis ſuis. qͦt lr̄ati ⁊ docti qui hec neceſſaria ideo neſciūt qꝛ velutfacilia legere retinereqꝫ deſpexerunt. qꝛ inſuꝑ tp̄s ingeniū curam in ſuꝑuacuis cōtriuerunt. qꝛ deniqꝫ bonam vitam q̄ taliumoptima doctrix eſt. colere neglexerunt. qͦstadē ſi deo ꝓpitio reſipiſcere ꝯtingat. ſi admeliora ſtudia mentem diuertere. pigebitaffirmo pudebitqꝫ tꝑis acti. Quare? qꝛ feſſi ⁊ confracti nihil inueniēt de vniuerſo labore ſuo niſi vanitatem arguendā ⁊ curamſuꝑfluam. ſentiēqꝫ vix ſe diſcipulos idoneos ad illa cogitanda in qͥbus dudū mgr̄ieſſe debuerant. qd̓ et falſo crediderant. qꝛtam ceca ſemꝑ eſt tam inſolēs inflātis ſcretie arrogantia. Sentiēt ad extremū nihil̓difficilius eſſe arte bene viuendi. nihil plane ſubtilius. nihil ſublimius atqꝫ diuinius. Perge igit̉ vt cepiſti. neqꝫ ſermonē delotione pedum aīe hoc eſt affectionū/ quōlibet interrumpe. hoc neceſſitas quotidiana. hoc inſtans paſce feſtiuitas qua verusagnus dei cū azimis ſinceritatis ⁊ veritatꝭedendus eſt. Hoc pn̄s ſocietas eorū qͥ nōſe ſolos ſed alios habebunt erudiēdo lauare flagitat ⁊ expoſcit. Atuero tradita ſunthec ī libris theologorū copioſe. tradita ſūtſcio etiā veritas altera q̄ nō tradita eſt. necvacat oībus oīa legere. ⁊ habet quid latentis energie viue vocis actus ⁊ in aures trafuſa fortius ſonat ⁊ tenacius memoratur:¶ Charitas hec ſuadēs/ credite ꝑſuaſit facile monitꝭ ſuis obſequi. Unde glorior indn̄o de cuius munere eſt modeſtuꝫ piūqꝫqd̓ libet ingenium. Remāſerat tn̄ ſcrupulꝰaliquis ſi materiā hanc de pnīa lotrice metis optima/ tractare ꝯuenientius opoteretvel declamatorio more vl̓ ſcholaſtico. Pr