Dialogus

diocrītas debitas ſuis actibus. Hinc deuiando ꝑ pl̓us ⁊ minus debito/ iure culpatur. Tu v̓o natura ꝑ te ſolam deo pr̄e ſummo/ regis ⁊ dirigis oīa/ q̄ rōni hmoi nō habent ſibi ꝯiunctā. Ate deniqꝫ plus agunt̉ꝙͣ agant. nec in ſuis motiōibus crime hn̄tſicut nec ꝓpriā qua regant̉ ꝯiunctam obtinent rationē. Propterea neqꝫ caſtitas neqꝫIobrietas neqꝫ generalit̓ virtus aliqua moralis. reperiat̉. in brutis. niſi forte per metaphoricam locutionē. vt turtur caſta. caſtꝰelephas. canis prudēs. leo fortis. manſueta columba nomināt̉. Et ex oppoſito ꝑ ſignilitudinē viciorū. ſuꝑbus equus. aſtutaVulpes. vorax lupus. ſus luxurioſa. ¶ Natura. ¶ Animaduerto q̄ dicis. nec a meisIūt aliena pͥncipijs. Iam inſuꝑ velut a longinquo quid moliris odoro. ¶ Sophia.Itaqꝫ molior on̄dere ꝙ caſtitas ꝑpetuanon tibi ſꝑ eſt aduerſa. ¶ Natura Imocerte iuxta deductionē tuam ⁊ deſcriptionem / nulla mihi caſtitas ſicut nec virtꝰ aliquā moral̓ exiſtimāda ē ꝯtraria. ¶ So.phia. ¶Recte ſentis ⁊ cōcludis. Undeſum murmuras ergo ſi ſint eunuchi qui ſecaſtrauerūt ꝓpt̓ regnum dei? ¶ Natura.Nūquid nō iure conqueror de talibusqui ſe totos ⁊ ꝓ ſemꝑ ab officio generationis abdicāt? Nōne peccāt in extremoꝝ alxero qui tāꝙͣ agreſtes vel inſenſibiles/ om̄idant operatiōi veneree repudiū?ᶻ nōne ſb̓iectum ꝓpriū ſpeciēqꝫ deſtruūt. ¶ SophiaQuid ſi palā ex cōceſſis tuis mōſtrauero tale aliqͥd fieri poſſe multis caſibus cuꝫtuis legibꝰ ⁊ v̓tute? Quid ſi videas equosad libidinē ꝓniſſimos ex equaꝝ vſu debilitari. qͥbus abſtinentia totalis/ dat ſicut etmultis alijs robur ⁊ incrementū vſqꝫ in ſenectam ⁊ ſeniū? Adeo vis eſtimatiua circa venerea fantaſiā ꝙͣ abſtinentia magis ledit. Sꝫ q̄rēda ſunt rurſus aliqua; quatinꝰſufficiat̉ ꝓceſſus lucidior. Concedis abſqꝫſcrupulo ꝙ opus generatiōis nō ē paſſimab hoībus exercedū. niſi qn̄ oportet et vbioportꝫ. ⁊ de reliqͥs ita circūſtantijs. ¶ Natura ¶ Cōcedo. ¶ Sophia. ¶ Des igituroportꝫ regulas ad iſtaꝝ cognitionē circumſtantiaꝝ/ quales tui diſcipuli (Areſtotilespotiſſime) tradiderūt. Etſi nullus eorumad ſup̄mā purā ⁊ liquidam conſpexerit ve

ritatem. quia tūo lumine non meo (qd̓ ſupernaturale eſt) ſuū exercebāt mētis intuitum. Propterea diuerſas ī ſectas ⁊ ſciſmata partiti ſunt. quarū multas tuus coarguit Areſtotiles. Ut ꝙ mulieꝝ debebat eē cōmunitas in vſu? more brutoꝝ quorūdā aīaliū. Neqꝫ em̄ ſunt oīa talis intemꝑate conditionis. ſed ſociali quodā indiuidualiqꝫvinculo mas ⁊ femella ꝯiungūt̉. ſicut ī auibus plurimis cernere ē. Dicebant alij debere paſſim hoīes cū femīs in publico miſceri velut canes Inde cinici .i. canini dicti referūt̉. Laudauerūt alij ꝯiugiū ſed hoc pactu ne plures eēt vnius. aut ꝙ cōcubinatꝰnō inde tollet̉ quaſi culpabilis. ꝙͣuis honoris legittimi minus hn̄s. Addiderunt nōnulli fornicationē ſoluti cū ſoluta nō eſſepeccatū. īmo crudeliter agi q̄ſti ſunt cōtragenus humanū/ ſi nō liceret vti libere/ ꝓprio corꝑe/ ſine cuiuſpiā iniuria querendovoluptatē. Sileo de barbaris natiōibꝰ recto rōnis iudicio carētibus. vl̓ ꝓpt̓ indiſpoſitionē corporis vt cernimꝰ in naturalit̓ fatuis. vel ob p̄uerſionē ꝯſuetudinis. Nonloquar d̓ beſtialibus. nō de melancolicoꝝmille ſpeciebus/ in ſubuerſiōe recti iudicijDeniqꝫ nolo totā hic ⁊ nunc materiā (q̄ latiſſima eſt) de caſtitate ꝓſequi. Satis mihi fuerit centrū illud attingere. circa quodnoſtra pn̄s collocutio verſat̉ ⁊ voluit̉. Qd̓vt fiat compedioſius. cōueniamus p̄cor inaliqua poſitiōe vel certiſſima vel ꝓbabiliore. Alioqͥn vagari ꝑ om̄ia ſatagētibꝰ nuſꝙͣfinis ¶ Natura ¶ Cōueniamus aſſentio. memor ſponſiōis mee prioris diſci Upulam me docilem/ nō ꝓteruam eſſe velle¶ Sophia. ¶ Modeſte facis. Coartetur.idcirco ẜmo noſter ad illos ⁊ ꝓ illis int̓ qͦseſt hic ⁊ nūc noſtra cōuerſatio. ad xp̄ianosloquor. qui nullo pacto damnāt coniugialegitima ſed honorāt ⁊ colūt. tradētes prorelatiōe partis generatinue circūſtātias ſexdebitas ꝙ cōcubitus ille tibi nature cōſonus cōceſſus inſuper īmo iuſſus eſt a ſummo patre nr̄o deo qui ſit int̓ illas perſonasquasip̄e cōiunxit exemplo primoꝝ parētūdans mulierem in adiutorium viri / vt relinqueret patrem ⁊ matrē. ⁊ adheret vxoriſue. Itaqꝫ iam ſūt duo in carne vna ad opꝰcōmune filioꝝ. vt creſcāt ⁊ multiplicētur a