Tractatus

trifarie ſumptū ꝓ iure ꝓ obligatōe. ⁊ proip̄o oꝑe correſpōdet bn̄ficiū trifarie ꝓportionabiliter ſumptū .ſ. ꝓ iure. ꝓ obligatione ⁊ ꝓ ip̄o oꝑe. ¶ Unde bn̄ficiū ꝓ ip̄o iure ſic pōt deſcribi. ꝙ ē ius recipiendi ſuſtentationē vite temꝑa lis cōdecentē ratōne ſuiſpūalis officij. ¶ Obligatio aūt ad beneficium p̄ſtandū/ cōſurgit ex obligatōne. queeſt ad officiandū. Unde illi qui pure ſponte miniſtrant ſpūalia/ nō ſemꝑ obligant̉ illis quibus ſit hec miniſtratō. quin habeātcuratos vel p̄latos ad hoc ip̄m eis mīſtrādum obligatos. alioqͥn duplici contritiōevel onere p̄merent̉. ¶ Ceterū actus beneficij actui officij vel exercitio correſpondet.⁊ hoc vtiqꝫ de iure diuino ⁊ īſeꝑabili. ſicutdeducit apl̓s ex multiplici radice ſumpta.nūc a lege ſcripture. nūc a lege nature. Un̄ſic ait vbi pͥus. Quis militat ſuis ſtipēdijsvnꝙͣ? Quis plātat vineā ⁊ de fructu eiꝰ nōedit? Quis paſcit gregem ⁊ de lacte gregisnō manducat? Nūquid ẜm hominē hocdico. an ⁊ lex hoc nō dicit? Scriptū eſt em̄in lege moyſi. Nō alligabis os bouis triturātis. Nunquid de bobꝰ cura ē deo? Anꝓpter nos hoc dicit? Nā ꝓpter nos ſcripta ſūt. qm̄ debet in ſpe qͥ aratarare. ⁊ quitriturat/ in ſpe fructꝰ ꝑcipiendi. Si nos vobis ſpūalia ſeminamꝰ nō magnuꝫ eſt ſi noscarnalia vr̄a metamꝰ. Si alij ptātis veſtreꝑticipes ſunt/ qͣre nō potius nos? Sed nōvſi ſumꝰ hac ptāte. ſed oīa ſuſtinemꝰ. ne qd̓offendiculū demꝰ euangelio xp̄i. Neſcitisqm̄ qui in ſacrario oꝑant̉/ que de ſacrarioſunt edūt. ⁊ qͥ altario deẜuiūt / cū altari ꝑticipant? Ita dn̄s ordinauit his qui euāgeliū enunciāt de euāgelio viuere. Hec apoſtolus. īmo ꝑ apoſtolū dn̄s.Quinta ſuppoſitioUpponit̉ rurſus ꝙ in his q̄ ſūt ſymoniaca de iure diuino ⁊ nō ſoluꝫqꝛ ꝓhibita lege hūana (vt ita loqͣmur more iuriſtarū) Papa pōt cōmittereſymoniā qm̄ diuine legi ſubijcit̉ ſicut aliꝰ⁊ dum trāſgredit̉ illam/ grauiꝰ peccat ꝙͣtomaior habet̉. Conſtat aūt ꝓhibitum eſſeiure diuino vt illud qd̓ eſt vere ſpūale/ q̄ratur emi vel vendi ſicut de Hyeſi ⁊ de Simone mago ſcriptura ſacra palam tradit.

Et ſicut xp̄s ad diſcipulos loquens deteramīat. Gratis accepiſtis gratꝭ date Math̓.x. Ubi in eodē capitulo determinauerat q̄dicta ſunt de iure beneficij reſpectu officudum ait. Dignus eſt operarius cibo ſuo. ⁊Luce. x. dicit̉ mercede ſua.oexta ſuppoſitioUpponit̉ vlteriꝰ ꝙ lꝫ officio papali. rone iuris ⁊ ob ligatōnis ⁊ oꝑisſpūalis/ cōpetit bn̄ficiū trifarie ꝓportōnabilit̓ acceptū. nihilominꝰ ip̄e papanō pōt qͥbuſcūqꝫ modis voluerit/ bn̄ficiuꝫillud exigē vel extorq̄re. ſꝫ iuxta legē diuinā qd̓ iuſtū ē iuſte exequat̉. ⁊ ab omī ſpeciemala ſicut iubet apl̓s. ſemet abſtineat.Septima ſuppoſitioCUpponit̉ ꝯſequēter illud iniuſtuꝫeē ⁊ tale qͣle nemo ſibi fieri vellet: ode bn̄ficio iure debito ip̄i petro ip̄edet pecuniā priꝰ ꝙͣ bn̄ficio vtat̉ ne forte vſurarius ſit. Sic aūt ē in caſu cōcluſionis cuius veritas ex his ſuppoſitōibꝰ ſimul cōbinatis videt̉ eē ſufficiēter oſtēfa. Cuius deductionis applicatōeꝫ omittimus. q̄ v̓tualiter ⁊ reſolutiue ſtat in hoc. ꝙ ius ſuſcipiēdi tꝑalia ꝙͣtūcūqꝫ tꝑalia videant̉ eſt pureſpūa le: ratōe finis ⁊ obiecti ꝓpterea bn̄ficium eccl̓iaſticū. nō magis pōt vēdi ꝙͣ officium cui neceſſario cōnexū ē quale tn̄ officium/ nō eē vendibile nemo neſcit.RObiectiones.Prima obiectio.Ed opponit̉ ex radice ml̓tipliciPrimo ſic̄ ex antiqͣ lege decimedecimaꝝ debebāt̉ ſūmo ſacerdoti a leuitis. Nūeri. xviij. ⁊ Beutxvj. Sic nō minꝰ in lege noua debet̉ hec decimatio vel ſufficiēs recōpēſatio faciēda ꝑinferiores ip̄i pape. Hec aūt recōpēſatō videt̉ rōnabilis ꝙ fructꝰ primi āni a qͦlibꝫ nōuiter beneficiato ꝑſoluant̉. qm̄ in hoc papa ſeruit eccl̓ie/ ⁊ ita ꝓpter hoc officiū ī ꝓmouēdo hoīes ſibi debet̉ ꝓ ſuſtentatōnecondecenti ſtatus ſui. ⁊ ad hoc cā ꝑſone ꝙbeneficia poſſunt onerari.Secunda obiectio