Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tercia pars

noīe ꝙͣ ſit p̄ciū. Solutio licet certuꝫ ſit ꝙvſqꝫ ad. xl. annos vel. l. vel vlteriores plꝰaccipiet de redditu ꝙͣ ſit p̄ciū qd̓ dat tamēhec certitudo nō facit illicitū ꝯtractū vēditionis. Cū hoc etiā ſit in venditōe alicuiꝰpoſſeſſionis. vbi certū ē ẜm inferiores cauſas ꝙ plus accipiet̉ de fructibꝰ eius ꝙͣ ſit p̄ciū qd̓ ꝓ ea dat̉. etiā ſine expenſis vel labore. dando eā ad vittū certū vel emphiteoſim. Hic em̄ tm̄ rep̄hendit̉ / quādo cariusvendit merce ꝓpter terminū quē dat prolixū emptori ad ſoluēdum pecuniā. vel qꝛꝓ minori emit mercē qꝛ ſtatim dat pecuniam. ⁊ ꝓlixius tp̄s expectat merceꝫ. q̄ penitꝰſunt illicita. qꝛ hic ſolū vēdit tp̄s ꝓ ip̄a pecunia. que venit ⁊ iuſtū p̄ciuꝫ excedit. Qd̓ex eo apparet. qꝛ ſi vtraqꝫ ꝑata eēt precium⁊ merces/ ꝓ minori fierent. Et in caſu nr̄ooīa ſunt p̄ſentia. nec vendit̉ tp̄s. qꝛ res ip̄ede quibus dicimus. ſcꝫ redditus vel actiotantuꝫ valebit vel ad minus credit̉ valereſubſequētibus temporibus ꝙͣtum modovalet. vel ad minus ē dubiū. Et hoc ſufficit ad hoc vt ꝯtractus ſit licitus vt hic.Tertia pars Idem intelligūt quidā. et ſi redditꝰ velnomen/ de nouo ꝓpter hoc cōſtituant̉ inrebus vel ꝑſonis alijs a cōtrahēte. puta qꝛdicit emptor. Tu cōſtituēs tales redditusin poſſeſſione tali vel ẜuo. vel facies ꝙ tal̓cōfitebit̉ ſe debere tibi mille vſqꝫ ad annū.⁊ ego de illis mille/ vel magis ꝓ actōne ꝓillis mille cōpetēte/ dabo tibi quinqͣginta.Nā dicūt oēs ꝯtractꝰ iſtos licitos. qꝛ nō eſtmutuū ſꝫ emptio. Iteꝫ ml̓ti caſus poſſunteuenire ꝙ iſte emptor amitteret in hoc cōtractu. puta ſi inops fieret nomē. Sꝫ certe bn̄ ꝯſulēdū ē oībus fidelibꝰ ꝙ ab hmōiꝯtractu abſtineāt .ſ. ꝙ de nouo ꝓpter hocꝯſtitutū redditū vel actōeꝫ emant. Quarta pars Illud aūt videt̉ penitꝰ illicitū ꝙ ip̄e idēqͥ dicit̉ emptor/ in ſe ꝯſtituat reddituꝫ velactōeꝫ. qͣ ſe obligat ad plus dādū. vel in pecunia vel in ſpe ꝙͣ accepit. Hec Inno.Tertiū fundamētū Eſumit̉ ex ml̓tis exēplis ⁊ allegatōibꝰ in hāc

vnā ſnīaꝫ cadētibꝰ. Nō dubiū ꝙ is cōmītcit ī legē qͥ legis v̓ba ꝯplectēs/ ꝯͣ legis nitit̉volūtatē. Ul̓ ſic. Cōtra lege facit: qͥ id fac̄qd̓ lex ꝓhibet. In fraudē vo legis facit q̄ſaluis vbis legis ſnīaꝫ eiꝰ circūuenit. Sedſic ē in ꝯͣctu cēſualiſte: ꝙ in vtroqꝫ ꝯͣctuꝫ eſtidē effectꝰ/ excepta noīs mutatōe. Sicut deducit diffuſe. ꝯꝑando ꝯditōes vniꝰ ꝯtractꝰad alteꝝ. p̄ẜtim vbi dat̉ facultas redimēdi⁊ maxīe vbi ꝯſtituit̉ de nouo redditus velānua pēſio. Addito ꝙ leges veteris ⁊ noniteſtamēti ꝓhibētes mutuū ſub ānua penſione eēt maxīo ludibrio/ ſi hoc foramenvſurarijs ſuꝑeēt ꝙ nomē mutui mutaret̉ īnomē vēditōis ⁊ emptōis p̄manētibꝰ eiſdē effectibꝰ. Et allegat ml̓ta capl̓a iuris etſctm̄ tho. ⁊ Ioh̓. ī ſūma ꝯfeſſoꝝ. Iūgēs illā regulā. Cū qͥd vna via ꝓhibet̉ alicui/ adid alia admittin̄ dꝫ. Addit veꝝ tn̄ ex gloſaregl̓e. ꝙ reſpectꝰ pͥncipal̓r habeat̉ ad ꝓhibitū n̄ ad viā. ⁊ hec ē rōnalis modificatio. Querit ꝯn̄ter a cēſualiſta. qͣlis reſultatvtil̓itas. ſi ex mutuo mille ſolid̓. nō poſſitpenſio vnius denarij recipi. ⁊ ex contractucenſuali ſumeret̉ plus ꝙͣ centū.Quartū fundamētuꝫaſſumit ex ꝑte ꝯͣctꝰ q̄rēdo. quō dū res aliqͣvēdit̉ mīori p̄cio cū facultate redimēdi ꝙͣſi ꝑpetuo vēdēt̉. tal̓ ꝯͣctꝰ nō cēſeat̉ pigneraticiꝰ ⁊ ꝑ ꝯn̄s ī fraudē vſuraꝝ exceptꝰ/ ſic̄ allegat gloſā ordīariā Hoſtiē. Ioh̓. an. ꝙ tal̓ꝯͣctꝰ ꝯditōnal̓ ē vſurariꝰ. qd̓ ſane inqͥt vid̓rintelligēdū cū ꝓpt̓ pactū res vēdit̉ mīori p̄cio. Et pꝰ oppoſitōꝫ ſibimet factā/ declarac ꝙ mīoritas p̄cij ſe referat ad id qd̓ ipſares valēt caſu qͦ ꝑ̄petuo alienaret̉ ſine facultate luēdi vel redimēdi. Reinde allegatopīones qͦrūdā iuriſtaꝝ cū ſuis allegatōibꝰ. ⁊ exponēs doctrīal̓r ⁊ bn̄/ qͥd ſit int̓iuscanonicū ⁊ ius ciuile. ⁊ qͥd ſit d̓ rōe legꝭ Cōcludit ꝙ magꝭ credēdū ē ꝑitꝭ ī arte iutis canonici. ꝙͣ ꝑitis in arte iuris ciuil̓. Sed hecomittimꝰ dicētes illud bucolicū. Nō nr̄minter nos tantas cōponere lites.Quintū fundamētuꝫaſſumit ex vno caſu legis. ff. de annua. le. l.iij. §. vl. De qͦ vid̓r mirādū ꝙ leges ꝯcedetes vſuras dixerit ꝯͣctū hͦ ꝯmemoratū ene