Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tertia pars

producit granū v̓tuoſe charitatis/ ſine ml̓ciplici palea vanitatis. Quod ſub alia metaphora notauit Hieremias dicens. Oēsiuſticie noſtre tanꝙͣ pānꝰ mēſtruate. Propterea non ex oꝑibus iuſticie noſtre. ſed exſola dei gratia ſalus noſtra.Tertia ꝑs que ſeq-tur poſtillat quedam tractatū cōſcriptū inmateria cōtractuū in valētia arrogonie. ꝑvnū doctorē canonicū ſuꝑ his caſibꝰ qͥ incipit Cōtractus quidā. eo ꝙ idē videt̉ habere zelū reipublice exceſſiue.Otuerant pauciora etiā ſufficere ꝙͣ ſcripta ſunt ſub duplici ꝑptitione/ ꝓ deciſione caſus traditi in materia cōtractuū. eorūp̄ſertim quibus ⁊ ꝓ quibꝰ ſcriptus ē ſtatu penſato. Uerum ſuccreuit exagitatōe ſolius recordatōis p̄cognitorumin lumine rationis feruor inſpectōis nouedoctoꝝ nedū theologie ſed iurium. Et venit in mentē dictuꝫ triplex p̄clariſſime memorie p̄ceptoris mei domini. Pͣ. Cardinalis Cameracen̄. Exꝑtus ſum inqͥt. duꝫin allegatōnibus iurium mihi veritas impugnari videbat̉. Si dimiſſis gloſis ſuꝑgloſas recurſus mihi fiebat ad nudam textus lr̄am. mox apertior patebat intellectfatentibus hoc idem ⁊ mirātibus allegantibus in aduerſum. Alterū eius dictuꝫpoſt determinatōneꝫ quā aduerſus ſymoniam celebriter fecit hoc fuit. Homīes inquit ſi dirigereat intentōeꝫ ſuam in ſpūalium datione vel receptōne multi ſunt ſymoniaci qui nō eēt. Tertium eius dictum ē illud. Suꝑ cōtractibus humanisqui p̄ſuppoſito peccato ſunt naturales atqꝫ neceſſarij non debet leuiter reprobatiofieri ſeu reſtrictio. vel ad vſurariā prauitatem reductio. Mouit me pluries dictūſecundū/ loqui ⁊ ſcribere qualis eēt habenda directio cordis in actibus tam dādi ꝙͣrecipiendi ſpūalia Quintiā dum fieret inconcilio Conſtātienſi querela de tollendaſymonia/ ſimiliter ⁊ vſurā. tanꝙͣ peſſimasin eccl̓ia peſtes. motus ex hoc ſecūdo ⁊ tertio dicto exclamare nōnunꝙͣ coactus ſum.Deus equiſſime. quis neſciat ⁊ ſymoniā ⁊vſuram modis om̄ibus extirpandas eſſe.

Sed pͥmitus declarandū ſub quibus caſibus ⁊ qualibus intētionibus ꝓprie dictaſymonia vel vſura cōmittit̉. ne damneturiuſtus cum impio ne p̄terea dotationes eccleſie ⁊ obuentōes omni iure debite/ penitus eneruētur. quaſi ſint (vt vulgus inſipiens ⁊ malignū/ ⁊ ꝓut heretici criminant̉)ſymoniace. aut ne ſimiliter detur vſure titulus iuſtis et neceſſarijs contractibus. Nūc aūt induxit ne dictū primū: vt curioſius lr̄am quarūdam allegationū proprio ꝯſiderare ītuitu. ne ſine lege (vt aiūt)loqui videremur. vnde factum eſt vtex allegationibus clarius eniteret ꝑs prima. iuuantibus ad hoc theologicoꝝ libris doctorum. Redeat igit̉ ad diſcuſſionē/ tractatus vehemēter inuectiuus cōtra cenſualiſtas. Sic em̄ nominat vtentes contractibꝰin caſu ꝓpoſito vel ſimili ⁊ incipit Cōtractus quidam ⁊cͣ. Ceterum autor nō nominatur nec opus eſt.Rguit pͥmitus pro parte quamabſqꝫ vlla dubitatōe dicit eē falſam ⁊ peſſimā. nos v̓o veram etlicitam. Ita tamē ſi cōueniamꝰin caſu cū circūſtantijs noſtris. Contractus inquit venditōis ⁊ emptōis ē de iuregentiū ⁊ vtroqꝫ iure canonico ⁊ ciuili ꝓ licito habitus. Sic ē in iſto cōtractu. qꝛ ꝯſtituitur certus redditus annuꝰ qui eſt merx.ponit̉ etiā certū p̄ciū ⁊ ſic ſunt ibi ſubſtantialia. que cōplent cōtractū emptōis ⁊ venditionis. Allegat ad maiorē ⁊ minorem ſicut ibidē pōt inſpici. ff. ⁊cͣ. in legibꝰ. Rutſus ſecūdo arguit in effectu/ dimiſſa ꝓlixitate v̓boꝝ. Predictus cōtractus nō eſt mutuū. ergo nō ē vſurariꝰ. Probat ꝯſequētiāper diffinitōes vſure datas a doctoribꝰ. ꝙeſt lucrū ꝓueniēs ex mutui ꝯͣctu. Rurſꝫtertio notat allegatōes pl̓imoꝝ doctoꝝ ꝓꝑte cēſua liſte ſꝫ qꝛ dicta nō ponit. nihil hicelici pōt certū: niſi libris īſpectis. ⁊ ex his q̄dixit in ſolutōe iſtiꝰ rōnis. ⁊ ſūt gloſe ſupracapl̓m Cōſtitutꝰ. de reli. domibꝰ. Rurſus qͣrto ſumit ꝙ p̄ſtatōes ſūt approbate.nec reputāt̉ vſurarie. gͦ (inqͥt) ita dicēdumerit de p̄ſtatōe annua ꝓueniēte ex dicto cōtractu cēſuali. an̄cedēs ꝓbat ꝑ multiplicatas allegatōes. ſed ꝯſequētiā vbi nodꝰ iacꝫlinquit vt clarā nec allegat. qd̓ euidēter ꝓ