Druckschrift 
Secunda pars (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad chriſtum trahendis

36

ginti/ que vel rep̄henſione vel ſiniſtra autſtulta interp̄tatōe caruerit. Obſecro tn̄ ꝑillā quā expectamus ſalutē ⁊ obteſtor corapauēdo tribunali iuſti iudicis dei. qm̄ nemo nouit q̄ ſunt homīs niſi ſpūs homīs qͥin ip̄o eſt. quatinus iuxta regulam xp̄i. inhac re a fructibus meis me cognoſcāt. Etſi quid in doctrina vel oꝑatione/ falſuꝫ impudicum nefariū ve dep̄henderint/ nō refugio/ iudicer tunc lupus rapax in veſtim̄to ouiū. Si auteꝫ fructus operis boni cernunt̉ extrinſecus. non damnet̉ poſtulo arbor intentōis de malicia intrinſecus. Alioquin peccatū incurrit̉ temerarie dijudicationis fraterne. ⁊ ſcandalū ponit̉ paruulisquoꝝ aduentus ꝑ hoc ad xp̄m nonnunꝙͣimpedit̉. Portabit quiſqͥs talis erit/ onusſuū īpoſteꝝ. ego liberatꝰ extitero. Et aīaduertāt p̄cor obẜuatores mei quātum fiducie gerat animus meus in hac cauſa ſibi hene cōſcius qn̄ ip̄os etiā tot paruulos (quorum cōditio eſt. nil facile celare) teſtes habeo ⁊ inuoco. Sed hec hactenus ad alios Nūc ad paruulos cōuerſus/ eos ſapiē Cue v̓bis cōfidens/ exhortabor. vt ſi quisꝑuulus eſt veniat ad me nihil erubeſcat.nihil trepidet̉. nihil exhorreat. Audiat qͥſquis illa erit bona ſaltē quedaꝫ monita exore meo. ſi idip̄m arrogo mihi. Iure meoid poſſum nō in me ſed in dn̄o. Inducamad bonū ſi potero. noīatim inter cetera adrecogitanduꝫ oēs annos ſuos in amaritudine aīe ſue. Et ad ſcopāduꝫ ſpm̄ ſuū ſcopa lingue ꝓprie. Ad hoc tn̄ vel aliud nullum cogam inuitū. Porro nihil de tacēdis inquirā/ neqꝫ ꝑſuadebo/ īmo ꝓhibeboſocioꝝ vel alioꝝ ſecreta ꝓdere. Nullus inſuꝑ ſuſpectā habeat fidem meā in obẜuando tam ſigno ꝙͣ verbo ſigillū confeſſionisintegꝝ. Scio ꝙ tum pͥuilegiatū eſt Uelleꝫvt cōfeſſi/ tanta ſe ⁊ me diſcretōne celarentneqꝫ ꝑ quoſdā inducerent̉ ad oppoſitum/curioſitate praua fatuaqꝫ. Sed extimeſcet aliqͥs penitētie auſteritatē. Uane hoc.quia nullā nō vltro ſuſtinēdam impono.Malo em̄ exemplo Guilhelmi pariſienſis cū parua penitētia volūtarie cōplendamittere hoīes ad purgatoriū/ ꝙͣ cuꝫ inuitanō facienda/ p̄cipitare in infernū. Quiſqͥsaderit peccatoꝝ ſuoꝝ quāꝙͣ grauiſſimorū

cōſcius dicat cū dauid nil omittēs. Peccaui. Mox ſubiūgam. peccatū tuū tranſtulita te deus. nō vltimū in penitētia punctumhabuiſſe crediderim ſi ꝓfecto ore abomīata eſt iniquitas hoc eſt ad vomitū cōfeſſionis deducta. Alius fortaſſis eſtimabitme eum oſurū vel ſpreturū poſtea/ cuiꝰ ſcelera cognouero. Certe nihil minus. amabo eum potius vt filiū in xp̄o chariſſimuꝫvt eum p̄terea quē timere deum. ⁊ bonumpurgatūqꝫ factum ſciuero. vt euꝫ ſubindequi mee fidei ſe ita totū cōmiſerit/ vt ea ꝓderet mentis vulnera indecora: que chariſſimis forte parētibus nequa ꝙͣ oſtendiſſet.Et ita ſentio in corde meo ſcit veritas. ꝙdulcius afficior atqꝫ māſuetus ad illos qͦse magnis ⁊ grauibus criminū ꝑiculis eruditos eſſe cōſpicio ꝙͣ ad alios minus ſauciatos. Nullas deniqꝫ vindicationis autodij reliquias vnꝙͣ in animo reſidē ꝑmiſerim/ ꝓ cōfeſſione cuiuſcūqꝫ delicti. etiaꝫ ſiꝓpria mors parentū delictum illud eſſet.Scio tamen ꝙ nō poteſta confeſſis/ omīsrepēte pudor abijci. Sed hoc neqꝫ neceſſeneqꝫ vtle eſt. vincet candem illū pudoremratio. ⁊ iſta interim confuſio ad nō mediocrem pene dimiſſionē ꝓficiet. Conqueretur alius ⁊ dicet frigidus ſum ⁊ indeuotus. quid mihi ꝓdeſt ꝯfeſſio. Et ſane eſtoita ſit. tanto diligentius accedere cōuenitad ignitū eloquiū dei vehemēter. Accedead hūc ignē caleſces plus ſatis. Uideo ſepe multos frigidos in initio: qui etiā colloquiū tale ſuꝑ actibus ſuis vel horrēt vel rident/ ⁊ diſcedūt calentes conſolati ⁊ vbertim flentes. Obtigit mihi crebrius talis mutatio. Olim quoqꝫ circa ſorores germanas. dum eas ad celibatum ꝑpetuū inducerem: tale aliquid carnale patiebar. turꝰbabat nōnunꝙͣ me ⁊ rationes meas om̄estumultus vulgaris conſuetudinis. inſolitum mihi ꝓponebat̉ id quod agere moliebatur mea deuotio. Fluctuabaꝫ ⁊ nutabā⁊ pene querebā diſſoluere ſanctitatē ꝓpoſiti ac retro pedē flectē. Quouſqꝫ tādē deoꝓpicio ꝯuertebā ocl̓os a t̓ra in celū. a morte hac ad vitā/ a mortalitate ad et̓nitatē. etꝯſiderabā ī ip̄a rōis arce ⁊ fidei lumīe. qm̄vanitas vanitatū ⁊ oīa vanitas. ſic reſpirabā ſolidabar firmabarqꝫ. Quo magꝭ hortā

R