Queſtiones quedam
miſſa quē poſſit aut debeat celebrari quinomnes cōp̄hendat. quos eccl̓ia cōp̄hedit:Ꝙ ſi extraxerit valorē ad aliquos ꝑticulares hoc debet facere nō p̄iudicādo huic eccleſie ſtatuto. ¶ Demū ceteris paribus ſalubrius eſt conari ad orationē generalē addeū ꝯuertendo ſe ad eū ꝙͣ in ꝑticularibusFantaſijs/ circa homines occupari.¶ Itē querit̉ vtꝝ in memento in miſſa ſittutū facere memoriā ſpecialē ꝓ pluribus;ꝓpter cogitatiōes que poſſunt oriri ex ꝑſonaꝝ recordatiōe? Rn̄det̉ conſulendo protutiori/ ꝙ meliꝰ eēt anteꝙͣ quis accedat adaltare ꝙ faceret ſuū mememto ſpeciale. hͦeſt qd̓ dicat in corde ſuo ꝙ orare intenditpro tali ⁊ ꝓ tali. Et tunc qn̄ erit in ſuo memento in miſſa cū his que ꝯtinent̉ in memento miſſalis ſufficit cordialiter dicē̓ memento dn̄e horum ꝓ quibus teneor ⁊ decreui orare/ ⁊ horū qui ꝓ me orat. Niſi ſitaliquis frat̓ mortuus ꝓ quo oꝑtet face̓ ſpeciale memento in ſpeciali. Et hoc eſt tutuꝫcōſilium/ etiā vbi nō feciſſet hō ꝓ illo diealiqd̓ recent̓ memoriale ꝓ amicis ſꝫ haberet ſufficienter in habitu: p̄ſertim vbi celebrans eſt in publico/ et vbi ꝓbabilit̓ eſtīatꝙ ꝑ tale memento de articulatum nō īflāmaret̉ ad deuotionē ſpecialem/ ſed potiusinquietaret̉/ ⁊ ad reliqua dicenda in miſſaminus redderet̉ idoneus.¶ Querit̉ vtrū d̓ cogitationibꝰ vanis autnoxijs qͥ ſuꝑueniūt in canone aut in mem̄to ibidē reſiſtendū ſit? Rn̄det̉ ꝙ non debet tūc ſe occupare qͥs circa illas ſed vltͣ ꝓcedere. Hoc eſt tutiſſimū ⁊ neceſſariū conſiliū etiā vbi cogitatiōes viderent̉ eē de cōmodis rebus et expedientibꝰ/ qꝛ debet eistūc dicere ſaltē facto/ venitis importune n̄hēo nūc horā aūt locū reſpondēdi vobisexpectate tp̄us aliud dū vacabitꝭ. Porro qͦad cogitatiōes fedas noxias ⁊ blaſphemas ſiue ſit hō in miſſa ſiue alibi. ille potiꝰvincunt̉ cōtemnendo nec rūdendo eis ꝙͣpugnando. Scio quendā qui ad occurſūtalium/ ſolitus eſt in animo ſubridere/ qͣſiſubſannans nec curans īmiſſiōes iſtas fedas per angelos malos/ que inde protinuſeuaneſcunt.¶ Utꝝ liceret extrahere muſcā vel araneāvel aliud huiijſmodi de ſanguine cum co
cleari ꝑuo. aut aliquo alio nō conſecrato:Rn̄deo ꝙ ſic preſertim vbi non poſſꝫ aliquid cale extrahi comode cū digito ꝯſecrato/ vel cū patena/ aut aliquo tali.¶ Utrū ſi caderet aut inueniret̉ ī ſanguine / muſca aut feſtuca aut pilꝰ aut filū autaliqd̓ tale qd̓ poſſet impedimentū aut nocumentū p̄ſtare ſumenti ſanguinē deberetextrahi; ⁊ qͥd inde fieret? Rndet̉ ꝙ poſſetextrahi. ⁊ lauaret̉ bn̄/ et lotio ſumeret̉ ſi nōeſſet venenoſa ⁊ muſca ⁊ feſtuca combureret̉. aut ip̄a vel cinis eius poneret̉ ī loco abdito vt in aſtari vel piſcina¶ Utrū grauit̉ peccaret ille ꝑ cuius neglectū talia ī veneret̉ ī calice? Andeo ꝙ tutūē facere ꝯſcīaꝫ ⁊ ꝯfiteri/ ⁊ eſt pctm̄ maiꝰ autminus ẜm ꝙ negligens d̓buit adhibē maiorem cautelam.Utruꝫ quando ponitur vinū ⁊ aqua ī calicē ſi (vt ſepe contingit) reſiliat gutta vna vel ampliꝰ et Vremaneant ab intus int̓ labiū calicis ⁊ fundum debeant poſt ꝯſecrationē tales guttedici conſecrate? Reſpondeo ꝙ nō preſertiſi ſacerdos nōͣ intendit nec intēdat cōmuniter conſecrare niſi illud vinū qd̓ eſt ī fūdo calicis. Poteſt tn̄ illa gutta ſumi an̄ ablutionē ſub intētōne generali. ſi cōſecrata ēvt cōſecrata/ ſi nō; vt nō cōſecrata. ⁊ cautūeſt / vt ſacerdos ſit ſolicitus ab initio vigilare circa talia / ⁊ circa panē ne mice cadantab hoſtia ⁊ ne tales gutte remaneāt. ſi aūtſacerdos dū aduertit an̄ ꝯſecrationē talesguttas intēdit eas cōſecrare ip̄e ſūt ꝯſecrate. Sil̓r ſi hēat ī pͥncipio intētionē cōſecrādi. qͥcqͥd ē cōſecrabile tūc totū ꝯſecratū eſt.¶ Utꝝ ſiquis omittat vel dubitat omiſiſſe aliqͥd in conſecratione an debeat ſolū reincipere ad id qd̓ omiſit vel omiſiſſe ſe credit/ aut ſi ab inicio dꝫ reinciꝑe. ⁊ qͥd d̓ illiſqͥ aſſueſcūt reiterationē? Rn̄det̉ ꝙ nō ē leuiter reiteratio facienda/ ⁊ malū eſt cōſueſcere p̄ſertī in verb̓ ſacr̄alibus nō dꝫ iteratio fieri/ niſi cōſtet certitudinalit̓ ꝙ verbanō ſunt dicta. Si aūt dubitatio ſit ꝓbabilis tūc fiat reiteratio ſub cōditiōe implicita/ ſicut ſit dū dubitat̉ d̓ aliqͦ ſi fuerit baptizatus vt dicat̉ ſic ī corde. Ego nō intendoꝯſecrare hāc hoſtiā ⁊ tūc dicat verba ⁊cͣ.