Cum ſuis reſponſionibus
34
iſtis aūt neqͥt. cū nō ſatis cōſtare poſſit ī qͦthoīm cordibus mediate ⁊ īmediate detrahens bonā opinionē ⁊ famā eius cui d̓traxit occiderit atꝫ furtiue bonū fame (quodint̓ oīa alia corꝑalia ⁊ hꝰ vite bona ml̓tū ēp̄cioſum) ſubtraxerit. vn̄ ⁊ difficulter ſatiſfacere ip̄i leſo p̄t. Cū tn̄ iuxta btm̄ Augu.pctm̄ nō dimittit̉ niſi ablatuꝫ reſtituatur.Quō aūt reſtituet cū ignoret ꝙͣtum debet¶ Itē inter cetera pct̄a iſtud quodāmō ēinhumanius ⁊ beſtialius. qꝛ lupinū. Dicitur nanqꝫ ꝙ niſus niſum nō comedat. neccanis cane. nec beſtia aliqua beſtiā ſue ſpeciei. ſed bn̄ alterius. Sola lupa excepta (q̄vt aiunt) cū fame p̄mit̉ lupum comederenō veret̉. Sic ⁊ detractor hō hoīeꝫ ſue nature ꝯſortē tanꝙͣ lupa rapaciſſima dētibꝰdetractōis rodere comedere ⁊ occidere nōerubeſcit. In hoc a lupa differēs ꝙ illa cōmedit carnes recētes. ip̄e aūt qn̄qꝫ carnesſetentes et iam putrefactas. qn̄ videlꝫ nontm̄ viuis ſꝫ ⁊ dudū iā mortuis dētes mordaces/ detractorie iam infigit. ¶ O abominandum malū et valde odienduꝫ. Bn̄ ergo ſapiens vocat detractores deo odibilesCū tn̄ ſcriptū ſit de deo; nihil odiſti que feciſti. In ſignū magne deteſtatiōis (hauddubium) peccati detractōis dr̄ deus odire detractores qui nihil odire ſolet eorumque fecit. Aut reſtat dicere ꝙ detractoresnō ſunt ſua factura. nō quidē ẜm eſſentiāſed ꝓpter ſingularē eoꝝ maliciā ¶ Undeet hac de cauſa beatus Aug. vir ſcīa ⁊ vitavtiqꝫ p̄clariſſimus ad tm̄ deteſtabatur hͦviciū/ vt circa menſam vbi cōmuniter d̓ facili lingue pctm̄ (iuxta beati Gregorij dediuite epulone ſnīam) ſe immiſcet hec metra ꝓut in eius legenda reꝑitur/ ſcripta haberet. Quiſquis amat dictis abſentū rodere vitam. Hanc menſam indignā nouēiteē ſibi. Et vt facto comprobaret quo ſcripto ſtatuerat. Cū quidā epiſcopi (ꝓut ibid̓legit̉) ad eius menſam cepiſſet incaute laxare linguam in detractionē abſentum/ aīebat. Niſi ceſſarent/ ip̄e illa metra delere velſet ⁊ de menſa recedere ¶ Hinc etiam ē ꝙreligionū fundatores conſiderantes multiplex in lingue vicio pendere aīe ꝑiculumſanxerūt ꝓuidiſſime ꝓ ſummo remedio.iuge ꝓ loco ⁊ tꝑe ſuis ſequacibus ſilentiū.
certas penas in robur ſanctionū ſuaꝝ contra tranſgreſſores adijcientes. Et clarū eſtexperientia docente ꝙ vbi cenſura hec ſilētij ſeruat̉ artius ibi religio viget laudabilius et ꝑfectiꝰ. ¶ Porro ꝙͣquā cuſtodia oriscui ꝙͣ ſit neceſſaria ꝓpter cauenda mala p̄tacta/ ſpāliter tn̄ hec oportuna eſt religioẜ⁊ ſacerdotibus xp̄i. quoꝝ ora nō dyabolicis iocolationibus ſꝫ diuinis die noctūqꝫlaudibus repleta eē debent. maxime etiaꝫꝓpter illa tremēda ſacroſancta corꝑis ⁊ ſāguinis xp̄i myſteria. que ip̄oꝝ ora quottiloqui volens loqui de alio/ debet prīo l-die quaſi tangere hn̄t. ¶ Demū malecōſiderare ſeip̄m/ fragilitatem ſuā. et ꝓprios defectus. ⁊ quomodo īdiget etiam miſericordia d̓i ip̄e ne cadat. ſicut ille ceciditd̓ quo loqui intendit. immo iam ſimilit̓ ⁊forte plus grauiter cecidiſſet niſi dīna gratia ſe p̄ſeruaſſet. Nemo quippe ſanctꝰ autinnocens viribꝰ ſuis ¶ Penſet qͦꝫ ſi ip̄e eſſet in ſtatu alioꝝ vt alij faciūt faceret ⁊ qn̄qꝫ peius. Occaſione peccandi nāqꝫ q̄ valde multiplex eſt data difficile eſt nō peccare. immo ſingulare dei donū tunc peccatūpoſſe vitare. Nam ſi homo qui nō niſi ſe ⁊linguam ſuā regere habet/ ita ſepius deficit occaſione ſe offerente/ vt cadat tā facilein pctm̄ detractionis et cetera mala. nec p̄teē dn̄s ſuip̄ius. quid rogo hic eſtimare piedebebit̉ de ceteris qui nō ſolum ſe/ ſꝫ ⁊ alios multos diuerſoꝝ ⁊ mirabilium moruꝫhabēt regere? Nonne ſi qua viſcera pietatis ⁊ fraterne charitatis in eo fuerint ꝓhistalibus ſi nō oīa pūctualiter ad rectu dirigunt magis deuote orabit ꝙͣ detractorielacerabit. Regratiabat̉ itaqꝫ deo qꝛ ſe in tuto locauit. et compatietur fratribus (quiaoēs vnū habemus patrē in celis) tam variis ⁊ multis ꝑiculis etiā nō tm̄ ꝓ ſe. ſed procōi ſalute expoſitis. ¶ Deniqꝫ timeat nihilominus ſibi vſurpare diuinū iudiciū. cūnō veretur iudicare alienū ſeruū qui dn̄ioſuo ſtat aut cadit. Stabit aūt potius qm̄potens eſt dn̄s ſtabilire eū. hoc em̄ pie debet p̄ſumi magis ꝙͣ ꝙ cōdēnet̉. ¶ Taliainnumera ſunt ī ſacris ſcripturis. Et ex dictamine etiā plura ſunt ſimilia iuris tā diuini ꝙͣ humani. quibus hō ſe iuuare ꝯͣ taꝫpeſtifeꝝ viciū lingue poterit. parit̓ ⁊ muni