De cognitione peccatoꝝ

faciendū eſt. etiā abſqꝫ hoc ꝙ tu doceas eūaut introeas ſecreta eius. Sicuti ei dicebatur. ſac bene ⁊ bene habebis.Conſideratio. 22. TDe cōmunicatōe ⁊ de remedio eius.Uelibet ꝑſona/ que ſcienter ſe ꝑſmittit excōmunicare/ ⁊ nō apponit ꝙͣ cito pōt remediū ꝓ ſua abſo lutione. ip̄a peccat mortaliterꝓ cōtemptū ſui p̄lati. ⁊ cuꝫ hoc ꝑdit bonaque fiunt in ſancta eccl̓ia qd̓ ē ꝑditio horribilis. Et ē hoc intelligēdū vſqꝫ quo peniteat ⁊ cōfiteat̉. ⁊ habeat ſuā abſolutōeꝫ adminus a deo. Qd̓ tūc fit. qn̄ quis ab eccl̓iaexcōicatꝰ eſt. nec pōt ꝯueniēter apponere remediū ad habendā ſuā abſolutōeꝫ. ita ſtacim. ⁊ inclamat miſcd̓ia a deo. Et tūc eſt expulſus habēdi ꝑtem ſuā de bonis q̄ fiūt ineccl̓ia ſctā generalit̓. ꝙͣꝙͣ adhuc nō habeatintrare ad officiū diuinū. nec alia ſibi ꝓhibita face̓ qͦuſqꝫ ſuā ab eccl̓ia habeat abſolutionē. ¶ Et debet vitari oīs hō excōicatusab eccl̓ia qui ē noīatim excōicatꝰ ⁊ denūciatus. ⁊ ꝑ hoc ſcit̉ ꝙ ip̄e eſt excōicatus. excepto in quibuſdā caſibus vti ſeruitor pōt ẜuire dn̄o ſuo excōicato. vti etiā pōt eis fieriẜmo ꝓ correctōne eoꝝ vti in caſu extremeneceſſitatis ⁊ ſic de alijs caſibus.Conſideratioᵐ .23.Qūo ſacerdos vitari dꝫ ne miſſa eiꝰ audiat̉Itari nō debet ſacerdos in ſuismiſſis aut alijs officijs. niſi ſit excōmunicatꝰ ꝑ ſuū nomen ⁊ talisdenūciatꝰ Alias ꝙͣtūcūqꝫ ſit peccator ⁊ tenēs ꝯcubinas aut alia faciēs mala/ quia exquo p̄lati ſuꝑiores in eccleſia deihec ſuſtinēt nemo tenet̉ tales vitare. Et ſiſunt aliqua iura que vident̉ dicere eos vitandos illa ſic vt p̄miſſuꝫ eſt intelligendaſunt. Aut defecerūt ⁊ nō tenent / ꝑ nō vſum⁊ ad peius cauendū ⁊ ne hoīes frequentereleuent̉ ⁊ faciliter cōtra ſuos curatos/ propria autoritate. Tamē hic nihil affirmo ⁊ex cauſa. De hoc alibi largius ſcripſi.Conſiderato. 24.Quod malum facit peccatum veniale etvnde venit.

Uāuis pctm̄ veniale nō auferaigr̄aꝫ dei tn̄ ꝑ ip̄m veniūt plura ⁊magna dāna ꝓpt̓ qd̓ cauēdū ē ⁊abſtinēdū ab eo ẜm poſſe. Quiaꝑ ip̄m acqͥrit̉ pena ⁊ ꝑdūt̉ plura bona aliaq̄ fieri poſſent. ⁊ grādia merita que lucraripoſſent. ⁊ ruit̉ citiꝰ in pctā mortalia. Et vebonus filiꝰ nō ſolū cauere debet pr̄em ſuūꝓdēdo vel tradēdo offendē vn̄ ꝑ̄dat amorem pr̄is. ſꝫ etiā cuſtodit ſe ⁊ abſtinet ſe facere quicqͥd nō ē ad placitū pr̄is. Quāuisitaqꝫ in pluribꝰ caſibꝰ vti dictū eſt/ poſſet aliqd̓ malū fieri abſqꝫ mortali pctō vel abſqꝫpctō aliqͦ qꝛ .ſ. ad bonā intētōeꝫ. ⁊ ꝓpt̓ bonū finē fit: ſic̄ dixi ī deſiderādo laude mundanā aut de volendo alteri malū tꝑale. nihilominꝰ bonꝰ ẜuus dei. plurimū īmo pl̓ꝰdubitat ⁊ timet decipi ⁊ defectū cōmitterein talibꝰ caſibꝰ ꝙͣ in illis q̄ clare ⁊ manifeſteſunt mala ⁊ q̄ bn̄ fieri nō poſſunt. Scit em̄inimicꝰ ꝙ bonꝰ dei ẜuus nūqͣ ꝯmitteret aliqd̓ qd̓ ſciret/ aut qd̓ ī aꝑto clareret eē malū⁊ ideo conat̉ cooꝑire malū ſub vmbra ⁊ fimilitudīe boni. Hortat̉ em̄ qn̄qꝫ q̄rere falſam laudē ſub vmbra vitādi infamiā vl̓ ꝓficiēdi alteri. Et inde veniūt male iactātie⁊ vane excuſatōes. Cōformit̓ in corrigēdoaliū vel inquirēdo. vel deſiderādo malumalteriꝰ ſicut tetigi ſuꝑius. ¶ Ecce in cōcluſione videtis ꝙ nihil ē ſecuritatis ī hac vita. q̄ nō ē niſi teptatō. Propt̓ea humiliaredebemꝰ nos in timore tꝑato cū ſpe ſub deinr̄i boni pr̄is gub̓namine ⁊ expectare ꝙ ſꝑerimꝰ in teptatōe vſqꝫ ad vltimā moriꝭhoram. ſicut affirmat ſancta ſcriptura. Et ſanctus Anthoniꝰ hoc dicit. ⁊ nos videmꝰ adoculū qͦlibet die. Et hec ē ſufficiēs cauſa tenēdi nos qͦtidie ī cuſtodia nr̄i. in v̓o timore ⁊ humilitate. ſicut captiui ſuā ſnīaꝫ qͣlibet expectātes hora ⁊ nō ſciūt qͣlis futuraſit. vel qͣlis ſit. in iudicio dn̄i ſui.Conſideratio. 26. B⁊ vltima. Generale exēplū declarās qͥd eſtpeccatū mortale aut veniale.Dmeliꝰ intelligēdū oēm ſup̄ dictā materiā accipiā aīaꝫ noſtrāꝯꝑando eā ꝑ exēplū vni regine.⁊ deū regi alicui/ ſpōſo eiꝰ. ⁊ inimicū traditori regꝭ. ⁊ tēptatōes ad ſil̓itu-