Venialium ⁊ mortalium

IL

Qn̄ iudicare alium eſt pctm̄ ⁊ quale.Udicare aliū/ venit de ſuꝑbia.Pōt aūt hoc iudiciū fieri de oꝑibus alterius. vel de ipſamet ꝑſona. Et hoc fit duobus modis. Uno mōꝑ certitudinē. altero ꝑ p̄ſumptionē leuē ſolummō ⁊ ſuſpitione. ¶ Iudicare aliū firmiter eſſe malū erga deū ⁊ iuſte dānandū.pctm̄ eſt mortale cōtra bonitatē ſpūſſanctiqꝛ in vno momento/ ſpūſſanctus pōt hominē facere bonū. ſicut Paulo fecit. Marie Magdalene. ⁊ multis alijs ⁊ p̄t homoeadē hora penitere. Eſtqꝫ ſtultū ⁊ iniuſtūiudicare de hoc qd̓ neſcit̉/ qd̓ citius iudicari debet ad bonū ꝙͣ ad malū. ¶ Iudicari de oꝑibus/ pōt eſſe qn̄ oꝑa de ſeipſis ſūttalia ꝙ quocunqꝫ modo ipſa nō pn̄t benefieri. nec ꝑ bonā intentionē nec alio modoEt ibi pōt bn̄ ꝓ certo iudicari ꝙ ſunt mala ⁊ ꝙ alter male fecit. Si oꝑa ſunt indifferentia. vel talia ꝙ pn̄t bene ⁊ pn̄t male fieri.iudicare ꝓ certo ꝙ mala ſint. niſi aliter appareat eſt pctm̄ mortale. qꝛ tamcito imo citius iudicari debet bonū ꝙͣ maluꝫ qn̄ fieripoterat bn̄. ¶ In hoc tn̄ caſu ⁊ in alijs haberi pn̄t ſine mortali pctō alique ſuſpitōeset iudicia leuia. ꝙͣꝙͣ bonum ſit eas cauereEt caueri debꝫ bn̄ ne in tali caſu quis malum loquat̉/ aut diffamet alium/ ꝑ tales leues p̄ſumptiones. ⁊ ſpāliter in affirmādoeas plus iuſto. aut cōtra bonum alterius.Sicuti ad facienduꝫ mori hoīem/ cōuenitcertiſſimū habere iudiciū ⁊ ſil̓r in exulādoſiue relegādo extra patriā hoīem. vel in auferēdo ſibi bonā ſua famā notabiliter. Inqͦ tn̄ damno non eſt tale ꝑiculū. ¶ Scd̓mea q̄ hic ⁊ pͥus antea dicta ſunt/ ſciri p̄t qn̄habere dedignationē de ꝓximo/ eſt pctm̄mortale aūt nō ⁊ etiā ꝑ ea q̄ dicent̉ de inuidia ⁊ ira. ¶ Et ſciendū ꝙ iudicare ſuos ſuꝑiores. multo peius eſt/ ꝙͣ de alijs.Conſideratio ſexta.Qn̄ cōtemptus ſuꝑiorū eſt pctm̄ ⁊ quale.Ontemptus ſeu deſpectus ſucꝑiorum ⁊ ꝑ hoc non obedire eſtſpāle peccatum ſuꝑbie. Et eſt ſꝑmortale qn̄ ex certa ſcīa fit tranſgreſſio madatorum ſuorū ſuꝑiorum/ principaliter etſolūmodo ꝓ eo ꝙ ipſi hoc p̄ceperūt. quia

ibi ꝓprie eſt contemptus. Aut qn̄ noͣ reputant̉. nec fit vis de p̄ceptis eorum. ac ſi ip̄ihoc nō p̄c epiſſent. ⁊ ꝑ hoc nō obedit̉. Qn̄tn̄ tranſgreſſio fit mādatorū a ſuꝑioribusdatorū ꝓ aliqua fragilitate aut ꝓ alia cā?nō eſt hoc nominandū peccatū ꝑ contemptum. Et hoc valde cōſiderandū; ſpāliterinter religioſos. ⁊ generaliter erga oīa p̄cepta facta ꝑ hoīes; nō ꝑ deū ſine medio. Sede em̄ tranſgredi ordinatōnes eorū ⁊ regulas/ non eſt peccatū mortale. Et dicere aliter eſſꝫ minus durum. Sed tn̄ qn̄ contemptus accedit qualis dictus eſt non erit excuſatio mortalis pctī. ¶ Hoc in loco ſciredebetis/ ꝙ non tenemur obedire ſuꝑioribus noſtris niſi in caſibus in quibus ipſiſunt nobis ſuꝑiores. ⁊ in quibus dei ordinatōe aut nr̄a voluntate nos eis ſummiſimus. Quia ſi ep̄s meus p̄ciperet ingredireligionē. ego niſi vellē nō facerē. niſi publicum feciſſem pctm̄ per qd̓ hoc meruiſſemSil̓r dico de abbatibus. De dn̄is tꝑalibꝰ.De patre ⁊ matre.Conſideratio ſeptīa.Qn̄ inuidia eſt pctm̄ ⁊ quale.Nuidia de ſe eſt pctm̄ mor Mtale qꝛ contraria eſt charitati. qꝛde bono dolet alieno et gaudetde malo. ¶ Tn̄ conſiderandū eſt ꝙ inuidia aliqn̄ ſurgit ex motione naturali. quēadmodum aliqui ex natura ſua corrupta.ſunt inuidi ſicut videmus inter canes. Etſil̓r de alijs vicijs. Et talis motus inuidienō eſt peccatū. quia non eſt in noſtra poteſtate. Et ſimiliter dico de omnibus motibus quos a natura habemus. Et hoc intelligendum eſt qn̄ conſenſus non iungit̉.¶ Scd̓o inuidia ſubrepit ꝑ deliberationēquandā. nō tn̄ ꝑfectam nec plenā ſeu cōpletam. Et hec appellat̉ primus motus. qn̄nō aufert̉ ꝙͣcito quis facere poſſet. ꝙͣꝙͣ auferat̉ anteꝙͣ habeat̉ plenus cōſenſus ⁊ incipit diſplicere. ⁊ hec nō eſt niſi veniale peccatū. Et ſil̓r eſt in omni peccato general̓r.¶ Tercio dolor de bono alterius. pōt cōtingere ſine inuidia. videlꝫ qn̄ dolor hmōiideo eſt. qꝛ tale bonū euenit ad damnū alterius bone ꝑſone. aut ppl̓i qui nō demeruit. vt ſi malus habeat ptātem grandē: ꝑ